"မျဖစ္ပါရေစနဲ႔ေတာ့….."

ပုထုဇဥ္ေတြဟာ အၿမဲလုိခ်င္ေနတတ္၊ ရခ်င္ေနတတ္၊ ျဖစ္ခ်င္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘာေလးပဲလုပ္လုပ္ လုိခ်င္ျဖစ္ခ်င္ရခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵေတြနဲ႔ ေတာင့္တၾကပါတယ္။

ဒီစိတ္ေၾကာင့္ပဲ ဘာကုသုိလ္ေလးပဲ လုပ္လုပ္ ျဖစ္ပါရေစ၊ ရပါရေစ စသျဖင့္ ဆုေတာင္းေလ့ရွိၾကပါတယ္။

ျဖစ္ခ်င္တာေတြက မ်ားတဲ့အတြက္ ကုသုိလ္ေလးကနဲနဲေတာင္းတာေတြက အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ 

ဘုရားေရွ႕သြားၿပီး လွဴတာက ေရတစ္ခြက္၊ ပန္းတစ္စည္း ေတာင္းတဲ့ဆုေတြက “ဤကုသုိလ္ေကာင္း မႈေၾကာင့္ လူ႔စည္းစိမ္ ၊နတ္စည္းစိမ္အျပည့္နဲ႔ ဘာျဖစ္ရပါလုိ၏၊ ညာျဖစ္ရပါလုိ၏“ စတဲ့ ဆုေတာင္း သံေတြကလည္း မၾကားခ်င္ အဆုံးျဖစ္ေနပါတယ္။ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈလုပ္တဲ့သူ အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အသံေတြ နားေထာင္လုိက္ရင္ သူတုိ႔ျပဳတဲ့ ကုသုိလ္အေပၚ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြနဲ႔ ေတာင္းေနၾကတာကုိ ၾကားေနရမွာပါ။

ေတာင္းတာေတြကုိ နားေထာင္ၾကည့္တဲ့အခါ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျဖစ္ပါေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းေနတာကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိေနရပါတယ္။ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းၿပီး ကုသုိလ္လုပ္သူ အေတာ္ရွားလွပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ မျဖစ္မေန ေတာင္းခ်င္တယ္ဆုိရင္လည္း ျဖစ္ပါရေစလုိ႔ ေတာင့္တေနမယ့္အစား မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ေတာင္းတာက ပုိၿပီးအဓိပၸါယ္ျပည့္၀ကာ အႏွစ္သာရ ရွိပါတယ္။★

မွန္ပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္လုိ႔ ရခ်င္လုိ႔ ေတာင့္တၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ကာ ျဖစ္ပါရေစ၊ ရပါရေစလုိ႔ ဆုေတာင္းတဲ့အတြက္ မိမိတုိ႔ လုပ္တဲ့ကံစြမ္းအေလ်ာက္ ျဖစ္လာရလာမွာပါ။ 

ဒါေပမယ့္ ဒီလုိျဖစ္လာ ရလာေတာ့လည္း အလုိျပည့္လား ဆုိျပန္ေတာ့ အလုိမျပည့္ ျပန္ပါဘူး။

♦ ဒါေၾကာင့္ ထပ္လုပ္၊ ထပ္လုိခ်င္၊ ထပ္ၿပီး ျဖစ္ပါရေစ ဆုိတာေတြ ေတာင့္တလာျပန္ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ 

ဘ၀သံသရာ လြတ္ေျမာက္မႈက ေ၀းေ၀းေနကုန္ပါေတာ့တယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ ျဖစ္ပါရေစဆုိတဲ့ စိတ္ဆႏၵေတြနဲ႔ ေတာင့္တျပဳလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထူးထူးျခားျခားမျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ေတာင့္တတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း စာေပမွာ ဖတ္မွတ္လုိက္ရပါတယ္။ 

ဖတ္ၿပီး ၾကည္ညိဳစိတ္ပါ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ 

အဲဒီသူကေတာ့ အျခားသူမဟုတ္ပါဘူး။

ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ရဲ႕ “ေဂါတမဘုရားရွင္” ပါပဲ။

♦ ဘုရားရွင္ဟာ ပါရမီျဖည့္စဥ္ အတိတ္ဘ၀ တစ္ခုမွာ“ကဏ”ွဆုိတဲ့ ရေသ့တစ္ပါး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကဏွရေသ့အျဖစ္နဲ႔ ပါရမီေတြျဖည့္ကာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ အသားအလြန္ အမတန္ မည္းလြန္းလွတဲ့အတြက္ ကဏွလုိ႔ အမည္တြင္ပါတယ္။ 

ကဏွရေသ့ဟာ အက်င့္တရားေတြ အျပင္းအထန္ အားထုတ္တဲ့အတြက္ သိၾကားမင္းရဲ႕ ေက်ာက္ျဖာက 

ပူလာပါတယ္။ ေက်ာက္ျဖာပူေတာ့ သိၾကားမင္း မေနႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ သူ႔ရာထူးကုိ ယူမယ့္သူ ေပၚလာၿပီဆုိတာ သတိေပးသလုိ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူ႔ျပည့္ကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈေတြ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနတဲ့ ကဏွရေသ့ကုိ ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ သိၾကားမင္းဟာ လူ႔ျပည့္ဆင္းၿပီး စုံးစမ္းပါတယ္။ 

ဒီရေသ့ ဘာလုိခ်င္လုိ႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ အျပင္းအထန္ အားထုတ္ေနရတယ္ ဆုိတာကုိ သိၾကားမင္း သိခ်င္ေနပုံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း လူ႔ျပည္သြားၿပီး 

စုံစမ္းေမးျမန္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သိၾကားမင္းဟာ ကဏွာရေသ့ေရွ႕ေမွာက္ေရာက္ၿပီး သူသိခ်င္တာေတြ ေမးျမန္းစုံးစမ္းပါေတာ့တယ္။

♦ “အရွင္ရေသ့… ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈေတြ အျပင္းအထန္ လုပ္ေနတာလဲ…၊ အရွင္ရေသ့ ဘာကုိလုိခ်င္လုိ႔လဲ…၊ ဘာေတြျဖစ္ခ်င္ၿပီး ဘာဆုေတြ လုိခ်င္လုိ႔လဲ… ဘာဆုေတြမ်ား ေတာင္းပါသလဲ…“ လုိ႔ သိၾကားမင္း စတင္ေမးျမန္း စုံစမ္းပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားေလာင္း ကဏွရေသ့က…

♦“သိၾကားမင္း… င့ါမွာျဖစ္ပါရေစလုိ႔ တစ္ျခားဆုေတာင္းတာ 

မရွိပါဘူး…၊ ဒါေပမယ့္ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းတာေတာ့

ရွိပါတယ္“လုိ႔ ဘုရားေလာင္း ရေသ့က ေျဖၾကားပါတယ္။ 

ဒီအခါ သိၾကားမင္းက…

“အရွင္ရေသ့… ဘယ္လုိမျဖစ္ပါရေစနဲ႔“လုိ႔ ဆုေတာင္းပါသလဲ 

ဆုိတာကုိ ထပ္ေမးလုိ႔ ဘုရားေလာင္းရေသ့က

“သိၾကားမင္း… ငါေတာင့္တတာက ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တုိင္း ဘ၀တုိင္းမွာ ဘယ္ေတာ့မွ

♦ ေကာဓဆုိတဲ့ အမ်က္ထြက္မႈ၊

♦ ေဒါသဆုိတဲ့ စိတ္ဆုိးစိတ္တုိမႈ၊

♦ ေလာဘဆုိတဲ့ လုိခ်င္ရခ်င္မႈ၊

♦ သမုဒယလုိ႔ေခၚတဲ့ ကပ္ၿငိတြယ္တာမႈ 

တဏွာ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လု႔ိပဲ ေတာင့္တပါတယ္” လုိ႔ 

အေျဖေပးလုိက္ေရာ သူမ်ားေတြ ျဖစ္ပါရေစလုိ႔ 

ဆုေတာင္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီလုိမျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းတဲ့ 

ကဏွရေသ့ရဲ႕ ဆုေတာင္းကုိ နားေထာင္ၿပီး သူ႔ေနရာအတြက္ 

စိတ္ခ်သြားရတဲ့ သိၾကားမင္း နတ္ျပည္ျပန္တက္ သြားပါေတာ့တယ္။

ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက ကဏွရေသ့ရဲ႕ ေတာင့္တမႈ၊ ဆုေတာင္းမႈ၊ ႀကိဳးစားက်င့္ႀကံ အားထုတ္မႈေတြပါ။ ကဏွရေသ့က

“ေကာဓ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔၊ ေဒါသ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔၊

ေလာဘမျဖစ္ပါရေစနဲ႔၊ ကပ္ၿငိတြယ္တာမႈ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔“တဲ့။

သိပ္ေကာင္းတဲ့ ေတာင့္တခ်က္ေလးေတြပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။

◆ ေကာဓဆုိတာ အမ်က္ကုိ ေျပာတာပါ။ တစ္စုံတစ္ဦးအေပၚမွာ တစ္စုံတစ္ခု အေပၚမွာ အျမင္မၾကည့္မႈ၊ အခဲမေၾကမႈ၊ မ်က္ေနမႈေတြဟာ ေကာဓပါပဲ။ ဒီလုိ ေကာဓဆုိတဲ့ အမ်က္ေလးေတြ တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေပါက္ကဲြမႈေတြ ျဖစ္ကုန္တတ္ပါတယ္။ အမ်က္ႀကီးလာရင္ အခဲမေၾကမႈေတြလည္း ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ ဒီေကာဓေတြ ျဖစ္ေနသမွ် ဘ၀မွာ အဆင္မေျပမႈေတြ ကုိယ္စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါကုိသိလုိ႔ ဘုရားေလာင္း ရေသ့က ျဖစ္ေလရာဘ၀တုိင္းမွာ ေကာဓမျဖစ္ဖုိ႔ ေတာင့္တျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

◆ၿပီးေတာ့ ကဏွရေသ့က “ေဒါသဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔“တဲ့။ မွန္ပါတယ္။ ေဒါသဟာ အလြန္ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္ပါ။ ေဒါသရွိေနရင္ စိတ္ဆုိးစိတ္တုိမႈေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီစိတ္ဆုိးစိတ္တုိမႈေတြ အားေကာင္းလာရင္ ေပါက္ကဲြတတ္ၿပီး အဆင္အျခင္မဲ့ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ “ေဒါေသာ အတၳံ န ဇာနာတိ“ဆုိတဲ့ စကားအတုိင္း ေဒါသျဖစ္လာရင္ အဆုိးအေကာင္း၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းကုိ မသိေတာ့ပါဘူး။ စိတ္လုိက္မာန္ပါ လုပ္ကုန္ေတာ့တာပါပဲ။ အဲဒီအခါ ဒီေဒါသရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြက ေနာင္တတရားျဖစ္လာတတ္ၿပီး ေနာင္တရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ ေသာကဆုိတဲ့ စုိးရိမ္မႈ၊ ပရိေဒ၀ဆုိတဲ့ ငုိေၾကြးမႈ စတာေတြ ထပ္ေပၚလာေတာ့တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္းရေသ့က ဒီလုိအႏၲရာယ္ႀကီးတဲ့ ေဒါသ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ေတာင့္တျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

◆ေနာက္တစ္ခု “ျဖစ္ေလရာ ဘ၀မွာ ေလာဘ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔“ ဆုိတဲ့ ကဏွရေသ့ရဲ႕ ေတာင့္တမႈဟာလည္း ေလာဘရဲ႕ ဆုိးႀကိဳးကုိ မလုိခ်င္ဘူးဆုိတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။ သိတဲ့အတုိင္း ေလာဘကလည္း ရေလလုိခ်င္ေလျဖစ္ေနတာပါ။ အလုိကုိ မျပည့္ႏုိင္ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။ အရဟတၱမဂ္ကုိ မရေသးသမွ် ေလာဘကုိ အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အၾကြင္းမဲ့ မပယ္ႏုိင္ေသးဘူးဆုိၿပီး ေလာဘေနာက္ လုိက္ေနလုိ႔ကလည္း မျဖစ္ျပန္ပါဘူး။ လုိခ်င္တပ္မက္တတ္တဲ့ ေလာဘဆုိတာဟာ ဆားငန္ေရ ေသာက္သလုိပဲ ေသာက္ေလေသာက္ေလ ငတ္မေျပ ျဖစ္ေနတာပါ။ ရၿပီးရင္း ရခ်င္ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒီလုိ လုိခ်င္ရခ်င္ေနတဲ့ အတြက္လည္း တရားသည္မတရားသည္ မသိ၊ မွားသည္မွန္သည္ မသိ ေလာဘရဲ႕ ခုိင္းေစမႈေနာက္ကုိ လုိက္လုပ္ေနမိ ျပန္ပါတယ္။ ေလာဘရဲ႕ သားေကာင္္ေတြ ျဖစ္ေနၾကရပါတယ္။ အၾကြင္းမဲ့ မပယ္ႏုိင္ေသးေပမယ့္ တစ္ျဖည္းျဖည္း အပုိင္းအကန္႔ေလးေတြ လုပ္ေပးႏုိင္ပါမွ ေလာဘရဲ႕ ကၽြန္မျဖစ္မွာပါ။ ဒီလုိမွ မလုပ္ေပးရင္ လုိခ်င္တပ္မက္တတ္တဲ့ ေလာဘဟာ အဆုံးသတ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကဏွရေသ့က ေလာဘမျဖစ္ခ်င္တာပါ။

◆ဘုရားေလာင္းကဏွရေသ့ရဲ႕ ေနာက္ထပ္ေတာင့္တခ်က္ တစ္ခုက “ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တုိင္းမွာ ကပ္ျငိတြယ္တာမႈ တဏွာ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔“ ဆုိတဲ့ အခ်က္ပါ။ ဒီတဏွာကေတာ့ သတၱ၀ါေတြရဲ႕ အဆုိးဆုံး ရန္သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကပ္ၿငိတြယ္တာမႈ ဆုိတဲ့ တဏွာရဲ႕ အဖြင့္အတုိင္းပဲ ဒီတဏွာဟာ ကပ္ၿငိေစ၊ တြယ္တာေစပါတယ္။

အရာ၀တၱဳ တစ္ခုခုကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါ တစ္ဦးဦးကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တြယ္တာမိၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေနာက္ဆက္တဲြကေတာ့ ဒုကၡေတြခ်ည္းပါပဲ။ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းေတြအထိ ျဖစ္ေပၚေစၿပီး ဒီခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းေၾကာင့္ပဲ မနာလုိမႈ ၀န္တုိမႈေတြ ျဖစ္ေစကုန္ပါတယ္။ မနာလုိမႈေတြ ၀န္တုိမႈေတြ ျဖစ္လာရင္ ၿငိမ္းခ်င္းမႈဆုိတာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ပူေလာင္မႈ၊ ပင္ပန္းမႈေတြပဲ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေတြဟာ တဏွာဆုိတဲ့ ကပ္ၿငိတြယ္တာမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီတဏွာကုိ သံသရာ ခ်ဲ႕ထြင္တတ္တဲ့ ပပဥၥတရားထဲမွာ ထည့္သြင္းၿပီး တဏွာ မာန ဒိ႒ိတုိ႔ရဲ႕ အေပါင္းအပါအျဖစ္ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တဏွာရဲ႕ ဒီလုိဆုိးႀကိဳးေတြကုိ သိေတာ္မူတဲ့အတြက္ ဘုရားေလာင္းကဏွ ရေသ့ဟာ ဒီတဏွာ မျဖစ္ဖုိ႔ ေတာင့္တျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

◆အမ်ားက ျဖစ္ပါရေစလုိ႔ ေတာင့္တေနၾက၊ ဆုေတာင္းေနၾကတာေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ေတာင့္တၿပီး က်င့္ႀကံအားထုတ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ကဏွရေသ့ဘ၀ ျဖစ္စဥ္ေလးဟာ အလြန္အတုယူ လုိက္နာစရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ပါရေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းဆုေတာင္း မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ပဲ ေတာင့္တေတာင့္တ အမွန္ေတာ့ ႏွစ္ခုလုံး ေတာင့္တတာေတြပါ။ ◆

◆ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ပါေစလုိ႔ ေတာင့္တမႈကေတာ့ သံသရာရွည္မႈကုိ ျဖစ္ေစတတ္ၿပီး မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ေတာင့္တမႈကေတာ့ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဦးတည္ေစပါတယ္။ ◆

ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆုေတာင္းေန႔ဖုိ႔ထက္ လက္ေတြ႕က်င့္ႀကံဖုိ႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီလုိ က်င့္ႀကံတဲ့အခါမွာသာ ဦးတည္ခ်က္ မွန္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ ကုသုိလ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိလုပ္ေနၾကေပမယ့္ ဦးတည္ခ်က္ကေတာ့ လူ႔စည္းစိမ္ နတ္စည္းစိမ္ စတာေတြကုိ ရေစဖုိ႔ျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ ဒီစည္းစိမ္ေတြကုိ မရည္ရြယ္ပါဘူး။

ေလာဘကင္းမႈ၊ ေဒါသကင္းမႈ၊ ေမာဟကင္းမႈ၊ နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳမႈေတြကုိ ဦးတည္ပါတယ္။ ဒီဦးတည္ခ်က္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ပါရေစဆုိတာေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး မျဖစ္ပါရေစနဲ႔ ဆုိတာကုိ ရည္ရြယ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔လုိ႔ ရည္ရြယ္မႈကေတာ့ လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ ဦးတည္ခ်က္ေကာင္း ျဖစ္ေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေတာင့္တမႈ၊ ဆုေတာင္းမႈဟာ မေတာင့္တတတ္၊ မဆုေတာင္းတတ္ရင္ တဏွာရဲ႕ ခ်ယ္လွယ္မႈေၾကာင့္ ဘ၀သံသရာ ရွည္ၾကာမႈကုိသာ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါရေစလုိ႔ ဆုေတာင္းမႈျဖင့္ ဒုကၡတုိးမႈကုိ မျဖစ္ေစၾကဘဲ ဘုရားေလာင္း ကဏွရေသ့ ရည္ရြယ္ေတာင့္တ က်င့္ႀကံသလုိ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔ ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ေတာင့္တမႈျဖင့္သာ လြတ္ေျမာက္ရာအမွန္လမ္းကုိ အျမန္လွမ္းႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားသင့္လွပါေၾကာင္း…

[ စာေရးသူ = မနာပဒါယီ အရွင္၀ိစိတၱ(ဒုိက္ဦး) ]

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

နာဂစ္တေစၧ အေျခာက္ခံေနရသူမ်ား

“မိုးဦးက်လာတာနဲ႔ ရြာတိုင္းက ထိတ္လန္႔ေနၾကတယ္။ ေလနည္းနည္းတိုက္လာတာနဲ႔ ဟိုေျပးရမလို ဒီေျပးရမလို ျဖစ္ေနၾကၿပီ” လို႔ ေျပာလာသူက ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီး ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ က်ံဳဒါတ္အုပ္စု ေတာ္ကနိေညာင္လိန္ကုန္းေက်းရြာက ဦးခင္၀င္းျဖစ္ပါတယ္။

သူက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူအေသအေပ်ာက္နဲ႔ အပ်က္အစီးအမ်ားဆံုးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ နာဂစ္မုန္တုိင္းမွာ အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္ခဲ့သူ နာဂစ္ဒုကၡသည္တဦးပါ။ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသေတာင္ဘက္ဆံုးပိုင္း သံဒိပ္ျမစ္၀အနီးက ကပၸလီပင္လယ္နဲ႔ဆို ၁ မိုင္ေလာက္ပဲ ေ၀းတဲ့ ေျမျပန္႔တစ္ေနရာမွာ ေက်းရြာေလးတစ္ရြာ တည္ရွိပါတယ္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ထိခိုက္ပ်က္စီးမႈအမ်ားဆံုးရြာေတြထဲမွာ ဦးခင္၀င္းတို႔ရဲ႕ေညာင္လိန္ကုန္းေက်းရြာလည္း ပါ၀င္ခဲ႔တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

နာဂစ္မုန္တုိင္းတိုက္တာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန႔ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခုဆိုရင္ အခ်ိန္ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ နာဂစ္မုန္တုိင္းကိုဦးခင္၀င္းမေမ့သလို “နာဂစ္လိုမ်ား တေက်ာ့ျပန္ျဖစ္ခဲ့ရင္”ဆိုတဲ့ “နာဂစ္တေစၦ ေျခာက္လွန္႔မႈကလည္း ယေန႔တုိင္ရွိေနဆဲပါ။

“နာဂစ္တေစၦ အေျခာက္ခံရတာက ဦးခင္၀င္းတစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ေတာင္ဘက္ပိုင္းက က်ံဳဒါတ္၊ မရမ္း၊ လိပ္ကၽြန္း၊ ဆူးကလပ္၊ ရွမ္းကန္စတဲ့ ေက်းရြာအုပ္စုေတြအပါအ၀င္ ရြာေပါင္း ၄၆ ရြာက အေရအတြက္အားျဖင့္ ၄၀,၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့ နာဂစ္ဒုကၡသည္ အားလံုး ျဖစ္ပါတယ္။

ပင္လယ္ကမ္းစပ္ျဖစ္တဲ့ ဦးခင္၀င္းတို႔ ေဒသမွာ ပင္လယ္ဒီေရတက္လာရင္၊ ဆူနာမီလိႈင္းတက္လာရင္၊ မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္လာရင္ အကာ အကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ သဘာ၀အတားအဆီးျဖစ္တဲ့ ပင္လယ္ဒီေရကာေတာေတြ မရွိတဲ့အတြက္ ေဒသခံေတြက ေနာက္တစ္ခါျဖစ္လာမွာကို စိုးထိတ္ေနျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ပင္လယ္ဒီေရကာေတာမရွိလို႔ နာဂစ္တုန္းက အေသအေပ်ာက္၊ အပ်က္အစီးမ်ားခဲ့ပံုကို ေညာင္လိန္ကုန္းေက်းရြာက ေဒၚခင္ေဌးက မ်က္ရည္ေတြ၀ဲၿပီး အခုလိုျပန္ေျပာျပပါတယ္။

“နာဂစ္တုန္းက ပင္လယ္ကေရလိႈင္းေတြက အတားအဆီးမရွိဘဲ ရြာကိုေ၀ါခနဲတက္လာတာ။ ဘယ္ကိုေျပးလို႔ ေျပးရမွန္းမသိ။ ေရေတြ ကလည္း ခ်က္ျခင္းတက္ျမဳပ္တာ။ ေလကလည္းတုိက္။ လိႈင္းေတြကလည္း တလံုးၿပီး တလံုး၀င္လာေတာ့ အိမ္ေတြက တိုင္ကေန ကၽြတ္ထြက္ ၿပီးေမ်ာေတာ့ အိမ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ အဘိုးႀကီးအဘြားႀကီးေတြ ကေလးေတြပါ ေရစီးနဲ႔အတူ ေမ်ာသြားေတာ့တာ။ အေလာင္းေတာင္ ျပန္မရ ၾကဘူး” လို႔ သူမက ေျပာပါတယ္။

နာဂစ္ကေပးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြေၾကာင္႔ ဘယ္ေလာက္ နာက်င္ခံစားေနၾကရဆဲဆိုတာ ေဖာ္ျပတဲ႔အေနနဲ႔ သူမစကားအဆံုးမွာ ၀ဲေနတဲ့မ်က္ရည္ေတြဟာ ပါးျပင္ေပၚကို တလိမ့္ခ်င္းလိမ္႔ဆင္းလာပါတယ္။

ေနာက္တႀကိမ္ နာဂစ္လို၊ ဆူနာမီေရလိႈင္းလို သဘာ၀ ေဘးဆိုးတစ္ခုခုမ်ားေပၚေပါက္ခဲ့ရင္ သူတို႔မိသားစုဘ၀ေတြ၊ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြ ေနာက္တႀကိမ္ ပ်က္စီးဆံုးရွံဳးရဦးမယ္ဆိုတာ နာဂစ္ကေပးတဲ့ ဘ၀ေပးသခၤန္းစာအရ သူတို႔ေကာင္းေကာင္း နားလည္ သေဘာေပါက္ေနၾကပါၿပီ။

“ဒီေရကာေတာမရွိေတာ့ အခုခ်ိန္မ်ား ေဘးဆိုးတခုခုရုတ္တရက္က်လာရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အရပ္က ေျမျပန္႔ဆိုေတာ့ ကုန္းျမင့္တက္ ေျပးစရာလည္း မရွိဘူး။ ေခ်ာင္းေျမာင္းထဲက ထြက္ေျပးဖုိ႔လည္း မလြယ္ဘူး။ ငုတ္တုတ္အေသခံဖို႔ပဲရွိတယ္”လို႔ ဦးခင္၀င္းက သူ႔ခံစားခ်က္ကိုရင္ဖြင့္ပါတယ္။

ဦးခင္၀င္းတို႔ေဒသမွာ အဂၤလိပ္အစိုးရလက္ထက္က ၀ိတိုရိယဘုရင္မႀကီးနာမည္နဲ႔ ေက်ာက္တုိင္စိုက္လွဴဒါန္း ခဲ့တဲ့ ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမ ၂၀၈၄ ဧက ရွိတယ္လို႔ ေဒသခံေတြရဲ႕အဆိုအရ သိရပါတယ္။

ဧက ၂၀၀၀ ေက်ာ္တဲ့ ဒီေရကာေတာႀကီးရွိခဲ့စဥ္အခါက ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ေတာင္ပိုင္းေဒသဟာ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ ခံစားခဲ့ရတာမရွိဘဲဒီေရကာေတာနဲ႔အတူတည္ရွိေနတဲ့ ကၽြဲႏြားစားက်က္ေျမအတြင္းမွာ ကၽြဲ၊ ႏြားေတြ ေမြးျမဴၿပီး လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရး အဆင္ေျပခဲ့သလို တစ္ႏိုင္တစ္ပိုင္ ေမြးျမဴေရးစီးပြားလည္း ျဖစ္ထြန္းခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာပါတယ္။

ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ရွိလာခဲ့တဲ့၊ ေဒသကိုအက်ဳိးျပဳၿပီး အကာအကြယ္ေပးခဲ့တဲ့ ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမေတြကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္ေတြက ေရာင္းစားခဲ့တယ္လို႔ က်ံဳဒါတ္အုပ္စု ေခ်ာင္းသစ္ေပါက္ေက်းရြာက ဦးခင္ေရႊက ေျပာပါတယ္။

“ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမေတြကို အဲဒီအခ်ိန္က ေက်းရြာ ရ၀တ (ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖဲြ႔) ဥကၠ႒ ဦးျမတ္စိုးက ၁ ဧက ၄၅၀၀ က်ပ္ႏႈန္းနဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ေထာင္ၿပီး ေရာင္းစားပစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဧက ရာနဲ႔ခ်ီၿပီးေရာင္းခဲ့တယ္။ ရြာက လူတခ်ုိ႕နဲ႔ တျခားေဒသကစီးပြားေရးသမားေတြက၀ယ္ၿပီး လယ္ေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ တျဖည္းျဖည္းတိုးခ်ဲ႕ယူၿပီးလုပ္လုိက္တာ ပင္လယ္ဒီေရကာေတာ လည္းကုန္၊ စားက်က္လည္း အကုန္လံုးလယ္ေတြျဖစ္ကုန္တာပါပဲ”လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ဒီေရကာေတာအျဖစ္ေပါက္ေနတဲ့ ကနစို၊ လမု၊ မိုးမခစတဲ့ သစ္ပင္ႀကီးေတြကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္း၊ မီးရွဳိ႕တာေတြလုပ္ၿပီး လယ္အျဖစ္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီေရကာေတာေတြ ပ်က္စီးျပဳန္းတီးကုန္တယ္လို႔ သူကဆိုပါတယ္။

ဒီေရကာေတာမရွိတဲ့ေနာက္ပိုင္း ပင္လယ္ေရတုိက္စားမႈေၾကာင့္ ကမ္းပါးၿပိဳက်မႈေတြ ပိုမိုဆုိး၀ါးစြာ ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ၁၉၉၆ ကေန ၂၀၁၃ခုႏွစ္အထိ ၁၆ ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္းမွာ ဒီေရကာေတာ စားက်က္ေျမဧက ၉၀၀ ခန္႔ ပင္လယ္ထဲပါသြားခဲ့ေၾကာင္း ေတာ္ကနိ ေညာင္လိန္ကုန္းေက်းရြာ သာသနာရာမေက်ာင္းတိုက္ဆရာေတာ္ ဦးေ၀ပုလႅက မိန္႔ၾကားပါတယ္။

“ပယ္လယ္ေရတုိက္စားလို႔ သံဒိတ္ျမစ္နားက နဂါးေက်ာင္းတိုက္နဲ႔ ရြာဦးေက်ာင္းတုိက္ဆိုတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ၂ ေက်ာင္းလည္းပင္လယ္ထဲက်သြားၿပီ။ ေတာ္ေပါင္စိန္ဘုရားလည္း ပင္လယ္ထဲက ဟိုးအေ၀းႀကီးမွာ က်န္ခဲ့ၿပီ။ ေခ်ာင္းသစ္ေပါက္ရြာဆိုလည္း ရြာနံေဘးအထိပင္လယ္ကတျဖည္းျဖည္းတုိက္စားလာလို႔ အိမ္တခ်ဳိ႕ေတာင္ ေနရာေတြေရႊ႕ေနရတယ္။ အဓိကက အပင္ေတြမရွိေတာ့ ေျမကို မကုပ္ႏိုင္ ဘူးေလ။ လိႈင္းရိုက္ေတာ့ ေျမသားေတြပဲ့။ ကမ္းပါးေတြ ပဲ့က်ကုန္တာေပါ့။ အခုဆို စားက်က္ေျမ ဧက ၉၀၀ ေလာက္ေတာ့ ေရတုိက္စား သြားၿပီ”လို႔ ဆရာေတာ္က မိန္႔ပါတယ္။

ဒီေရကာေတာ ဧက ၂၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့အနက္မွာ ဧက ၉၀၀ ေလာက္က ေရတုိက္စားသြားၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ လယ္စိုက္ထားတဲ့ဧက ၁၀၀၀ ေလာက္ကို ေဒသရဲ႕အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ အကာအကြယ္ေပးမယ့္ ဒီေရကာေတာစိုက္ပ်ဳိးဖို႔ ေဒသခံေတြက ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္၊ဖ်ာပံု ခရိုင္နဲ႔ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနေတြဆီ အဆင့္ဆင့္တင္ျပ ေတာင္းခံေပမယ့္ အာဏာပိုင္ေတြက ဒီေရကာေတာ စားက်က္ေျမအျဖစ္ ျပန္လည္သတ္မွတ္ေပးဖို႔ ျငင္းဆန္ခဲ့တာ သိရပါတယ္။

“ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခရိုင္၊ တိုင္း အကုန္တင္ျပၿပီးၿပီ။ သူတို႔က ဘာကိုအေၾကာင္းျပလဲဆိုေတာ့ စားက်က္ေျမျဖစ္တာ မွန္ေပမယ့္ အခုကလယ္ေတြ စိုက္ထားတယ္ဆုိေတာ့ လူစားဖို႔နဲ႔ ကၽြဲစားဖို႔ ဘယ္ဟာအေရးႀကီး သလဲလို႔ေျပာတယ္။ အဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကလည္းေမးခ်င္တယ္။ လူစားဖို႔နဲ႔ အသက္ရွင္ဖို႔ ဘာကပိုအေရးႀကီးသလဲလို႔ပဲ ျပန္ေမးခ်င္တယ္”လို႔ လယ္သမားအေရး ကူညီေပးေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ကာကြယ္ေရးကြန္ရက္ (HRWDN) က ကိုထြန္းထြန္းဦးက ေျပာပါတယ္။

သူတို႔ HRWDN အဖဲြ႔ေတြ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ က်ံဳဒါတ္ေက်းရြာအုပ္စုကို ကြင္းဆင္းေလ့လာခဲ့ရာမွာ ပင္လယ္ေရတုိက္စားမႈအေျခအေနက ဆိုး၀ါးေနၿပီး ပင္လယ္ေရဟာ စပါးပင္ေတြစိုက္ထားတဲ့ စားက်က္ေျမေတြနဲ႔ ၁ ဖာလံုေလာက္ ေ၀းတဲ့ေနရာအထိ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔လည္း သူက ေျပာပါတယ္။

“အဲဒီေဒသကို က်ေနာ္တို႔ ကြင္းဆင္းၾကည့္ေတာ့ ပင္လယ္ေရတိုက္စားမႈက အေတာ့္ကို အေျခအေနဆိုးေနၿပီ။ လယ္ေတြစိုက္ထားတဲ့ စားက်က္ေျမနဲ႔ ပင္လယ္ေရက ၁ ဖာလံုေလာက္ပဲ ေ၀းေတာ့တယ္။ အဲေတာ့ ေရငန္၀င္လာရင္ ပထမဆံုး ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမမွာ စိုက္ထားတဲ့လယ္ေတြ ပ်က္မယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ တဆက္တည္းျဖစ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ဂရန္လယ္ေတြပါ ဆက္ၿပီး ပ်က္စီးမယ္။ ေရခ်ဳိတြင္းေတြ ေခ်ာင္းေတြေျမာင္းေတြပါ ေရငန္ေတြျဖစ္ကုန္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်ေတာ့ အဲဒီေဒသတခုလံုး လူေနလို႔မရဘဲ ေျပာင္းေျပးရတဲ့အဆင့္အထိပါ ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ေျပာတာမယံုရင္ ေနာင္ ၅ ႏွစ္ေလာက္ပဲေစာင့္ၾကည့္လုိက္ပါ”လို႔ ကိုထြန္းထြန္းဦးက ေျပာပါတယ္။

ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ေတာင္ဘက္ပိုင္းက ရြာေပါင္း ၄၆ ရြာမွာ မုန္တုိင္းဒဏ္ခံအေဆာက္အဦး ၂ လံုးရွိေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။ ရြာေတြမွာအန္ဂ်ီအိုေတြအကူအညီနဲ႔ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ စနစ္တက်ဘယ္လိုလုပ္ကိုင္ရမယ္ဆိုတာ သင္တန္းေတြေပးထားေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ႕ ေဘးက်ခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ဒီနည္းစနစ္ေတြကို က်င့္သံုးႏိုင္မလဲ၊ ထိေရာက္ႏိုင္မလဲဆိုတာက မခန္႔မွန္းႏိုင္တဲ့ အေနအထားတစ္ခုမွာ ရွိပါေသးတယ္။

ဒီေရကာေတာမရွိတဲ့ အဲဒီေဒသမွာ ဆူနာမီလို နာရီပိုင္းအတြင္းက်ေရာက္ႏိုင္တဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္မ်ဳိး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရင္ ေဒသခံေတြႀကံဳေတြ႔ရမယ့္အေျခအေနဟာ မေတြး၀ံ့စရာျဖစ္ေၾကာင္း ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ကို ကြင္းဆင္းေလ့လာခဲ့သူ HRWDNအဖဲြ႔၀င္ ဦးထြန္းေရႊက ေျပာပါတယ္။

“သူတို႔အေျခအေနက ေသမင္းခံတြင္း၀ ေရာက္ေနသလိုျဖစ္ေနတယ္။ အခ်ိန္မေရြး ေဘးအႏၱရာယ္က်ေရာက္ႏိုင္တဲ့အေျခအေန ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေတြကို တိုင္းအဆင့္က ၀န္ႀကီးေတြ၊ တာ၀န္ရွိသူေတြတင္ျပေတာ့ လယ္စိုက္ထားတာ ဧက ၁ ေထာင္ေလာက္ပဲ ရွိတာ။ က်န္တဲ့ေျမမွာ ဒီေရကာေတာစိုက္ေပါ့လို႔ ေျပာတယ္။ က်န္တဲ့ေျမဆိုတာကို မရွိေတာ့ဘူး။ အကုန္လံုးပင္လယ္ထဲက်ကုန္ၿပီ။ အဲေတာ့ ေျမျပင္အေျခအေန မသိဘဲ ေျမပံုစာရြက္ေပၚမွာ အလုပ္လုပ္တာက အဆင္မေျပပါဘူး။ သူတို႔ကိုယ္တုိင္ အဲဒီေဒသကိုကြင္းဆင္းၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕အသံကုိနားေထာင္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္”လို႔ သူကေျပာပါတယ္။

လူသားခ်င္းအတူတူ ပင္လယ္နံေဘးမွာေနရတဲ့ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ေတာင္ဘက္ျခမ္းကလူေတြမွာ သဘာ၀ေဘးအတြက္ အၿမဲတမ္းစိုးရိမ္ေနရၿပီး ဒီအေျခအေနကို အစိုးရပိုင္းက တာ၀န္ယူမႈမရွိဘဲ ေရွာင္လဲႊေနတဲ့ကိစၥဟာလည္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရျခင္းတမ်ဳိးပဲလို႔HRWDN အဖဲြ႔က ဆိုပါတယ္။

ဒီေရကာေတာေတြဟာ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေဒသေတြအတြက္ အသက္တမွ်အေရးႀကီးတဲ့ အရာေတ ြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနနဲ႔ အစီအမံတရပ္အျဖစ္ ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လို႔ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရးပညာရွင္ ဦးစည္သူလြင္က အႀကံျပဳေျပာၾကား ပါတယ္။

“ဒီေရကာေတာေတြဟာ ပင္လယ္ေရကို ေျမေအာက္ကလည္းမတိုးႏိုင္ေအာင္ ေျမေပၚကလည္း မတိုးႏိုင္ေအာင္ ဟန္႔တားေပးပါတယ္။ ဒီေရကာေတာမရွိရင္ မုန္တိုင္းျဖစ္ရင္၊ ဒီေရတက္ရင္ အကာအကြယ္မဲ့မယ္။ မုန္တိုင္းမျဖစ္လည္း ေျမေအာက္ကေန ေရငန္တုိးၿပီး ေရခ်ဳိ ေခ်ာင္းေျမာင္းေတြ ေရတြင္းေတြ ေရငန္ျဖစ္ကုန္ႏုိင္တယ္။ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် လူေတြရွင္သန္ရပ္တည္ေရးကို ထိခိုက္လာႏိုင္တဲ့ အရာေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသေတြမွာ ဒီေရကာေတာ စားက်က္ေျမဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္ကေတာင္ စနစ္တက်နဲ႔စိုက္ပ်ဳိးေပးရမယ့္ကိစၥပါ”လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

က်ံဳဒါတ္ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမကို မူလအတိုင္း စားက်က္ေျမအျဖစ္ျပန္လည္ သတ္မွတ္ေပးဖို႔ ေညာင္လိန္ကုန္းေက်းရြာက ေဒသခံေတြဟာ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ေပၚမွာ ဆႏၵျပဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာေတြရွိသလို အစိုးရရံုးစိုက္ရာ ေနျပည္ေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတရံုးအထိ သြားေရာက္တင္ျပခဲ့တာေတြမ်ဳိးေတြအထိ ျပဳလုပ္ခဲ႔တယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ဆိုပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီကေန႔အထိေတာ့ ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမအျဖစ္ အစိုးရကျပန္လည္ သတ္မွတ္ေပးျခင္းမရွိေသးဘဲ စီးပြားေရးသမားေတြကပဲ စားက်က္ေျမေပၚမွာ လယ္ယာေျမေတြ က်ဴးေက်ာ္လုပ္ကိုင္ေနဆဲပါ။

ႏိုင္ငံေတာ္အေနနဲ႔ ဧက ၁၀၀၀ ခန္႔ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ က်ံဳဒါတ္ဒီေရကာေတာစားက်က္ေျမကို ေဒသခံေတြထံ ျပန္ေပးခဲ့မယ္ဆုိရင္ဒီေရကာေတာ အျမန္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပန္လည္စိုက္ပ်ဳိးမယ္လို႔ က်ံဳဒါတ္ေက်းရြာအုပ္စုက နာဂစ္ဒုကၡသည္ေတြက ေျပာပါတယ္။

“ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ဒီစားက်က္ေျမကိုျပန္ေပးမယ္ဆုိရင္ ဒီေရကာေတာအျမန္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ စိုက္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဒသခံအမ်ားစုကလည္း ဒီစားက်က္ေျမကို ဒီေရကာေတာအျဖစ္ပဲ လိုခ်င္ေနၾကတာပါ။ ဒီေရကာေတာရွိမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘ၀လည္း ေအးခ်မ္းမယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာင္မ်ဳိးဆက္ေတြဘ၀လည္း ေအးခ်မ္းမွာပါ။ ခုခ်ိန္အထိကေတာ့ေန႔ေသမလား၊ ညေသမလား စိုးရိမ္ေနရတဲ့ဘ၀ ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ”လို႔ မရမ္းေက်းရြာက နာဂစ္ဒုကၡသည္ ဦးခ်ဳိလြင္က ေျပာပါတယ္။

၂၀၀၈ခုႏွစ္ ေမလအတြင္းက တိုက္ခတ္ခဲ႔တဲ႔ အဖ်က္စြမ္းအားႀကီးမားတဲ့ ဆိုင္ကလုန္းနာဂစ္ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတုိင္းဟာ ေသေၾက ပ်က္စီးမႈ အမ်ားဆံုးျဖစ္ၿပီး လူေပါင္း ၁ သိန္းခဲြ ေက်ာ္ေသဆံုးခဲ့သလို လူေပါင္းသန္းနဲ႔ခ်ီ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္သင္႔ ေဒသကို ျပည္သူေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာက ျပည္သူ ေတြရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ လူမႈေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြကေန ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေထာက္ပံ႔ကူညီေပးေနၾက ေပမယ္႔ သူတို႔ခံစားေနၾကရတဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ဒဏ္ရာေတြကိုေတာ႔ ကုသဖို႔အခ်ိန္ လံုေလာက္ဦးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒီလိုေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ နာဂစ္လိုေဘးဆိုးႀကီး ေနာက္တႀကိမ္ျပန္ျဖစ္လာမွာကို ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္က နာဂစ္ဒုကၡသည္ေတြ ေၾကာက္လန္႔ေနဆဲ၊ တနည္းအားျဖင့္ နာဂစ္ဒုကၡသည္ေတြကို “နာဂစ္တေစၦ” ေျခာက္လွန္႔ေနဆဲပါ၊

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

ဒဏ္ရာရသူကို ဝင္ကူဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနရျခင္း အေၾကာင္းရင္း

ကမာရြတ္ လွည္းတန္းရွိ အင္းစိန္လမ္းမေပၚတြင္ အမ်ိဳးသမီးတဦး ပက္လက္အေနအထားျဖင့္ လဲက်ေနသည္။ သူ၏ ဦးေခါင္းမွ ေသြးမ်ားသည္ ကတၱရာလမ္းမ၏ နိမ့္ရာဘက္သို႔ စီးက်ေန၏။

သူ၏ ေဘးလြယ္အိတ္ႏွင့္ ဖိနပ္တို႔က တေနရာစီ ျပန္႔က်ဲေနသည္။ သူ႔ ေဘးပတ္လည္တြင္ ၀ိုင္းအံုၾကည့္ေနသူမ်ား ထဲမွ စာနာသနားမႈျဖင့္ စုပ္တသပ္သပ္ ျဖစ္ေနသည့္ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ကို ေတြ႔ရသည္။ ကားမ်ားက ၀ိုင္းအံုၾကည့္ေနေသာ လူအုပ္ႀကီးကို ေကြ႔ေရွာင္ ေမာင္းႏွင္ သြားၾကသည္။ အမ်ိဳးသမီးငယ္တခ်ိဳ႕က မၾကည့္ရဲ၊ မျမင္ရဲသျဖင့္ မ်က္ႏွာလႊဲကာ ထိုေနရာမွ ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။

သူ အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာေအာင္ လဲက်ေနသည္ကို ခဲစျပဳေနသည့္ ေသြးစီးေၾကာင္းမ်ားက သက္ေသျပေနသလို ရွိေနသည္။ အသက္ရွင္လွ်က္ ရွိေနသလား၊ ေသဆံုးသြားၿပီလား မည္သူမွ် မသိႏိုင္ဘဲ ေဘးမွသာ ၀ိုင္းအံုၾကည့္ရႈ ေနၾကေလသည္။

“ေနပူေနတယ္။ သူ႔ကို လမ္းေဘးအရိပ္ထဲ ၀ိုင္းေရႊ႕ၾကရင္ မေကာင္းဘူးလားဟင္” ဆိုသည့္ အမ်ိဳးသမီးတဦး၏ အသံကို ၾကားရသည္။

တဆက္တည္းမွာ “ရဲမလာေသးဘူး။ သြားမကိုင္နဲ႔။ အမႈပတ္ေနမယ္။ လူနာတင္ကား ေခၚထားတယ္” ဆိုသည့္ အမ်ိဳးသား တဦး၏ အသံကိုလည္း ၾကားရသည္။

မီးပိြဳင့္အမီျဖတ္ရေရး အတြက္ အေျပးေမာင္းႏွင္လာသည့္ ယာဥ္တစီးက လွည္းတန္းရွိ ဦးထြန္းလင္း ၿခံလမ္းထိပ္မွ တဘက္သို႔ ျဖတ္ကူးရန္ ႀကိဳးစားသည့္ သူနာျပဳဆရာမေလး တဦးအား တိုက္မိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ လူနာမ်ားအား ျပဳစု ကုသေပးရသည့္ သူနာျပဳ ဆရာမေလး၏ ျပဳစုသူမဲ့ လဲက်ေနဟန္ကို လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ အနည္းငယ္က ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရဖူးသည္။

လူနာတင္ယာဥ္ ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရံုသို႔ သယ္ေဆာင္ ေရာက္ရွိခ်ိန္တြင္ ထိုသူနာျပဳ ဆရာမေလးမွာ အသက္ရွင္လွ်က္ ရွိေသးေသာ္လည္း အခ်ိန္ေနာက္က်မႈေၾကာင့္ ေသြးထြက္လြန္ကာ အသက္ ဆံုးရႉံးခဲ့ရေၾကာင္း ျပန္လည္ သိရွိရသည္။

“ဝင္မကယ္ရဲဘူး။ မေတာ္လို႔ အမႈပတ္ရင္ ရံုးေရာက္ဂတ္ေရာက္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဗ်။ တရက္ အလုပ္ပ်က္ရင္ တရက္၀င္ေငြက ေလ်ာ့ၿပီေလ” ဟု အငွားယာဥ္ေမာင္း တဦးက သူ႔သေဘာထားႏွင့္ စိုးရိမ္မႈကို ေျပာျပသည္။

လူနာကို ကိုင္တြယ္သျဖင့္ အမႈပတ္မည္ကို စိုးရိမ္ျခင္း၊ မ်က္ျမင္ သက္ေသအျဖစ္ ထြက္ဆိုရမည္ဆိုပါက မိမိစရိတ္ျဖင့္ တရားရံုးသို႔ ရံုးခ်ိန္းမ်ား သြားေရာက္ရမည္ကို စိုးရိမ္ျခင္း၊ ဒဏ္ရာရေနေသာ လူနာအား ျပည္သူ႔ေဆးရံုႀကီး အေရးေပၚဌာန သို႔ ပို႔ေဆာင္ပါက လူနာရွင္အျဖစ္ ေဆးဖိုး၀ါးခ စရိတ္မ်ား ကုန္က်ခံရမည္ကို စိုးရိမ္ျခင္း စသည္တို႔သည္ မေတာ္တဆ မႈမ်ားေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရသူကို ကူညီရန္ လူအမ်ားစု စိုးရိမ္သည့္ အခ်က္တခ်ိဳ႕ ျဖစ္ေလသည္။

လူအမ်ား ယူဆထားသည့္ အမႈပတ္မည္ဆိုသည့္ အခ်က္သည္ မွားယြင္းေနၿပီး မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရထား သူမ်ားအား မည္သူမဆို ၀ိုင္း၀န္းကူညီႏုိင္ေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္း အေနာက္ပိုင္းခရိုင္၊ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္မွ ၿမိဳ႕နယ္ရဲမႉး ေဇာ္၀င္းက ဧရာဝတီသုိ႔ ေျပာသည္။

“အမႈပတ္တာမ်ိဳး မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ မေတာ္တဆမႈ ျဖစ္လို႔ ျမင္မေကာင္းေအာင္ လဲက်ေနၿပီ၊ ယာဥ္ထိန္းကလည္း မလာေသး ဘူး၊ ရဲကလည္း မလာေသးဘူးဆိုရင္ အနီးနားမွာရွိတဲ့ ျပည္သူေတြက အခင္းျဖစ္ရပ္ကို မွတ္တမ္းဓာတ္ပံု ရိုက္တာတို႔၊ ျဖစ္ပြားတ့ဲ ယာဥ္ကို ထြက္မေျပးေအာင္ တားျမစ္တာတို႔၊ ယာဥ္နံပတ္ကို မွတ္သားတာတို႔၊ ရဲစခန္းကို အေၾကာင္းၾကားၿပီး လူနာကို ေရႊ႕ထားေျပာင္းထားတာတို႔၊ အမွတ္အသားေတြ လုပ္ထားတာတို႔၊ ေဆးရံုကို ၀ိုင္းကူပို႔ေပးတာတို႔ အားလံုးကို လုပ္လို႔ရတယ္” ဟု အထက္ပါရဲမႉးက ရွင္းျပသည္။

အလားတူ ယာဥ္ထိန္းရဲတပ္ဖြဲ႔၏ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူ တဦးျဖစ္သည့္ တပ္ၾကပ္ႀကီး ထြန္းထြန္းလြင္ ကလည္း “တခ်ိဳ႕က မေတာ္တဆမႈ ျဖစ္ရင္ ဒါက မႈခင္းကိစၥဆိုၿပီး ဒဏ္ရာရသူကို မကိုင္ရဲဘူး။ ဒါဟာ မႈခင္းနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ ကူညီေပးလို႔ ရပါတယ္။ လူနာတင္ ယာဥ္မေရာက္ခင္ ျပဳစုေပးၿပီး ကူညီထားလို႔ရပါတယ္။ ယာဥ္တိုက္မႈေၾကာင့္ ဆိုရင္ ေဆးရံုႀကီးကို တန္းပို႔ၿပီး အေရးေပၚမွာ တာ၀န္က်ေနတဲ့ ယာဥ္မႈစစ္အဖြဲ႔ဆီမွာ အပ္ေပးထားခဲ့လို႔ ရပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ယာဥ္တိုက္မႈေၾကာင့္ ေရာက္လာသည့္ လူနာမ်ားကို လက္ခံေဆာင္ရြက္ေပးမည့္ ယာဥ္ထိန္းရဲတပ္ဖြဲ႔ကို ေဆးရံုႀကီးတြင္ တာ၀န္ ခ်ထားေပးသျဖင့္ ကူညီသူမ်ားအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးျဖစ္ရန္ စိတ္ပူစရာမရွိေၾကာင္း သူက ရွင္းျပသည္။

“တကၠစီသမားက လိုက္ပို႔ေပးတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ယာဥ္ေမာင္းကို သံသယ မျဖစ္ေအာင္ သက္ေသ တေယာက္ေလာက္ အတူပါသြားရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။

မၾကာေသးမီ ႏွစ္ပိုင္းက တရုတ္ျပည္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ မေတာ္တဆ ကားတိုက္မႈတခုကို အင္တာနက္ သတင္းမ်ားမွ တဆင့္ ၾကည့္ခဲ့၊ ဖတ္ခဲ့ၾကရသည္။ ထိုသတင္းသည္ တရုတ္ႏိုင္ငံ အတြက္ေရာ၊ သတင္းၾကည့္ ပရိသတ္မ်ားအတြက္ပါ လူ႔စံႏႈန္း၊ လူ႔က်င့္ဝတ္ အရည္အေသြး နိမ့္က်လာမႈ၊ တာ၀န္ယူစိတ္ ေလ်ာ့နည္းလာမႈကို အခ်က္ေပး ေခါင္းေလာင္း ထိုးလုိက္ သကဲ့သို႔ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ လမ္းမေပၚတြင္ ကေလးငယ္တဦး ကားတိုက္ ခံရသည္ကို ပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူအမ်ားက လ်စ္လ်ဴရႈထားခဲ့ ရာမွ ကားအဆင့္ဆင့္ ထပ္မံ အတိုက္ခံခဲ့ရသည့္ သတင္းတပုဒ္ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္၊ အထူးသျဖင့္ တဦးႏွင့္တဦး မသိႏိုင္သည့္ လူေနထူထပ္လွေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးမ်ားတြင္ ယာဥ္ မေတာ္တဆ ျဖစ္ျခင္း၊ အထပ္ျမင့္ တိုက္ေပၚမွ ျပဳတ္က်ျခင္း၊ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ မူးေမ့လဲက်ကာ တဦးတည္း ကူညီရာ မဲ့ေနျခင္းမ်ား မၾကာခဏ ျဖစ္ပြားသည္ကို ျမင္ေတြ႕ၾကရသည္။

ထို႔အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အမ်ားျပည္သူ မေတာ္တဆ မႈမ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ လွ်င္ျမန္စြာ ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္သည့္ စနစ္မွာလည္း အားနည္းေနဆဲ ျဖစ္သည္။ အခင္းျဖစ္ပြားခ်ိန္ႏွင့္ အေရးေပၚ လူနာတင္ယာဥ္ ေရာက္ရွိလာ ႏုိင္သည့္ အခ်ိန္သည္ ကြာဟေနဆဲ ျဖစ္သည္။

“လူအမ်ားစုက မေတာ္တဆမႈ ျဖစ္ရင္ ဒဏ္ရာရတဲ့သူကို မထိရဲ မကိုင္ရဲ ျဖစ္တယ္။ အမႈပတ္မွာ စိုးတယ္။ ရံုးခ်ိန္းလိုက္ရ တာေတြ၊ ရဲသက္ေသလုပ္ရမွာေတြ စိုးရိမ္ၾကတယ္” ဟု ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႔၏ ဒုတပ္ရင္းမႉး ဦးခင္ေမာင္ ထြန္းက ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ သူ၏ အေတြ႔အႀကံဳ တခုကိုလည္း ယခုကဲ့သို႔ ျပန္လည္ေျပာျပသည္။

“သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္သြားဖို႔ အိမ္ကထြက္လာေတာ့ လမ္းေဘးမွာ လဲေနတဲ့ ေရာဂါသည္ တေယာက္ ကို အေရးေပၚကို ပုိ႔ဖူးတယ္။ အဲဒီလို လူနာေတြအတြက္ အေရးေပၚ ဘတ္ဂ်က္မရွိဘူး။ ပို႔တဲ့လူက တာ၀န္ယူရတယ္။ လက္ဖြဲ႔ဖို႔ ယူလာတဲ့ေငြကို ေဆးဖိုးေပး၊ အ၀တ္အစားလဲဖို႔ လိုေနတဲ့လူနာကို ကိုယ္ေပၚက အ၀တ္ေတြ ခၽြတ္ေပးခ့ဲၿပီး စြပ္က်ယ္၊ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ အိမ္ျပန္လာခဲ့ရ ဖူးတယ္” ဟု ဦးခင္ေမာင္ထြန္းက ရယ္လ်က္ေျပာသည္။

ယခင္ အစိုးရလက္ထက္ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီး၏ အေရးေပၚဌာနတြင္ ေရာက္လာသည့္ ပိုင္ရွင္မဲ့ လူနာမ်ားအတြက္ ၀န္ေဆာင္ ေပးခဲ့သည့္ အေျခအေနကို သူက ေထာက္ျပသည္။

လူမႈ၀န္ထမ္းစိတ္ျဖင့္ ဝင္ေရာက္ ကူညီလိုသူမ်ားအတြက္ ထိုသို႔ေသာအခ်က္က အဟန္႔အတား တခုသဖြယ္ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သူကဆိုသည္။

သို႔ေသာ္ ယခုအစိုးရသစ္ တက္လာၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ယင္းသို႔ ေရာက္လာသည့္ လူနာမ်ားအတြက္ ေဆးရံု အသံုး စရိတ္ျဖင့္ ကုသေပးလာသျဖင့္ ေျပာင္းလဲမႈရွိလာေၾကာင္း သိရသည္။

“အရင္တုန္းကလို သူနာျပဳေတြက ေဆးဖိုးဘယ္သူေပးမွာလဲလို႔ မေမးေတာ့ဘူး။ လူနာေရာက္လာတာနဲ႔ ေဆးသြင္းတာ၊ ေဆးထိုးေပးတာေတြ လုပ္တယ္” ဟုု ယခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ အတြင္းက ၄ ထပ္အျမင့္ တိုက္ေပၚမွာ မေတာ္တဆ ျပဳတ္က်ခဲ့သူ တဦးအား ကူညီေပးခဲ့ဖူးသည့္ ဦးခင္ေမာင္ထြန္းက ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ၎ကူညီလိုက္ၿပီးေနာက္ ေနာက္ဆက္တြဲ ရဲသက္ေသအေနျဖင့္ တရားခြင္၌ သက္ေသထြက္ဆို ေပးရျခင္း ကလည္း လူအမ်ားစုအတြက္ အခက္အခဲမ်ားစြာ ရွိေနေၾကာင္း ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ရံုး ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ (ၿငိမ္း)၊ တရားရံုးခ်ဳပ္ ေရွ႕ေန ဦးေအာင္သန္းစိုး၏ အဆိုအရ သိရသည္။

“သက္ေသ မလိုက္ေပးခ်င္ရတဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြမွာ အဓိကေတာ့ တရားခံဆီမွာ ရန္ၿငိဳးျပဳခံရမွာစိုးတာ၊ တရားရံုးက ရံုးခ်ိန္းေတြက ၾကာလြန္းၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္သြားရတာ၊ ကိုယ့္ေငြ ကိုယ္စိုက္ၿပီး တရားရံုးကို အလုပ္ပ်က္ အကိုင္ပ်က္ သက္ေသ လာထြက္ေပးရတာ ေတြေၾကာင့္ပဲ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သက္ေသ မထြက္ရဲၾကဘူး” ဟု သူက ရွင္းျပသည္။

ထို႔အျပင္ သက္ေသ ထြက္ဆိုရာတြင္ ရဲစခန္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရးကလည္း လူအမ်ားအတြက္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္စရာမ်ား ရွိခဲ့ေၾကာင္း ဦးခင္ေမာင္ထြန္းက ေျပာသည္။

“ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြ အေနနဲ႔ သူတို႔ကို လာကူညီေပးေနတယ္လို႔ ယူဆၿပီး ဆက္ဆံၾကရင္ ေကာင္းမယ္။ ရဲစခန္းထဲ ေရာက္လာရင္ပဲ တရားခံလို၊ သူတို႔လုပ္သမွ် ခံရမယ့္လူေတြလို ေလးစားမႈမရွိဘူး။ ျပည္သူေတြအေပၚမွာ မထီမဲ့ျမင္ လုပ္တာေတြ မ်ားခဲ့ေတာ့ လူေတြကလည္း ရဲစခန္းနဲ႔ မဆက္ဆံခ်င္ ေတာ့ဘူး” ဟု ေထာက္ျပသည္။

သို႔ဆုိလ်င္ ထုိသုိ႔ေသာ အဟန္႔အတား မ်ားေၾကာင့္ လူတို႔၏ စာနာစိတ္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ႏွင့္ လူမႈ၀န္ထမ္း စိတ္မ်ားကို တစထက္တစ ေလ်ာ့ပါးလာမည္ဆိုပါက လူ႔အဖဲြ႔အစည္းအတြက္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကို ခန္႔မွန္း၍ ရႏိုင္သည္။

အမွန္တကယ္မွာမူ တရားရံုးသို႔ သြားေရာက္ကာ သက္ေသ ထြက္ဆိုရသူမ်ား အတြက္ တရားရံုးက ထုတ္ေပးရန္ သတ္မွတ္ထားသည့္ သက္ေသစရိတ္မ်ား ရွိေၾကာင္း ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ၿမိဳ႕နယ္ ရဲမႉး ေဇာ္၀င္း၏ အဆုိအရ သိရသည္။

“သက္ေသလိုက္ စရိတ္ေတြရွိတာ အရင္ကတည္းကပဲ။ သက္ေသ တေယာက္ လာရတဲ့ ခရီး အနီးအေ၀းအေပၚ မူတည္ ၿပီး တရားရံုးမွာ သက္ေသစရိတ္ ထုတ္ေပးပါလို႔ တင္ျပရင္ ထုတ္ေပးတယ္။ အရင္ကတည္းက ရွိတယ္။ လူေတြက ထုတ္ရေကာင္းမွန္းလည္း မသိဘူး” ဟု သူက ရွင္းျပသည္။

သို႔ရာတြင္ ထိုသို႔ သက္ေသစရိတ္ထုတ္ရန္ အခ်ိန္ ၾကန္႔ၾကာလွေၾကာင္း၊ ေစာင့္ဆုိင္းရေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တရားရံုးေတာ္၌ သက္ေသ ထြက္ဆိုသူသည္ သက္ဆိုင္ရာ တရားရံုးရွိ ဘီလစ္ စာေရးမ်ားထံတြင္ စရိတ္ ထုတ္ယူ ေတာင္းခံႏုိင္ေသာ္လည္း ယင္းအခ်က္ကို အမ်ားျပည္သူ သိရွိေအာင္ ထုတ္ျပန္ေျပာဆိုမႈ အားနည္းေၾကာင္း တရားရံုးခ်ဳပ္ ေရွ႕ေန ဦးေအာင္သန္းစိုးက ဆုိသည္။

ထို႔အျပင္ တရားရံုးမ်ားက ထုတ္ေပးေနသည့္ သက္ေသစရိတ္မ်ားသည္ ေခတ္နွင့္ မေလွ်ာ္ညီသည့္ ႏႈန္းထားမ်ား ျဖစ္ေနၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ၁ ႏွစ္တာ ကာလအထိ သက္ေသစရိတ္မွာ ၁၅ က်ပ္သာ ရွိေၾကာင္း၊ မၾကာေသးမီက လႊတ္ေတာ္တြင္ ျပင္ဆင္ခဲ့သည့္ စရိတ္မွာလည္း က်ပ္ေငြ ေထာင္ဂဏန္းမွ်သာ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ဦးေအာင္သန္းစိုးက “သက္ေသစရိတ္ ထုတ္ေပးတယ္ ဆိုတာကို တရားရံုးေတြကလည္း ေျပာျပသင့္တယ္။ တရားစီရင္ေရးမွာ မ်က္ျမင္သက္ေသ ဆိုတာ အေရးအႀကီးဆံုးပဲ။ သက္ေသ ထြက္တဲ့သူ မ်ားမ်ားေပၚလာေစခ်င္ရင္ သက္ေသ စရိတ္ေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္က လံုလံုေလာက္ေလာက္ ေပးသင့္တယ္။ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေပးသင့္တယ္။ ကိုယ့္စရိတ္ ကိုယ္စားၿပီး ႀကီးေဒၚႏြားေက်ာင္းတာ ဘယ္သူမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး” ဟု ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ရဲ၀န္ထမ္းတို႔၏ အမ်ားျပည္သူ အေပၚ ဆက္ဆံေရးပိုင္း အားနည္းခ်က္ကလည္း ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အမႈမ်ားတြင္ သာမန္လူမ်ား ပါဝင္ပတ္သက္မႈ မရွိလိုျခင္း၊ သက္ေသ မလိုက္လိုျခင္းႏွင့္ ဆက္ဆိုင္ေနသည္။ ထုိသို႔ အားနည္းခ်က္မ်ား ရွိခဲ့သျဖင့္ ျပန္လည္ ျပဳျပင္ေနေၾကာင္း ရဲမႉးေဇာ္၀င္းက ဆိုသည္။

“ရဲေဘာ္ေတြက ျပည္သူေတြထဲက ၀င္လာတာပဲ။ တခ်ိဳ႕က ပညာအရည္အခ်င္း မျပည့္မီ ေပမယ့္ လိုအပ္ခ်က္အရ ခန္႔ရတာေတြ ရွိတယ္။ တခါတေလမွာ ယူနီေဖာင္း၀တ္ၿပီး ရဲတပ္ဖြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာကို အလြဲသံုးစား လုပ္တာေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္” ဟု အထက္ပါ ရဲမႉးက ေျပာသည္။

သူက ဆက္လက္၍ “ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဆင့္ဆင့္ တိုက္စီး သင္တန္းေတြ ေပးၿပီးေတာ့မွ တပ္ဖြဲ႔က ျပည္သူကို ဘယ္လို ဆက္ဆံရမယ္၊ ဟိုးတုန္းက က်ေနာ္တို႔မွာ တင္ေနတဲ့ ပုလိပ္ဆိုတဲ့ အေႂကြးေတြ၊ ျပည္သူေတြက ရဲ၀န္ထမ္း ေတြကို ရြံ႕မုန္းတဲ့ အေႂကြးေတြကို ဆပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ အသိအျမင္ကို ေဖာ္ထုတ္တယ္။ တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြက ျပည္သူလူထုကို ဆက္ဆံနည္း၊ မီဒီယာဆိုရင္လည္း မီဒီယာအလုိက္ ဆက္ဆံနည္းေတြ သင္ျပေပးတဲ့အခါမွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရလာပါတယ္” ဟု ရွင္းျပသည္။

အလားတူ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္မွ စခန္းမႉး ဒုရဲမႉး ေမာင္ေမာင္ဦးကလည္း “က်ေနာ္တို႔ ဘက္ကလည္း ရဲစခန္းကိုလာတဲ့ သူေတြကို တရားခံၾကည့္ ၾကည့္တာ၊ တရားခံစစ္ စစ္တာမ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ လူေတြရဲ႕အျမင္ကို ေျပာင္းဖို႔ ျပဳျပင္ေနပါၿပီ။ လူေတြက မလာခ်င္တဲ့ ေနရာ သံုးခုရွိတယ္။ ရဲစခန္း၊ ေဆးရံုနဲ႔ သခ်ႋဳင္းကုန္းေပါ့။ ရဲစခန္းကိုလာရင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ဖမ္းခ်ဳပ္ခံရ ေတာ့မလို။ ဒါကေတာ့ ေခတ္စနစ္ေဟာင္းက ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတာေတြ ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္။ အခုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေျပာင္းလဲေနပါၿပီ” ဟု ၎တို႔၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေနမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ လစဥ္ ယာဥ္တိုက္မႈေပါင္း ပ်မ္းမွ် အႀကိမ္ေရ ၃၀ ဝန္းက်င္ျဖစ္ပြားေလ့ရွိေၾကာင္း ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ အေရးေပၚ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးခဲ့သည့္ ယာဥ္ထိန္းရဲ တပ္ဖြဲ႔၏ စာရင္းအရသိရသည္။ တခ်ိဳ႕လမ်ားတြင္ အထပ္ျမင့္တိုက္မ်ား ေပၚမွ ျပဳတ္က်သည့္ အမႈမ်ား၊ ရထားႀကိတ္သည့္ အမႈမ်ား၊ တိုက္ၿပိဳက်သည့္ အမႈမ်ား စသည့္ မေတာ္တဆမႈမ်ားလည္း ပါဝင္သည္။

ထိုသို႔ျဖစ္ပြားသည့္ မေတာ္တဆမႈမ်ားတြင္ အနီးဝန္းက်င္ရွိ လူအမ်ားက ဝိုင္းဝန္း ကယ္တင္ေပးသည့္ အမႈမ်ား ရွိသကဲ့သို႔ လူနာတင္ယာဥ္ ေရာက္သည္အထိ ေစာင့္ဆုိင္းေနသည့္ အမႈမ်ားလည္း ႀကံဳခဲ့ရေၾကာင္း ယင္းတပ္ဖြဲ႔မွ တပ္ၾကပ္ႀကီး ထြန္းထြန္းလြင္က ဧရာ၀တီသို႔ ရွင္းျပသည္။

“မေတာ္တဆမႈ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားလို႔ က်ေနာ္တို႔ သြားတဲ့အခါ တခါတေလမွာ လူနာကို မမီ လိုက္တာ ရွိတယ္။ ေဘးလူေတြ၀ိုင္းပို႔လို႔ ေဆးရံု ေရာက္သြားတာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီလို အခ်ိန္က်ရင္ ျပည္သူေတြ ဆီမွာ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္က်လို႔ဆုိၿပီး အျပစ္တင္ ခံရတာရွိတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။

ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္အတြက္ ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရက စီစဥ္ေပးထားသည့္ လူနာတင္ယာဥ္ ၂ စီး၊ ယာဥ္ထိန္း ရဲတပ္ဖြဲ႔၏ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔၀င္ လူအင္အား ၉ ဦးတုိ႔ျဖင့္သာ လုပ္ငန္း လည္ပတ္ေနရ ေၾကာင္း ယင္းတပ္ဖြဲ႔မွ သိရသည္။

“ခရိုင္တခုမွာ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔ တဖြဲ႔စီေလာက္ေတာ့ ရွိသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ယာဥ္ေၾကာ ပိတ္တတ္တဲ့ ၿမိဳ႕ထဲလို ေနရာမ်ိဳးေတြနဲ႔ အင္းစိန္ဘက္မွာ ရွိသင့္တယ္။ ဥပမာ – အေရွ႕ပိုင္းခရိုင္ ဘက္မွာ ျဖစ္ရင္ က်ေနာ္တို႔ ဒီကေန သြားဖို႔ မလြယ္ဘူး” ဟု ဟံသာ၀တီ အ၀ိုင္းတြင္ ရံုးဖြင့္ထားသည့္ အဆိုပါ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔မွ တပ္ၾကပ္ႀကီး ထြန္းထြန္းလြင္က အႀကံျပဳေျပာၾကားသည္။

ယာဥ္ထိန္းသာ မကဘဲ တျခားေသာ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး ေစတနာ့၀န္ထမ္း အဖြဲ႔ငယ္မ်ားလည္း ရွိသင့္ေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။

“လူ႔အသက္က မိနစ္နဲ႔အမွ် အေရးႀကီးပါတယ္။ ေသြးထြက္ဒဏ္ရာ မ်ားတဲ့သူဟာ အခ်ိန္မီ ေဆးရံု မေရာက္ရင္ ေသႏုိင္ တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္က ဝိုင္းမကယ္ႏိုင္ရင္ ေသမယ္” ဟု ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ၾကက္ေျခနီတပ္ဖြဲ႔မွ ဒုတပ္ရင္းမႉး ဦးခင္ေမာင္ ထြန္းက ဆိုသည္။

ယာဥ္ေၾကာ ပိတ္ဆို႔မႈ ပိုမိုဆိုးရြားလာသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အေရးေပၚ အေျခအေန ႀကံဳရလွ်င္ လူနာတင္ယာဥ္ မေရာက္ လာမီ ဝိုင္းဝန္းကူညီမည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္း မရွိပါက လူစည္ကားရာ လွည္းတန္း – အင္းစိန္လမ္းမေပၚတြင္ လဲက်သြား ခဲ့သည့္ သူနာျပဳ ဆရာမေလးကဲ့သို႔ ကူညီသူမဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး မည္သူမဆို ႀကံဳေတြ႔ၾကရႏုိင္သည္။

လမ္းေပၚတြင္ မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရသူမ်ားကို မ်က္ႏွာလႊဲသြား ျခင္းမ်ားသည္ စိတ္ဓာတ္အခံ ေကာင္းျခင္း ဆုိးျခင္းတုိ႔ႏွင့္ မသက္ဆုိင္ဘဲ၊ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္ေပၚ လာႏုိင္သည့္ အေျခအေနမ်ားကို ရင္ဆုိင္ ရမည့္အေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ ေနျခင္းေၾကာင့္ ေပလားဟု ေမးခြန္းထုတ္ရ ေပလိမ့္မည္

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

နတ္မိမယ္မ်ား အလွခ်င္းၿပိဳင္ခဲ့သည့္ Victoria's Secret ႏွစ္ပတ္လည္ပြဲ

နယူးေယာ့ခ္ရွိ မက္ဟမ္တန္တြင္ ဗုဒၶဟူးေန႔က က်င္းပေသာ ဖက္ရွင္ပြဲတြင္ အသက္(၂၅)ႏွစ္ရွိ ေတာင္အာဖရိက အလွမယ္သည္ ေဒၚလာ (၁၀)သန္းတန္ Fantasy ဘရာစီယာကို ဝတ္ဆင္ကာ ကိုယ္ဟန္ျပသြားခဲ့

Victoria's Secret၏ ႏွစ္ပတ္လည္ ဖက္ရွင္ပြဲတြင္ အမ်ားေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ျဖစ္သည့္အတိုင္း ကန္ဒိုက္စ္ ဆြမ္နီပိုဝယ္လ္သည္ အာရံုအစိုက္ခံရဆံုး အလွမယ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ နယူးေယာ့ခ္ရွိ မက္ဟမ္တန္တြင္ ဗုဒၶဟူးေန႔က က်င္းပေသာ ဖက္ရွင္ပြဲတြင္ အသက္(၂၅)ႏွစ္ရွိ ေတာင္အာဖရိက အလွမယ္သည္ ေဒၚလာ (၁၀)သန္းတန္ Fantasy ဘရာစီယာကို ဝတ္ဆင္ကာ ကိုယ္ဟန္ျပသြားခဲ့သည္။ သူမသည္ ပြဲမစမီက ယင္းအခြင့္အေရးအတြက္ အလြန္စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး မတည္မၿငိမ္ ခံစားေနရေၾကာင္း ဖြင့္ဟခဲ့ေသာ္လည္း ေလွ်ာက္လမ္းေပၚတြင္ တည္ၿငိမ္ရဲရင့္စြာျဖင့္ ထြက္ေပၚလာႏုိင္ခဲ့သည္။ Victoria's Secretသည္ ႏွစ္စဥ္ Fantasy ဘရာစီယာမ်ားကို ဖန္တီးျပေလ့ရွိရာ ယခုႏွစ္ ဖက္ရွင္ပြဲေတာ္အတြက္ ကန္ဒိုက္စ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

သူမသည္ မီရန္ဒါကားရ္၊ တိုင္ရာဘန္႔ခ္၊ ဂီဆလီဘန္ခ်န္၊ ေဟဒီကလမ္၊ အလက္ဇႏၵရာ အမ္ဘရိုစီယို၊ အက္ဒရီယာနာ လီမာႏွင့္ ကေလာ္ဒီယာ ရွက္ဖားတို႔ေနာက္ ယင္းကဲ့သို႔ အခြင့္အေရးကို ရရွိသူ ျဖစ္လာသည္။ The Royalဟု အမည္ေပးထားသည့္ Fantasy ဘရာစီယာေၾကာင့္ ကန္ဒိုက္စ္ကို လူအမ်ား စိတ္ဝင္စားခဲ့သလို အျခားေသာ Victoria's Secret နတ္မိမယ္မ်ား၏ ၾကြရြဝံ့ၾကြားေသာ ကိုယ္ဟန္ျပမႈမ်ားကလည္း ပရိသတ္ကို မ်က္စိပသာဒ ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ အလက္ဇႏၵရာ၊ အက္ဒရီယာနာတို႔အျပင္ အီရင္ဟီသာတန္၊ ဟီလာရီရိုဒါ၊ ကြန္စတန္ ဂ်ာဘလိုစကီ၊ ယိုအန္စေမာလ္၊ မက္ဂ္ဒါလီနာ ဖရန္ကိုဝိတ္ခ္တို႔အျပင္ စူပါေမာ္ဒယ္လ္ အမ်ားအျပားက ယခုပြဲတြင္ အားျဖည့္ ပါဝင္ခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရွိရသည္။

Planet Myanmar Network

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

ကၽြန္းဆြယ္ ဆီးဂိမ္းႏွင့္ ျမန္မာ ေျပးခုန္ပစ္

ျမန္မာႏိုင္ငံ ေနျပည္ေတာ္ ဗဟိုျပဳ၍ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး ႏွင့္ ေငြေဆာင္တို႔တြင္ က်င္းပမည့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ အားကစားၿပိဳင္ပြဲမ်ား စတင္က်င္းပရန္ ရက္ပိုင္းမွ်သာ လိုေတာ့သည္။ ဒီဇင္ဘာလ ၇ ရက္မွ စတင္ကာ ေဘာလုံး ၿပိဳင္ပြဲမ်ား က်င္းပေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ ေဘာလုံးႏွင့္ အတူ ေဘာ္လီေဘာ၊ ပိုက္ေက်ာ္ျခင္း၊ ေဟာ္ကီ၊ ဘတ္စကက္ ေဘာ စသည့္ အားကစားနည္းမ်ား အတြက္လည္း ပြဲစဥ္ဇယားမ်ား ေရးဆြဲၿပီးၿပီ ျဖစ္သည္။ ေရးကူးႏွင့္ ေျပးခုန္ပစ္ အပါအ၀င္ အျခား လက္ေ၀ွ႔၊ အေလးမ စသည့္ အားကစားနည္း မ်ားအတြက္ ပြဲစဥ္ ေရးဆြဲမႈမ်ား မလုပ္ေသးသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ပြဲစဥ္ဇယား ေရးဆြဲရန္ က်န္ေနေသးသည့္ အားကစာနည္းမ်ား အနက္ ေျပးခုန္ပစ္ ႏွင့္ ေရးကူး အားကစားနည္း တို႔မွာ အထူး အေရးႀကီးသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္ မည္သည့္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္မဆို မျဖစ္မေန ေျပးခုန္ပစ္ႏွင့္ ေရကူးၿပိဳင္ပြဲတို႔မွာ မထည့္မေနရ သတ္မွတ္ထားသည့္ အားကစားနည္း ၂ မ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဆုတံဆိပ္ ခ်ီးျမွင့္မႈ အေရအတြက္မွာလည္း အမ်ားဆုံး ျဖစ္သည္။ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္းတြင္ ေရႊတံဆိပ္ ၄၆ ဆု (အမ်ဳိးသား ၂၃ ဆု၊ အမ်ဳိးသမီး၂၃ ဆု) ခ်ီးျမွင့္မည္ ျဖစ္သည္။ ေရကူး အားကစား နည္းတြင္လည္း ေရႊတံဆိပ္ ၄၁ ဆု ခ်ီးျမွင့္မည္ ျဖစ္သည္။

ကၽြန္းဆြယ္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲတို႔တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေအာင္ျမင္ဆုံး အားကစားနည္းမွာ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ကၽြန္းဆြယ္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲကို ထုိင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ပထမဆုံး အႀကိမ္အျဖစ္ စတင္ က်င္းပခဲ့သည္။

ျ္မန္မာႏိုင္ငံက ေရႊတံဆိပ္ ၁၁ ဆု ဆြတ္ခူးၿပီး ႏိုင္ငံအလိုက္ ဒုတိယ ေနရာ၌ ရပ္တည္ခဲ့သည္။ ေရႊတံဆိပ္ ၁၁ ဆုကို အားကစားနည္း ၄ မ်ဳိးက ဆြတ္ခူးခဲ့ရာ ေျပးခုန္ပစ္ ၅၊ ေရကူး ၂၊ လက္ေ၀ွ႔ ၂ ႏွင့္ အေလးမ ၂ တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။

ေျပးခုန္ပစ္ ေရႊတံဆိပ္ ရွင္မ်ားမွာ ဂေရစီကား (မီတာ ၈၀ တန္းေက်ာ္ေျပး)၊ ေမေမရီ (အျမင့္ခုန္)၊ ခင္ခင္ေထြး (လွန္တံပစ္)၊ အာဖူး (အမ်ဳိးသား မီတာ ၁၅၀၀)၊ ေနာ္ဖား (အမ်ဳိးသား သံျပား၀ိုင္းပစ္) တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ျမန္မာ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားသည္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွအဆင့္သို႔ စတင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။

၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွကၽြန္းဆြယ္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲကို ျမန္မာႏိုင္ငံက က်င္းပခဲ့သည္။ ျမန္မာ အားကစား အဖြဲ႕က ေရႊတံဆိပ္ ၃၅ ဆုျဖင့္ ႏုိင္ငံအလိုက္ ပထမ ရရွိသည္။ ၁၉၆၁ ကြ်န္းဆြယ္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ အားကစားနည္း ၁၃ မ်ဳိးျဖစ္သည့္ ေျပးခုန္ပစ္၊ ၾကက္ေတာင္၊ လက္ေ၀ွ႔၊ ဘတ္စကက္ေဘာ၊ စက္ဘီး၊ ေဘာလုံး၊ ေသနတ္ပစ္၊ ေရကူး၊ ပင္ေပါင္၊ တင္းနစ္၊ ေဘာ္လီေဘာ၊ အေလးမႏွင့္ ရြက္ေလွ တို႔ကို ထည့္သြင္း က်င္းပသည္။ အိမ္ရွင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ဳိးသား အားကစားသမား ၁၂၀၊ အမ်ဳိးသမီး အားကစားသမား ၂၇ ဦး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ နည္းျပႏွင့္ ဒိုင္လူႀကီး ၃၀ စုစုေပါင္း ၁၇၇ ေယာက္ျဖင့္ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့သည္။ ေျပးခုန္ပစ္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ေရႊတံဆိပ္ ၇ ဆု ရသည္။ အမ်ဳိးသား ၿပိဳင္ပြဲတြင္ စိုးမရ (၀ါးလုံးေထာက္ ခုန္)၊ သိန္း၀င္း (သံလုံးပစ္)၊ ကာဖူး (မီတာ ၅၀၀၀ ႏွင့္ မီတာ ၁၀၀၀၀၊ မီတာ ၁၀၀ ေအာက္ လက္ဆင့္ကမ္း) ႏွင့္ အမ်ဳိးသမီး ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ခင္ေ႒း (သံျပားပစ္) ႏွင့္ နန္းယဥ္ (လွံတံပစ္) တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အားထားၾကေသာ ဂေရစီကားမွာ မီတာ ၈၀ တန္းေက်ာ္ေျပးႏွင့္ မီတာ ၁၀၀ ေျပးပြဲမ်ားတြင္ ပန္း၀င္ဓာတ္ပုံ အဆုံးအျဖတ္ျဖင့္ ဒုတိယဆုသာ ရရွိခဲ့သည္။

ျ္မန္မာ အားကစား အဖြဲဲ႔ အတြက္ အေအာင္ျမင္ဆုံး အားကစားမွာ ေရကူးပင္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္းဆြယ္ ေရကူးၿပိဳင္ပြဲတြင္ အမ်ဳိးသမီး ေရကူးၿပိဳင္ပြဲကို ၁၉၆၁ ရန္ကုန္ ကၽြန္းဆြယ္ ၿပိဳင္ပြဲက်မွ ပထမဆုံး စတင္ထည့္သြင္း က်င္းပျခင္း ျဖစ္သည္။

အမ်ဳိးသား ေရကူး ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာ ေရကူးသမားမ်ားက ေရႊတံဆိပ္ ၇ ဆုႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက ေရႊတံဆိပ္ ၆ ဆု ဆြတ္ခူး ႏိုင္ခဲ့သည္။ ျမသီး (မီတာ ၁၀၀ အလြတ္ကူး)၊ တင္ေမာင္နီ (မီတာ ၂၀၀၊ မီတာ ၄၀၀ ႏွင့္ မီတာ ၅၀၀ အလြတ္ကူး)၊ ခ်စ္စိန္ (မီတာ ၁၀၀ ပက္လက္ကူး)၊ မီတာ ၁၀၀ လြန္းပ်ံ (ခ်စ္စိန္၊ တင္ေမာင္နီ၊ ေအာင္ၾကည္၊ ေအာင္သန္း) မီတာ ၂၀၀ လြန္းပ်ံ (တင္ေမာင္နီ၊ ျမသီး၊ စိန္ဖိုး၊ ေအာင္သန္း) ျမန္မာအမ်ဳိးသား ေရကူးအဖြဲ႕က ေရႊတံဆိပ္ ၇ ဆု ဆြတ္ခူးခဲ့သည္။ တင္ေမာင္နီ တေယာက္တည္းက လက္ဆင့္ကမ္း ပြဲမ်ား အပါအ၀င္ စုစုေပါင္း ၅ ဆု ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့သည္။

ကၽြန္းဆြယ္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲတြင္ စတင္ထည့္သြင္း က်င္းပသည့္ အမ်ဳိးသမီး ေရကူးၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီး ေရကူးမယ္ မ်ားကလည္း အစြမ္းျပ၍ ေရႊတံဆိပ္မ်ား ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့သည္။ မညြန္႔ခင္ (မီတာ ၁၀၀ အလြတ္ကူး) ႏွင့္ အယ္လီဇဘက္စပိုက္ (မီတာ ၂၀၀ အလြတ္ကူး)၊ လီလီယံသြင္ (မီတာ ၁၀၀ ရင္ေပါင္ကူး) ႏွင့္ မီတာ ၁၀၀ ေလးေယာက္ လက္ဆင့္ကမ္း အသင္း (လီလီယန္သြင္၊ ဆီးလ္ဗီးယားသြင္၊ အယ္လီဇဘက္ စမိုက္) တို႔ ျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္ ကတည္းက စင္ကာပူ ေရကူးသမားမ်ား ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ ခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈ မရရွိၾကပါ။

ျ္မန္မာႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ ကၽြန္းဆြယ္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေရႊတံဆိပ္ ၃၅ ဆုျဖင့္ ႏိုင္ငံအလုိက္ ပထမအဆင့္၌ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုေရႊတံဆိပ္ ၃၅ ဆုထဲတြင္ ေရကူးက ၁၂ ဆုႏွင့္ ေျပးခုန္ပစ္က ၇ ဆု စုစုေပါင္း ၁၉ ဆု ရရွိခဲ့ျခင္းက အားကစား ၿပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္းႏွင့္ ေရကူး အားကစားနည္းတို႔က မည္မွ် ေရးႀကီးသည္ကို သိႏိုင္သည္။

တတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ ကၽြန္းဆြယ္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲကို ၁၉၆၃ ခုႏွစ္တြင္ ကေမၻာဒီးယား ႏုိင္ငံက လက္ခံက်င္းပျခင္း မျပဳသျဖင့္ ၁၉၆၅ က်မွ မေလးရွား ႏိုင္ငံက လက္ခံက်င္းပသည္။ ဒီဇင္ဘာလ ၁၄ ရက္မွ ၂၁ ရက္အထိ ျပဳလုပ္သည့္ ကၽြန္းဆြယ္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ အားကစားနည္း ၁၄ မ်ဳိးျဖင့္ က်င္းပခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ထည့္သြင္း ယွဥ္ၿပိဳင္ေစခဲ့သည့္ ရြက္ေလွ ၿပိဳင္ပြဲ ျဖဳတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၁ ကၽြန္းဆြယ္ပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရြက္ေလွၿပိဳင္ပြဲတြင္ ေရႊတံဆိပ္ ၂ ဆု ရခဲ့ဖူးသည္။

မေလးရွား ကၽြန္းဆြယ္ပြဲတြင္ အားကစားနည္း အသစ္ ၂ မ်ဳိးျဖစ္သည့္ ဂ်ဴဒိုႏွင့္ ဆီပက္ရာဂါေခၚ ပိုက္ေက်ာ္ျခင္း အားကစားနည္းသစ္ ၂ မ်ဳိး ထည့္သြင္း က်င္းပခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ဳိးသား အားကစားသမား ၆၃ ေယာက္၊ အမ်ဳိးသမီး အားကစားသမား ၂၄ ေယာက္ျဖင့္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့သည္။ ၆၅ ကၽြန္းဆြယ္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ေဘာ္လီေဘာ ၿပိဳင္ပြဲ၌ အမ်ဳိးသမီးပြဲမ်ား စတင္ထည့္သြင္း က်င္းပခဲ့သည္။

၁၉၆၅ ကၽြန္းဆြယ္ပြဲတြင္ ျမန္မာအမ်ဳိးသား ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားသမားမ်ား ေအာင္ျမင္မႈ နည္းပါးခဲ့သည္။ ၀ါးလုံး ေထာက္ခုန္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ စိုးမရႏွင့္ မီတာ ၁၀၀၀၀ ႏွင့္ မာရသြန္ ၿပိဳင္ပြဲတို႔တြင္ ရွင္ေဗြဂန္းတို႔က ေရႊတံဆိပ္ ဆြတ္ခူး ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။

မုိးစံ (မီတာ ၁၀၀)၊ ဂေရစီကား (အလ်ားခုန္)၊ ခင္တာ(သံလုံးပစ္) တို႔ကသာ ေရႊတံဆိပ္ ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့ ၾကသည္။ ၁၉၆၅ မေလးရွား ကၽြန္းဆြယ္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္းက စုစုေပါင္း ေရႊတံဆိပ္ ၆ ဆု ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့သည္။ ေရကူးၿပိဳင္ပြဲတြင္မူ ျမန္မာတို႔ အထိနာ ခဲ့သည္။ မီတာ ၁၅၀၀ ပြဲတြင္သာ တင္ေမာင္နီက ေရႊတံဆိပ္ ၁ ဆုတည္းသာ ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၅ ကၽြန္းဆြယ္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေရႊတံဆိပ္ စုစုေပါင္း ၁၈ သာ ဆြတ္ခူးခဲ့ရာ၌ ေျပးခုန္ပစ္က ေရႊတံဆိပ္ ၆ ဆု ရရွိခဲ့သည္။ ျမန္မာအားကစား အဖြဲ႔မ်ား အနက္ ေရႊတံဆိပ္ အမ်ားဆုံး ဆြတ္ခူးႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

၁၉၆၇ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ဒီဇင္ဘာလ ၉ ရက္မွ ၁၆ ရက္အထိ က်င္းပခဲ့သည့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ အားကစားၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ဳိးသား အားကစားသမား ၁၃၇ ဦးျဖင့္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့သည္။ စုစုေပါင္း ေရႊတံဆိပ္ ၁၁ ဆုသာ ရရွိခဲ့ၾကသည္။ ယင္းေရႊတံဆိပ္ ၁၁ ဆုအနက္ ေျပးခုန္ပစ္မွ ရွင္ေဗြဂန္း (မီတာ ၁၀၀၀၀)၊ မီတုန္းေနာ္ (မာရသြန္) တို႔သာ ေရႊတံဆိပ္ ဆြတ္ခူးႏိုင္သည္။

အမ်ဳိးသမီး အျမင့္ခုန္တြင္ ဘာဘရာ ေက်ာ္ဘြား၊ သံလုံးပစ္တြင္ ဂ်နီဖာတင္ေလး ေပါင္း ၈ ဆုသာ ဆြတ္ခူး ႏိုင္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၅ ဆီးဂိမ္းတြင္ ျမန္မာ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားအဖြဲ႔က ေရႊတံဆိပ္ ၄ ဆုသာ ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့သည္။

ေရကူးၿပိဳင္ပြဲတြင္ မီတာ ၁၀၀ လိပ္ျပာကူး၌ ေအာင္လႈိင္၀င္း တဦးတညးသာ ေရႊတံဆိပ္ ၁ ဆုတည္း ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့ သည္။ ၁၉၆၇ ဘန္ေကာက္ ကၽြန္းဆြယ္ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာအားကစား သမားမ်ားအဖြဲ႔ ေနာက္ထပ္ ဆြတ္ခူးခဲ့သည့္ ေရႊတံဆိပ္မ်ားမွာ ေဘာလုံး ၁၊ အေလးမ ၄၊ ေသနတ္ပစ္ ၁ တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။

၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ ပၪၥမ အႀကိမ္ေျမာက္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွကၽြန္းဆြယ္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ဒီဇင္ဘာလတြင္ က်င္းပသည္။ ကေမၻာဒီးယား ႏိုင္ငံက ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္း မရွိသျဖင့္ ျမန္မာ၊ မေလးရွား၊ လာအို၊ ထုိင္း၊ စင္ကာပူ ႏွင့္ ေတာင္ဗီယက္နမ္တို႔ ၆ ႏိုင္ငံက ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကသည္။ ေျပးခုန္ပစ္၊ ၾကက္ေတာင္၊ ဘတ္စကက္ေဘာ၊ လက္ေ၀ွ႔၊ စက္ဘီး၊ ေဘာလုံး၊ ကၽြမ္းဘား၊ ဂ်ဴဒို၊ ေသနတ္ပစ္၊ ေရးကူး၊ စားပြဲတင္ တင္းနစ္၊ ေဘာ္လီေဘာ၊ အေလးမ ႏွင့္ ရြက္ေလွ ၿပိဳင္ပြဲမ်ား ထည့္သြင္းက်င္းပသည္။ အိမ္ရွင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အသင္းက ေရႊတံဆိပ္ ၅၇ ဆုျဖင့္ ႏိုင္ငံအလိုက္ ပထမအဆင့္၌ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ယင္းေရႊတံဆိပ္ ၅၇ ဆုထဲတြင္ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္းက ေရႊတံဆိပ္ ဆု အမ်ားဆုံး ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့သည္။

ကၽြန္းဆြယ္ ၿပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ သာမက ဆီးဂိမ္းၿပိဳင္ပြဲ အစပိုင္းတြင္ပါ ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိခဲ့သည့္ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္း သည္ ဆီးဂိမ္းေနာက္ပိုင္းတြင္ ေရႊတံဆိပ္ ၁ ဆုမွ မရေတာ့သည္ အထိ က်ဆင္းလာရသည္မွာ ျမန္မာအားကစား ေလာကအတြက္ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းစရာ ျဖစ္သည္။

ယခု က်င္းပေတာ့မည့္ ေနျပည္ေတာ္ ဆီးဂိမ္းတြင္ေရာ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားနည္းက ေရႊတံဆိပ္ ဘယ္ႏွဆု ဆြတ္ခူးႏိုင္မည္နည္း။ အေကာင္းကို ရွာ၏၊ အေကာင္းကား ရွာမေတြ႔ ဟု ေျပာရေတာ့မည္ ထင္သည္။ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြး တင္ျပသြားပါမည္။ ။

ဧရာ၀တီ

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုး အသင္းႏွင့္ မေလးရွား တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္း ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစား

ေနျပည္ေတာ္ ႏိုဝင္ဘာ ၁၃ 

ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္းႏွင့္ မေလးရွား တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္း ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲကို ယေန႔ညေနပိုင္းတြင္ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေဇယ်ာသီရိ တပ္မေတာ္ အားကစားကြင္း၌ က်င္းပ ျပဳလုပ္ရာ ဒုတိယ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း) ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး စိုးဝင္း တက္ေရာက္ ၾကည့္႐ႈ အားေပးသည္။ 

အဆိုပါ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲသို႔ ဒုတိယ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း) ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး စိုးဝင္း ႏွင့္ဇနီး ေဒၚသန္းသန္းႏြယ္၊ ညိႇႏိႈင္း ကြပ္ကဲေရးမွဴး (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး လွေဌးဝင္း၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္႐ံုးမွ တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီးမ်ားႏွင့္ ဇနီးမ်ား၊ ေနျပည္ေတာ္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴး၊ မေလးရွား တပ္မေတာ္မွ Major General Dato' Hi Khilr bin Hj Mohd Nor ႏွင့္ အရာရွိႀကီးမ်ား၊ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စား လွယ္မ်ား၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္႐ံုး (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) မွ အရာရွိ၊ စစ္သည္၊ မိသားစုမ်ား၊ ေနျပည္ေတာ္ စစ္မႈထမ္းေဟာင္း ႀကီးၾကပ္ေရး အဖြဲ႕ ကြပ္ကဲမႈ ေအာက္ရွိ ပ်ဥ္းမနား၊ တပ္ကုန္း ၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ စစ္မႈထမ္းေဟာင္း အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ ေနျပည္ေတာ္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ရွိ တပ္နယ္ ၆ခုမွ အရာရွိ၊ စစ္သည္၊ မိသားစု မ်ား၊ ေဒသခံျပည္သူမ်ား တက္ေရာက္ၾကသည္။ 

ေရွးဦးစြာ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲ မစတင္မီ တပ္မေတာ္ (ၾကည္း) ဂုဏ္ျပဳ စစ္တီးဝိုင္းက အားကစားကြင္း အတြင္းသို႔ စစ္ခ်ီ သီခ်င္းမ်ား တီးမႈတ္ကာ ဝင္ေရာက္ ေနရာယူၿပီး ပံုေဖာ္ျပသ ၾကသည္။ 

ထို႔ေနာက္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္းႏွင့္ မေလးရွား တပ္မေတာ္ ေဘာလံုး အသင္းတို႔က ေဇယ်ာသီရိ တပ္မေတာ္ အားကစား ကြင္းအတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ ေနရာယူၾကၿပီး ဒုတိယ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း)ႏွင့္ ဧည့္သည္မ်ားအား အေလးျပဳၾကသည္။ 

ယင္းေနာက္ တပ္မေတာ္ အားကစားႏွင့္ ကာယပညာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေကာ္မတီ ဥကၠ႒ စစ္ေရးခ်ဳပ္ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ေဇာ္ဦးႏွင့္ မေလးရွား တပ္မေတာ္မွ Major General Dato' Hi Khilr bin Hj Mohd Nor တို႔သည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အားကစား သမားမ်ားအား တစ္ဦးခ်င္း ရင္းရင္း ႏွီးႏွီး လိုက္လံႏႈတ္ဆက္ ၾကသည္။ 

၎ေနာက္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္းမွ အားကစားသမား မ်ားအား ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးငယ္ ေလးမ်ားက ဂုဏ္ျပဳ ပန္းစည္းမ်ား ေပးအပ္ၾကၿပီး ႏွစ္ဖက္ အသင္း ကစားသမား မ်ားက အျပန္အလွန္ ႏႈတ္ဆက္ၾကကာ အသင္းလိုက္ စုေပါင္း ဓာတ္ပံု႐ိုက္ၾက၍ အသင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားက ႏွစ္ႏိုင္ငံ အလံမ်ား လဲလွယ္ၾက သည္။ 

ထို႔ေနာက္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုး အသင္းႏွင့္ မေလးရွား တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္းတို႔ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုး ယွဥ္ၿပိဳင္ကစား ၾကရာ ဒုတိယ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း) ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး စိုးဝင္း ႏွင့္အတူ တက္ေရာက္ လာၾကသူမ်ားက ၾကည့္႐ႈ အားေပးၾကသည္။ 

ၿပိဳင္ပြဲ မစတင္မီႏွင့္ ေခတၱ အနား ေပးခ်ိန္မ်ားတြင္လည္း ျမဝတီေတး ဂီတ အဖြဲ႕သားမ်ားက ပရိသတ္မ်ားအား သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖ ဧည့္ခံခဲ့သည္။ 

ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္းက မေလးရွား တပ္မေတာ္ ေဘာလံုး အသင္းကို ၂ ဂိုး- ၁ ဂိုးျဖင့္ အႏိုင္ရရွိ သြားသည္။ 

ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေဘာလံုးအသင္းႏွင့္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲ ကစားခဲ့ေသာ မေလးရွား တပ္မေတာ္ ေဘာလံုး အသင္းသည္ ႏိုဝင္ဘာ ၁၅ရက္တြင္လည္း ျမန္မာ့ လက္ေရြးစင္ (U-19) ေဘာလံုးအသင္း ႏွင့္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲ ဆက္လက္ယွဥ္ၿပိဳင္ ကစားသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

ရာဇဝင္ အတၳဳပၸတၱိလည္း ရွိရမယ္

နိုင္ငံေရးဆိုတာ ခ်ိဳသလား၊ ငန္သလား၊ လြတ္ လပ္ေရးဆိုတာ ဘယ္လို သတၱဝါမ်ိဳးလဲဟုေမး မည့္မ်က္ႏွာထားမ်ိဳးႏွင့္ ထိပ္ကအစေျခဖ်ား အဆုံး မိန္းကေလးရႈံးေလာက္ေအာင္ အလွျပင္ထားေသာ ေဆာင့္ႂကြားႂကြား ကေလးေတြ ယခုအခါမ်ား၍ ေနေလ ၾကသည္။ (ေဇာ္ဂ်ီ)

တစ္ရက္က ၿမိဳ႕ထဲတြင္ မေတြ႕တာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြတစ္ဦးႏွင့္ေတြ႕ သည္။ ဝမ္းသာအားရႏႈတ္ ဆက္ၾက ရင္း တစ္ဦးအေၾကာင္း တစ္ဦး ေမးျမန္းေျပာဆိုျဖစ္ၾက သည္။ 

ထိုသို႔ေျပာၾကဆိုၾကရင္း သားသမီးေတြအေၾကာင္း ေရာက္သြားသည္။ တူညီေနသည္တစ္ခုက သူ႔သား၊ ကိုယ့္ သမီးႏွစ္ဦးစလုံးမွာ လက္ကိုင္ဖုန္း မ်ားျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ဦးက ဂိမ္းေဆာ့ျခင္းျဖင့္ အ ခ်ိန္ကုန္ၿပီး တစ္ဦးက ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္သုံးျခင္းျဖင့္သာ အခ်ိန္ ကုန္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္၊ ၂ဝေက်ာ္ အရြယ္ လူငယ္ တိုင္း၏ လက္ထဲတြင္ လက္ကိုင္ဖုန္းကိုယ္စီရွိေနၾကပါ သည္။ ေခတ္၏ မ်က္ေမွာက္အေနအထား အရ လက္ ကိုင္ဖုန္းဟူသည္ မရွိမျဖစ္ အရာ၊ လက္ကိုင္ဖုန္းသည္ ဆက္သြယ္ေရး ကိရိယာအျပင္ ကမၻာႀကီးကို ၾကည့္ျမင္ ရာ ျပတင္းေပါက္ တစ္ခု လည္းျဖစ္သည္။ ဗဟုသုတဟင္း ေလးအိုးႀကီးဟုလည္း ဆိုနိုင္ပါ သည္။ 

ထိုဖုန္းတစ္လုံး သည္ပင္ အသုံးခ်တတ္မည္ဆိုပါက ဘဝတက္လမ္း အ တြက္ ေလွကားထစ္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ေနျပန္ပါသည္။ ဒါ တင္မကေသးဘဲ လက္ကိုင္ဖုန္းသည္ သမိုင္းကိုထင္ဟပ္ ေသာ ေၾကးမုံျပင္ ပုံရိပ္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ 

၂ဝဝ၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးသည္ လက္ကိုင္ဖုန္းမ်ား ေၾကာင့္ ကမၻာေက်ာ္ပုံရိပ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရေသာ သာဓကမ်ိဳး လည္း ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။

ေျပာလိုသည္မွာ လက္ကိုင္ဖုန္းကို မွန္ကန္စြာအသုံး ခ်တတ္မည္ဆိုပါက ဘဝတက္လမ္းကို ေထာက္ကူနိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး လြဲမွားစြာအသုံးခ်ေနပါမူ ဘဝက်လမ္းဆီသို႔ တြန္းပို႔မည့္ အရာသာျဖစ္ေပသည္။ 

လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ကိုင္ဖုန္းကိုအသုံးျပဳ၍ဂိမ္းကစားျခင္း၊ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ သုံးျခင္း၊ ခ်က္တင္ဝင္ျခင္းမ်ားသာ ျပဳလုပ္အခ်ိန္ကုန္ ေနမည္ဆိုပါက မိမိတို႔၏ အနာဂတ္ေရးက ရင္ေလးဖြယ္ ရာျဖစ္နိုင္ေၾကာင္းသတိခ်ပ္သင့္ ပါသည္။

ေနာက္လူငယ္အုပ္စုကေတာ့ ဆရာေဇာ္ဂ်ီေျပာသ လို အလွအပေရးရာ ကိုသာ ဦးစားေပးၿပီး ဆက္ဆံေရး မေျပျပစ္ေသာ လူငယ္မ်ားျဖစ္ေလသည္ ။ ေခါင္းက ဆံ ပင္မ်ားကို ဂ်ယ္ျဖင့္ေထာင္၊ နားေဖာက္၊ နားကပ္ပန္၊ လက္သည္းေဆးဆိုး စသည္ျဖင့္ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ အလွၿပိဳင္ကာ ႂကြပ္ ဆတ္ မာေက်ာေသာ လူငယ္လူရြယ္ မ်ားကို ယခုအခါ အမ်ားအျပား ေတြ႕ေန ရၿပီျဖစ္ေလ သည္။ 

ထို႔အျပင္ မူးယစ္ေဆးသုံးလူငယ္၊ စာရိတၱယိုယြင္း ပ်က္ျပားေနေသာလူငယ္၊ ဥပေဒကို မ်က္ကြယ္ျပဳ၍ ရာဇဝတ္မႈမ်ားႏွင့္ လိုက္တမ္းေျပးတမ္း ကစားေနေသာ လူငယ္ စသည္တို႔ကိုလည္း ေတြ႕ေနရေပရာ တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္အတြက္ မ်ားစြာမွ ဆုံးရႈံးနစ္နာလွပါသည္။

ျ္မန္မာတို႔၏ လူငယ္သမိုင္းသည္ ရာဇဝင္မရိုင္း ခဲ့ပါ။ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ တိုးတက္၍ တက္ႂကြေသာ လူငယ္ အမ်ားအျပားေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးပါသည္။ 

နိုင္ငံေရး၊ ပညာ ေရး၊ အားကစား၊ အႏုပညာတို႔တြင္ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ ေသာ လူငယ္မ်ား အေသအခ်ာရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ ယခုလည္း မရွိ၍မဟုတ္ ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဆယ္ေရးတစ္ေရး၊ ကိုးေရးတစ္ရာဆိုသလို အျပဳႏွင့္အပ်က္၊ အပ်က္ကသာ လြန္ေနမည္ကို စိုးရိမ္မိျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ခ်ိန္ တြင္ ယခုလူငယ္ေတြလက္ထဲသို႔ တိုင္းျပည္ကို လႊဲအပ္ေပး ရပါမည္။ ဘယ္လိုလူငယ္ေတြလက္ထဲကို ဘယ္ပုံလႊဲအပ္ရ မည္ကို ရင္ေလးေနျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံတြင္ ေက်ာင္း သားသပိတ္မွ ေမြးဖြားေပး ခဲ့ေသာ လူငယ္မ်ားရွိခဲ့ဖူး သည္။ ကိုေအာင္ဆန္း၊ ကိုဗဟိန္း၊ ကိုလွေရႊ၊ ကိုေအး ေက်ာ္၊ ကိုဗေဆြ စသည္ျဖင့္...။ ေနာက္ေတာ့ ထိုလူငယ္ မ်ားသည္ ဒို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးသို႔ ဝင္သြားၾကၿပီး သခင္ႏု၊ သခင္လွေဖတို႔ ျဖစ္လာသည္။ သခင္စိုး၊ သခင္သန္းထြန္း ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးကို သည္ လူငယ္ေတြ ၊ သည္ေက်ာင္းသားေတြ မဦးေဆာင္ခဲ့လၽွင္ လြတ္လပ္ေရး ၏အရသာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ခံစားရမည္မဟုတ္ေပ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္သည္ လြတ္လပ္ေရးရပင္ ရျငားခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္အထိ အလဲလဲအၿပိဳၿပိဳႏွင့္ ပင္ျဖစ္သည္။ ထူေထာင္ေနရဆဲကာ လျဖစ္သည္။ အခါး သက္သက္ ေန႔ရက္ေတြ ကိုသာ ေက်ာ္ျဖတ္ေနတုန္း ရွိေသး သည္။ ဒီအခ်ိန္တြင္ လူႀကီးေတြကလည္း ေျခကုန္လက္ ပန္းက်ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ လူႀကီးေျခက်ေတြ အစား လူငယ္လက္တက္ေတြကိုပဲ အားကိုးခ်င္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားကိုးရမည့္လူငယ္ေတြသည္ .......။ 'ရာဇဝင္ အတၳဳပၸတၱိလည္းရွိရ မယ္၊ ေမာ္ကြန္းလည္းထိုး ေလာက္ တယ္၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းရယ္'ဟူ ေသာ စာသားကိုသာ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ရြတ္ဆိုေနမိ ပါေၾကာင္း။

အယ္ဒီတာ

Yangon Media Group

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

ေရနံတြင္း တစ္တြင္းမွ ဓာတ္ေငြ႔မ်ားလွ်ံထြက္ကာ မီးေလာင္

မေကြးတုိင္း သရက္ခ႐ိုင္ မင္းလွၿမိဳ႕နယ္မွ အေနာက္ဘက္ မုိင္၃၀အကြာ္ စိန္တံခြန္ကုမၸဏီလုပ္ကြက္ စုန္ေရနံေမွာ္တြင္ ကိုယ္ပိုင္လက္တြင္း(စက္ကူ)ေရနံတြင္း တစ္တြင္းမွ ဓာတ္ေငြ႔မ်ားလွ်ံထြက္ကာ မီးေလာင္ေပါက္ကြဲမႈတစ္ခု ႏုိဝင္ဘာလ ၁၀ရက္ ည၁၀နာရီခန္႕တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရစဥ္။ 

ဓာတ္ပံု- ဝုိင္းေအာင္) 

မီးေလာင္မႈေၾကာင့္ အလုပ္သမားအမ်ိဳးသား ေျခာက္ဦး၊ အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ဦး ဒဏ္ရာရရွိကာ အသက္ ၂၀ခန္႕ လူငယ္တစ္ဦး ေသဆံုးခဲ့သည္ဟု မေကြးတုိင္း မီးသတ္ဦးစီးမွဴး ဦးေအာင္ဝင္းစိန္က မဇၩိမကို ေျပာသည္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

စာပို႔တံဆိပ္ေခါင္းပံုႏွိပ္၍ ဂုဏ္ျပဳခံရေတာ့မည့္ ဆြီဒင္တုိက္စစ္မွဴး အီဘရာဟီမိုဗစ္

ဆြီဒင္ႏိုင္ငံ စာတိုက္ဌာန၏ အႀကီးအကဲတစ္ဦးျဖစ္သူက ျပည္တြင္းသတင္းစာ တစ္ ေစာင္ျဖစ္သည့္ The Local ကိုေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္ အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္ တိုက္စစ္မွဴးသည္ ႏိုင္ငံ့အတြက္ ျပယုဂ္ကစားသမားတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအတြက္ အတုယူစရာစံျပပုဂ္ၢိဳလ္ တစ္ဦးအျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳလိုျခင္းေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ စီစဥ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

အီဘရာဟီမိုဗစ္၏ပံုအား တံဆိပ္ေခါင္းပံုစံ ငါးခုတြင္ ႐ိုက္ႏွိပ္မည္ျဖစ္ၿပီး တံဆိပ္ေခါင္း ၁၀ ခုစီပါ၀င္သည့္ အတြဲငယ္မ်ားအျဖစ္ ထုတ္လုပ္မည္ ျဖစ္သည္။ ဆီြဒင္ စာတိုက္ဌာန၏ တံဆိပ္ေခါင္းဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲ တစ္ဦးျဖစ္သူ ဘရစ္အန္ဂါဟက္နီက “သူ (အီဘရာဟီမိုဗစ္) ကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အစီအစဥ္ကို သေဘာက်တာေၾကာင့္ စီစဥ္ျဖစ္သြားတာပါ။ သူ႔ကို အားေပးႏွစ္သက္ၾကတဲ့ ပရိသတ္ေတြအေနနဲ႔ အခု ဆိုရင္သူ႔ပံုပါတဲ့ ပို႔စကတ္ေတြ၊ စာအိတ္ေတြနဲ႔ အခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္လို႔ ရၿပီေပါ့”ဟု ဆိုခဲ့သည္။

အီဘရာဟီမိုဗစ္ကလည္း “စာပို႔ တံဆိပ္ေခါင္းမွာ ေဖာ္ျပခံရတာဟာ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ဂုဏ္ျပဳခံရမႈ ပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္သလို ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္လည္း အရမ္းဂုဏ္ယူေနပါ တယ္”ဟု ၀မ္းသာအားရ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အီဘရာဟီမိုဗစ္သည္ ကိုယ္တိုင္ေရးအတၱဳပၸတ္ၱိစာအုပ္ ထုတ္ေ၀စဥ္ကလည္း ျပည္တြင္းတြင္ ေရာင္းအားအေကာင္းဆံုးျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဆြီဒင္ျပည္တြင္းရွိ အဘိဓာန္တြင္ လည္း ၎၏နာမည္အား စကားလံုးအျဖစ္ ထည့္သြင္းကာ ဂုဏ္ျပဳမႈခံထားရသူလည္းျဖစ္သည္။

ဆြီဒင္အသင္းအတြက္ ေအာင္ျမင္မႈ အမ်ားအျပားရယူေပးထားႏုိင္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း အီဘရာဟီမိုဗစ္ သည္ လက္ရွိအခ်ိန္ထိ ႏုိင္ငံအသင္းတြက္ ၉၄ ပြဲ ပါ၀င္ကစားကာ ၄၆ ဂိုး အထိသြင္းယူေပးထားႏိုင္သည္။

Mizzima - News in Burmese

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

" အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္အျဖစ္ ႐ိုက္ကူးဖို႔ျငင္းခဲ့တဲ့ ကေလးသ႐ုပ္ေဆာင္ ယြန္းယြန္း "

ဇာတ္ကားေတြမွာ ပီျပင္စြာနဲ႔ ကေလး သ႐ုပ္ေဆာင္ တစ္ ေယာက္ အျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ့ ရွိတဲ့ ယြန္းယြန္းက ဇာတ္ကားေတြကို မိသားစုေတြ နဲ႔ အကုန္ တိုင္ပင္ၿပီးမွ လက္ ခံေလ့ ရွိတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။ ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ကူးတဲ့ အခါ ပရိသတ္ေတြ ရဲ႕အျမင္ကိုပါ ထည့္ စဥ္းစား လာတယ္လို႔ ေျပာျပတဲ့ ယြန္းယြန္းက….

“ေၾကာ္ျငာေတြ ႐ိုက္တယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဒီလိုပဲ ႏွစ္ဖက္မွ် လုပ္ေနၾကဆိုေတာ့ ႏွစ္ဖက္ စလုံးႏိုင္ႏုိင္ နင္းနင္း ရွိပါတယ္။ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမတို႔ကလည္း ဝိုင္းကူၿပီးလုပ္ေပး တယ္ေလ။ သမီးက အႏုပညာ အလုပ္ေတြစလုပ္တုန္းက ငယ္ငယ္ေလးပဲ ရွိေသးေတာ့ ဘာခံစားခ်က္ မွ မရွိေသးဘူးေလ ။ေနာက္ပိုင္း ဇာတ္ကားေတြကို ႐ိုက္ရင္းနဲ႔ အႏုပညာ အလုပ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလာတာပါ။ သမီးကို လက္တြဲေခၚ ေပးၾကတဲ့ စီနီယာေတြ အကုန္လုံး ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အခု ဇာတ္လမ္းတြဲ ႐ိုက္ဖို႔ ေျပာထားတာ ရွိတယ္။ ပထမဆုံး ဇာတ္လမ္းတြဲေပါ့။ ဇာတ္လမ္းေတြ က ငယ္ငယ္တုန္း ကေတာ့ ဘာမွမသိေသးေတာ့ သိပ္မခက္ခဲဘူး။ ကိုယ္ပင္ပန္း မလား ဆိုတာပဲ ရွိတယ္။ အခု ႀကီးလာေတာ့ ပရိသတ္ရဲ႕အျမင္ကိုပါ ထည့္ စဥ္းစားလာရတယ္။ ဒီလို အေျပာင္းအလဲ အခ်ိန္မွာ ေမေမနဲ႔ လည္းေသခ်ာ ညိႇႏိႈင္း ေဖေဖရဲ႕ အႀကံဥာဏ္ကိုယူၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ဆုံးျဖတ္ပါတယ္။ သမီးမျမင္ ေသးတဲ့ ႐ႈေထာင့္ေတြ ကေန စဥ္းစားေပးတယ္ေလ” လို႔ေျပာျပပါတယ္။

ကေလး သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ကူးမႈ အျပင္ အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ကူး ဖို႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး “သမီးကို ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီးတစ္ကား နဲ႔ဗီဒီယိုကား တစ္ကားကို ကမ္းလွမ္းတာကို မိသားစုေတြ အကုန္လုံးတိုင္ပင္ၿပီးေတာ့ ျငင္းခဲ့ပါတယ္။ မျဖစ္သင့္ေသးတာေရာ၊ ပရိသတ္ေတြ လက္မခံေသးမွာ စိုးတဲ့အတြက္ ေရာ ပညာေရးဘက္မွာ အားေလ်ာ့သြားမွာစိုးတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ ေပးလာတဲ့ ဇာတ္လမ္းေပၚ မွာေရာ မူတည္ၿပီး ပရိသတ္ဘက္က အျမင္ေရာ၊ သမီး စိတ္ပါဝင္စားတဲ့ အေပၚ မူတည္ပါတယ္။ သမီးလုပ္ႏိုင္တဲ့ ဇာတ္လမ္း မ်ဳိးေတြဆိုေက်ာင္းမၿပီးခင္ ႐ိုက္ႏုိင္ပါတယ္” လို႔ ေျပာပါ တယ္။

ေမမြန္ေမာင္

Popular Journal

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုျဖင့္ ေငြစကၠဴ ထုတ္ေ၀ရန္ အေျဖမထြက္

ေငြစကၠဴတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေရးအဆို အေျဖေ၀ေ၀၀ါး၀ါးျဖင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တြင္ မွတ္ တမ္းအျဖစ္ႏွင့္သာ အဆံုးသတ္ခဲ့သည္ဟု အဆိုပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ပံုျဖင့္ ေငြစကၠဴ ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ရန္ အဆို တင္သြင္းဖူးသူ တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္က သံုးသပ္ေျပာၾကားလိုက္သည္။

ႏို၀င္ဘာ(၁၂)ရက္တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းတြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ဦးသိန္းညႊန္႔က “ေခတ္အဆက္ဆက္ အစိုးရမွထုတ္ေ၀ေသာ ေငြစကၠဴမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ပံုအား အေလးထားေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ယခုထုတ္ေ၀လ်က္ရွိသည့္ ေငြစကၠဴ မ်ားတြင္ ျခေသၤ့ပံု ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀သည့္အတြက္ ပါတီတစ္ခု၏ တံဆိပ္အမွတ္အသား ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၏ တံဆိပ္ အမွတ္အစားႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ အမွတ္အသားႏွင့္ မတူသင့္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏွင့္ ကမၻာမွ ေလးစားသည့္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ ပံုမ်ားျဖင့္ ေငြစကၠဴမ်ား၏ တန္ဘိုးအသီးသီးတြင္ ယခင္ေခတ္အဆက္ဆက္အတိုင္း ျပန္လည္ အစားထိုး ထုတ္ေ၀ေပးရန္ ျပည္ေထာင္စုအစုိးရအား တိုက္တြန္းေၾကာင္း အဆိုအား တင္သြင္းခဲ့ရာ ဗဟိုဘဏ္ ဒုတိယဥကၠ႒ေဒၚခင္ေစာဦးက လႊတ္ေတာ္တြင္ ေဆြးေႏြးရာ၌ ေနာက္ထုတ္ေ၀မည့္ေငြစကၠဴမ်ားတြင္ ထင္ရွားသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ထင္ရွားသည့္ အေဆာက္အအံုမ်ား၊ ႐ႈခင္းမ်ား၊ အထိမ္းအမွတ္ပံုမ်ားအား အေျခ အေနအခ်ိန္အခါႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိသည့္ ပံုမ်ားကိုသာ အစိုးရအဖြဲ႕၏ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ ထည့္ သြင္း႐ိုက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀သြားမည္ျဖစ္သည္ဟု ေဆြးေႏြးသြားခဲ့သည္။

တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္က “အစိုးရအေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ေမးခြန္းေတြ လာေျဖတဲ့အခါ တိတိက်က် မေျဖတာေတြ ေတြ႕ရတယ္။ အခုလည္း ေနာင္ထုတ္ေ၀တဲ့အခါမွာ ထည့္ သြင္းထုတ္ေ၀မယ္ဆိုတဲ့ မေရရာတဲ့အေျဖမ်ိဳး ေပးသြားတာေတြ႕ရတယ္။ ဒါကို ဘ၀င္မက်ပါဘူး”ဟု ေျပာ သည္။

ဧၿပီလတြင္ က်င္းပသည့္ ပထမအႀကိမ္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး ဆဌမပံုမွန္အစည္းအေ၀းတြင္ အထက္ပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ပံုျဖင့္ ေငြစကၠဴ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္္ေ၀ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း အဆိုတင္သြင္းခဲ့သူျဖစ္ၿပီး ၎၏ အဆိုအား ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္သာ တင္သြင္းသင့္ေၾကာင္း တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္မွ ဆံုး ျဖတ္ခဲ့သည့္အဆိုျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းၫြန္႔က ထပ္မံတင္ျပခဲ့သည့္ အဆိုျဖစ္သည္။

အာဆီယံႏုိင္ငံတြင္ ဦးေဆာင္တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ အင္ဒိုနီးရွားေငြေၾကးမွာ ယေန႔အခ်ိန္ထိ အမ်ိဴးသားေခါင္း ေဆာင္မ်ား၏ ပံုႏွင့္ ထုတ္ေ၀လ်က္ရွိသည္။

အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘတ္ေငြကလည္း ဘုရင္ဘူမိေဘာပံုႏွင့္ ထုတ္ေ၀လ်က္ရွိသည္။

ဦးသိန္းၫြန္႔က လႊတ္ေတာ္တြင္ ေဆြးေႏြးရာတြင္ “ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာလည္း လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ေငြေၾကးအုပ္ခ်ဳပ္မႈအဖြဲ႕က ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္ကို လႊဲေျပာင္းၿပီး ေနာက္ဆံုး ဗဟိုဘဏ္ အဆင့္ဆင့္ထိ ၁၉၄၈ မွ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ထိ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴေတြမွာ ၁ က်ပ္၊ ၅ က်ပ္၊ ၁၀ က်ပ္၊ ၁၅ က်ပ္၊ ၂၀၊ ၅၀၊ ၇၅ က်ပ္တန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ႐ုပ္ပံုေတြနဲ႔ ႐ိုက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး ၁၉၅၉၊၁၉၆၆ မွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ေငြေၾကးအေႂကြေစ့ေတြကို အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ပံုနဲ႔ ထုတ္ေ၀ခဲ့ေၾကာင္း၊ ၁၉၆၅ ခု ႏွစ္က ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ စစ္၀တ္စစ္စားနဲ႔ ႐ုိက္ထားတဲ့ပံုစံ အဲဒီေခတ္လူငယ္ေတြအ တြက္ ကိုယ့္သမိုင္းကို အစဥ္အသိအမွတ္ျပဳရမယ္လို႔ အဲဒီေငြစကၠဴေတြက ဆြဲေဆာင္ထားတယ္။

အခုဆုိရင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုတင္မကပါဘူး။ ႏိုင္ငံရဲ႕သမုိင္းမွာ လြတ္ လပ္ေရးရဖို႔အတြက္ ရရာလက္နက္နဲ႔ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္ေတြကို တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ရွစ္ေယာက္ရွိသည္။ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္စည္းလံုးေရးတို႔ လုပ္ ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအ၀င္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားပံုနဲ႔ ေငြစကၠဴမ်ား ျပန္ လည္ထုတ္ေ၀မယ္ဆိုရင္ သြားေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကာလမွာ ႏိုင္ငံေရး အမ်ားႀကီး အဆင့္ျမင့္လာ ၿပီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑ကလည္း ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနနဲ႔အညီ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ျပည္သူကို ျပသႏုိင္မွာျဖစ္ေၾကာင္း” ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

ျ္မန္မာႏိုင္ငံဗဟိုဘဏ္မွ ဒုတိယဥကၠ႒ ေဒၚခင္ေစာဦးက “ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗဟိုဘဏ္အေနနဲ႔ ျမန္မာအႏုပညာ လက္ရာေျမာက္ ေကသရာဇာျခေသၤ့မင္းပံုပါ ေငြစကၠဴမ်ားကို ၁၉၅၂ ခုႏွစ္က ထုတ္ေ၀ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ျပည္ ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီက ၂၀၁၀ ျပည့္ေန႔ ေမလမွာ စတင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗဟိုဘဏ္က ပါတီတစ္ခု၏ တံဆိပ္အမွတ္အသားကို ေငြစကၠဴ႐ိုက္ႏွိပ္ခဲ့တာမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဗဟိုဘဏ္အေနျဖင့္ ေနာက္ထပ္ ေငြစကၠဴမ်ားထုတ္ေ၀ရန္ ရွိသည့္အခါမွာ ထင္ရွား ေသာႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏိုင္ငံ၏ ထင္ရွားေသာ အေဆာက္အဦမ်ား၊ ႐ႈခင္းမ်ား၊ အထိမ္းအမွတ္ပံုမ်ား စသည္တို႔ကို အေျခအေန အခ်ိန္အခါႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိမယ့္ ပံုမ်ားကို အစိုးရအဖြဲ႕၏ သေဘာတူ ညီခ်က္ျဖင့္ ထည့္သြင္း ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကားခဲ့သည္။

mizzima

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

Zar Zar Htet - New Myanmar Model

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>

EU မွ ရဲတပ္ရင္း(၈) တြင္ သင္တန္းေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေန

လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံသားအခြင့္အေရး အေလးထား ေဆာင္ရြက္တတ္ဖို႔ ျမန္မာ့ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားကို EU (ဥေရာပသမဂၢ)မွ ကူညီျပီး ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၁၂ ရက္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ ့ေမွာ္ဘီျမိဳ႕နယ္ ရဲတပ္ရင္း(၈) တြင္ သင္တန္းေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရစဥ္။ (ဓာတ္ပံု ဘိုဘို၊ မဇၥိ်မ) အဆိုပါ သင္တန္းသည္ အရာရိွ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္၊ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားအားလံုး ပါ၀င္တက္ေရာက္ရမည့္ ပထမဆံုးသင္တန္းျဖစ္ၿပီး လူစုလူေ၀း စနစ္တက် စီမံထိန္းသိမ္းမႈ၊ ျပည္သူလူထုပူးေပါင္းပါ၀င္သည့္ ရဲလုပ္ငန္းစနစ္၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံသား အခြင့္အေရးမ်ားကို အေျခခံသည့္ ရဲလုပ္ငန္း စီမံခန္႔ခြဲမႈစသည့္ နည္းစနစ္မ်ားကို အဓိကထား ေလ့က်င့္ေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။ EU အေနျဖင့္ အဆိုပါ သင္တန္းမ်ားအတြက္ ယူရို ၁၀ သန္း သံုးစြဲသြားမည္ျဖစ္ၿပီး ၁၈လၾကာ သင္ၾကားေပးျခင္းအျပင္ Equipment မ်ားလည္း တပ္ဆင္ေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>>>