Monday, September 01, 2014

က်‌ေနာ္‌မ‌ေမ့နိုင္‌‌ေသာ‌ေန႔မ်ားမွ အဆက္‌ ၂

Posted by Unknown Monday, September 01, 2014, under | No comments



၂၀၁၂ ဒီဇင္‌ဘာလ ၇ ရက္ ၀၇၀၀ ခ်ိန္‌‌
------------------------------------------------------------

'' ဒီလိုပစ္‌ပီးရင္‌ အ‌ေနာက္ဝါးရံုကုန္‌းက RPG နဲ႔ပစ္‌တယ္‌ သတိထား‌ေန‌ၾက‌ေဟ့ '' ဟုကိုထင္‌လင္‌း÷× ၏ စကားအဆံုး က်‌ေနာ္‌‌နွင္‌့သူထိုင္‌‌ေန‌ေသာ အိုဘာဟတ္‌ထဲတည္‌့တည္‌့ { အစ္‌ကိုႀကီးလာပီ} ဆို‌ေသာ က်‌ေနာ႔စကားပင္‌မဆံုးလိုက္‌ပါ.. က်‌ေနာ႔နားထဲ မိုႀကိဳးပစ္‌သံလို '' ဂ်ိမ္‌းး'' ဆုိတဲ့အသံနဲ႔ ယမ္‌းခိုး‌ေငြ႕မ်ား ‌ေက်ာက္‌မွံု‌ေက်ာက္‌စမ်ား နွင္‌့ ျခားရဟတ္‌စီးသလိုခံစားမႈတစ္‌ခု ....

စစ္‌‌ေျမျပင္‌တြင္‌ မိတ္‌‌ေဆြဟူသည္‌မရွိ စစ္‌‌ေျမျပင္‌တြင္‌ ညႇာတာမႈဟူသည္‌မရွိ က်‌ေနာ္‌မရွိခဲ့သလို သူတို႔တြင္‌လည္‌း ရွိမည္‌မဟုတ္‌ပါ
သူတို႔‌ေပးဆပ္‌တာဘာလဲ .... က်‌ေနာ္‌‌ေပးဆပ္‌ေနတာဘာလဲ ..........
က်‌ေနာ္‌တစ္‌ခုျခစ္‌သြားမွာ‌ေၾကာက္‌‌ေနမိသည္‌
က်‌ေနာ႔တပည္‌့ေတြ ဘာ‌ေတြျဖစ္‌ကုန္‌ပီလည္‌း တကယ္‌လို႔က်‌ေနာ္‌တစ္‌ခုခုျဖစ္‌သြားခဲ့ရင္‌.... အ‌ေဖနဲ႔အ‌ေမဆီစိတ္‌က‌ေရာက္‌သြားျပန္‌သည္‌
‌ေက်ာင္‌းဆင္‌းဘြဲ႕ယူတုန္‌းက ‌ေဖ‌ေဖရယ္‌‌ေမ‌ေမရယ္‌က်‌ေနာ္‌ရယ္‌ တြြဲရိုက္‌ခဲ့တဲ့ဓာတ္‌ပံု‌ေလးကို ျပန္‌ျမင္‌‌ေယာင္‌‌ေနမိသည္‌ု .........

...ငါဘာမွမျဖစ္‌ရဘူးး...
ကိုယ္‌့ဘာသာကိုယ္‌အား‌ေပးရင္‌း ထမည္‌ျပဳ‌ေတာ့ တစ္‌ကိုယ္‌လံုးလႈပ္‌မရ‌ေအာင္‌ တစ္‌ခုခုခ်ဳပ္‌ထားသလိုခံစား‌ေနရသည္‌..

စကၠန္‌႔အနည္‌းငယ္‌‌ေလာက္‌‌ေန‌ေတာ့ က်‌ေနာ္‌မ်က္‌လံုးဖြင္‌့ၾကည္‌့သည္‌
မ်က္‌စိထဲမွာ ဝင္‌‌ေန‌ေသာ‌ေက်ာက္‌မႈန္‌‌ေက်ာက္‌စမ်ား‌ေၾကာင္‌့ ႀကိမ္‌းစပ္‌ၿပီးမ်က္‌ရည္‌ပူမ်ားထြက္‌လာခဲ့သည္‌
နားထဲမွာလည္‌း ဝိုးတိုးဝါးတား အသံကို‌ေတာ့သဲ့သဲ့ၾကား‌ေနရသည္‌ .....

ရ‌ေအာင္‌အျမန္‌လုပ္‌ ......

‌ေဟ့‌‌ေကာင္‌.... မင္‌း‌ေဘးးက်ည္‌‌ေထာက္‌‌ေနတယ္‌ ဒီဘက္‌ကိုလာ

ဗိုလ္‌ႀကီး‌ေျခ‌ေထာက္‌‌ေတြ႕ပီ

‌ေအးးးး ... ရ‌ေအာင္‌အျမန္‌ဆြဲထုတ္‌ .....

‌ေဟ့‌ေကာင္‌ အဲ့လိုမဆြဲနဲ႔‌ေလ ‌ေက်ာက္‌တံုး‌ေတြအရင္‌ဖယ္အံုး.....

ခင္‌‌ေမာင္‌ထူးး မင္‌းကစက္‌လက္‌နဲ႔ျပန္‌‌ပစ္‌ထား .....

‌ေတာက္‌ ဒိုင္‌း ဒိုင္‌း ရႊတ္‌ ရႊိ က်ည္‌ဆံမ်ားက ဖ်က္‌ဆဲပင္‌ ....

‌ေဟ့‌ေကာင္‌‌ေတြ××× ‌ေဆးတပ္‌သားး ××× ‌ေဆးတပ္‌သားးး ×××

ဒီ မွာ ဗိုလ္‌္‌ႀကီး‌ထိထားတယ္‌....

က်‌ေနာ္‌လာပီ ဆရာႀကီးးးးး

ဒီဟာ‌ေလးးအရင္‌ယူထားးး

လွမ္‌းပစ္‌‌ေပးသည္‌ကို က်‌ေနာ္‌ ရီ‌ေဝဝိုးတဝါးျမင္‌‌ေနရသည္

နားထဲတြင္‌ၾကား‌‌ေနရသည့္ စီ ဟူ‌ေသာအသံက မ‌ေပ်ာက္‌‌ေသးပါ ....

က်‌ေနာ႔ကိုလာဆြဲ‌ေတာ့ တပ္‌သားခင္‌‌ေမာင္‌ထူးး

ဗိုလ္‌ႀကီးးးး ဘာမွမျဖစ္‌ဘူးးးး ဟူ‌ေသာ၄င္‌း၏သံက္ို ‌ေရငုတ္‌‌ေန‌ေသာ လူပမာ သဲ့သဲ့သာၾကား‌ေနရသည္‌

မိမိက္ိုယ္‌‌ေပၚတြင္‌ပိ‌ေန‌ေသာ ‌ေက်ာက္‌တံုးမ်ားအား တြန္‌းထုတ္‌ရင္‌း ရုန္‌းကန္‌‌ေနတဲ့တပည္‌့ရဲ႕မ်က္‌နွာ ....

မိမိနားတြင္‌အသံသာၾကားရပီး ‌ေက်ာက္‌တံုးမ်ား‌ေအာက္‌တြင္‌ျမဳပ္‌‌ေနသသည္‌့ ဗကထင္‌×÷

"ညီ‌ေလး ‌‌ ကိုယ္‌‌ေတာ့ထိသြားပီထင္‌တယ္‌ ...." ဟူ‌ေသာအသံကို‌ေတာ့‌ခဏခဏၾကား‌ေနရသည္‌

က်ည္‌ဆံမ်ားမွာအလွဴ ‌ေပးသလို တစ္‌‌ေဖ်ာက္‌‌ေဖ်ာက္‌ ပ်ံသန္‌း‌ေနဆဲ

ငါ့ကိုမဆြဲနဲ႔
ျပန္‌‌ေျပာလိုက္‌တဲ့ က်‌ေနာ႔အသံ သူတို႔ၾကာၾကရဲ႕လား က်‌ေနာ္‌မသိပါ

ရွိြ ဒိုင္‌း ‌ေဖ်ာက္‌ .... အသံမ်ားး နွင္‌့ က်ည္‌ဆန္‌မ်ားထိမွန္‌၍ လြင္‌့စင္‌လာ‌ေသာ ‌ေျမစ‌ေျမန‌ေလး‌ေတြလည္‌း ‌ေလထဲတြင္‌လြင္‌့ျပန္‌လို႔‌ေနသည္‌ ‌

KIA မွယခု‌ေနရာကို လွမ္‌းပစ္‌‌ေနျခင္‌းျဖစ္‌ပါသည္‌

က်‌ေနာ္‌ တြန္‌းကာထၾကည္‌့သည္‌မတက္‌ႏိုင္‌ပါ

က်‌ေနာ္‌ဘယ္‌လိုမွရံုးကန္‌ၿပီးထလို႔မရ
ခင္‌‌ေမာင္‌ထူးမွ က်‌ေနာ္‌့ခႏၶာကိုယ္‌ကို‌ေျမာက္‌ကနဲမၿပီး ဆက္‌သြယ္‌‌ေရး‌ေျမာင္‌းထဲပစ္‌ခ်လိုက္‌သည္‌

က်‌ေနာ္‌့မ်က္‌လံုးထဲမွ ‌‌ေက်ာက္‌မႈန္‌မ်ားကိုပြတ္‌ပီး ထထိုင္‌လိုက္‌သည္‌ က်‌ေနာ္‌အ‌ေကာင္‌းပကတိပါပဲလား ... စိတ္‌ထဲအလြန္‌ဝမ္‌းသာသြားသည္‌
အမွန္‌တိုင္‌း‌ေျပာရလ်င္‌ ယခုမွစိတ္‌နွင္‌့လူျပန္‌ကပ္‌ျခင္‌းပင္‌
ညာဘက္‌ဒူးက‌ေတာ့‌ေအာင္‌့‌ေန‌ေသးသည္‌

တပည္‌့မ်ားအား အံုမ‌ေနၾကရန္‌နွင္‌့ ‌ေနရာယူျပီး ပစ္‌ခတ္‌ရန္‌မွာကာ ဗကထင္‌×÷ အားဆြဲထုတ္‌ရသည္‌

"အားး ... ‌ေျဖး‌ေျဖးညီ‌ေလးး အဲ့ဘက္‌ကတအားနာ‌ေနတယ္‌ ...."

က်‌ေနာ္‌ညာဘက္‌လက္‌ကိုလွမ္‌းဆြဲလိုက္‌‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ ၎ထိထား‌ေသာဒဏ္‌ရာကိုသြားထိမိျခင္‌းျဖစ္‌သည္‌

"ညီ‌ေလးးကိုယ္‌့ညာဘက္‌လက္‌ျပတ္‌သြားၿပီလားၾကည္‌့ပါဦးညီ‌ေလးရာ ...."

‌အားတင္‌းၿပီး‌ေျပာ‌ေန‌ေသာ္‌လည္‌း မ်က္‌လံုးမ်ားမွာ‌ေမွးစင္‌း‌ေနသည္

"အကိုႀကီးဘာမွမျဖစ္‌ဘူးး အားတင္‌းထားပါဗ်ာ မ်က္‌လံုးမမိွတ္‌နဲ႔‌ေနာ္‌ က်‌ေနာ္‌့ကိုၾကည္‌့ ..."
ဆိုကာမ်က္‌ခြံအားအတင္‌းတြန္‌းတင္‌၍ ၾကည္‌့ခိုင္‌းရသည္‌ အံကိုႀကိတ္‌ကာ က်‌ေနာ႔ကိုၿပံဳးျပရင္‌း...
နယ္‌သား‌ေလး မင္‌းဘာမွမျဖစ္‌ဘူး‌ေနာ္‌ ...
'' က်‌ေနာ္‌ဘာမွမျဖစ္‌ဘူးး ကိုႀကီး ညာဘက္‌ဒူးပဲနဲနဲထိသြားတယ္‌ '' ‌ေျပာၿပီးတာနဲ႔သူ႔ဒဏ္‌ရာမ်ားအားၾကည္‌့ရသည္‌
‌က်‌ေနာ႔တြင္‌ရွိ‌ေသာ‌ေဆးပတ္‌တီးအား‌ေျဖၿပီးအကိုႀကီး၏ မ်က္‌နွာအားသုပ္‌‌ေပး‌ေနရသည္‌
ညာဘက္‌လက္‌ကသံုးပိုင္‌းက်ိဳးၿပီး ‌ေသြးမ်ားစိမ္‌့ထြက္‌ကာ တြဲ‌ေလာင္‌းက်‌ေနသည္‌ ညာဘက္‌ပါးလည္‌း ‌ေပါက္‌သြားသည္
ညာဘက္‌‌ေျခ‌ေထာက္‌ကို ဗံုးသီးအစမ်ားထိမွန္‌ထား‌ၿပီး ေသြးထြက္‌လြန္‌မည္‌စိုး‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ က်‌ေနာ္‌့လည္‌စီးျဖင္‌့ၾကပ္‌စည္‌းလိုက္‌သည္‌

‌ေနာက္‌ က်‌ေနာ႔ကိုယ္‌က်‌ေနာ္‌ျပန္‌စစ္‌‌ေတာ့ ညာဘက္‌ဒူးတြင္‌ ဗံုးစထိုးခြဲသြားၿပီး့ အ‌ေရျပားစုတ္‌ၿပဲသြားရံုနွင္‌့ ‌ေက်ာက္‌တံုးပိၿပီး ‌ေခါင္‌းနဲနဲမူး‌ေနရံုမွလြဲ၍ ဘာမွမျဖစ္‌ခဲ့တာအံ့ၾသစရာပင္‌ ...

'' ကိုႀကီးအားတင္‌းထား ကိုႀကီးကိုက်‌ေနာ္‌ ‌ဟိုဘက္‌ကုန္‌းက ကိုစိုးကို(‌ေဆးဗက/ ထိုအခ်ိန္‌က‌ေဆးဗိုလ္‌ႀကီးမ်ား ‌ေရွ႕တန္‌းတြင္‌ပါဝင္‌ပါသည္‌) ဆီ‌ေရာက္‌‌ေအာင္‌ပို႔‌ေပးမယ္ ''

အာမသာခံလိုက္‌ရသည္‌ ၎‌ေနရာသို႔သြာရန္‌မလြယ္‌ကူလွပါ လမ္‌းတြင္‌‌ေတာက္‌‌ေလ်ာက္‌ ရန္‌သူ႔ပစ္‌‌ေၾကာင္‌းျဖစ္‌သည္‌ ရန္‌သူမွမ်က္‌ျမင္‌ပစ္‌ခတ္‌ခံရနိုင္‌သည္‌
မီတာ၂၀၀‌ေလာက္‌‌ေၾကာဆက္‌လမ္‌း‌ေလးအတိုင္‌းသြားရမည္‌ျဖစ္‌ၿပီး လမ္‌းတြင္‌အကာအကြယ္‌ဆို၍ ဝက္‌သစ္‌ျခပင္‌တစ္‌ပင္‌/ ကမူ‌ေလးတစ္‌ခုနွင္‌့ စခန္‌းကုန္‌းဆက္‌သြယ္‌‌ေရး‌‌ေျမာင္‌းနား‌ေရာက္‌ခါနီး ‌ေက်ာက္‌တံုးႀကီးတစ္‌ခုသာရွိပါသည္‌ ‌
မတက္‌နိုင္‌ပါ ‌ေသြးထြက္‌လြန္‌လ်င္‌ က်‌ေနာ႔နယ္‌သားအသက္‌‌အႏၲရာယ္‌ကို‌စိုးရိမ္‌ရပါသည္‌ ‌ ထို႔‌ေၾကာင္‌့ က်‌ေနာ႔စုရံုးမွဆက္‌သား| ‌‌ေဆးတပ္‌သားနွင္‌့ က်‌ေနာ္‌ သံုး‌ေယာက္‌ အရဲစြန္‌႔၍သြားရ‌ေပ‌ေတာ့မည္‌

ခြဲတပ္‌ၾက္ပ္‌ႀကီးစခန္‌း‌ေသျခာ ထိန္‌းသိမ္‌းထားရန္‌မွာၿပီး ဗကထင္×÷ အား တစ္‌‌ေယာက္‌ထမ္‌းခိုင္‌းကာ တဟုန္‌ထိုး‌ေျပးရ‌ေလသည္‌ ...

က်‌ေနာ္‌‌ေမ်ွာ္‌လင္‌့သည္‌့အတိုင္‌းပင္‌
KIA မွလက္‌‌ေဆာင္‌မ်ားခ်ီးျမႇင္‌့ပါ‌ေတာ့သည္‌
‌ေတာက္‌ ... ‌ေတာက္‌ ... ႐ြိ... ‌ေဖ်ာက္‌ ... ဝွစ္‌ က်ည္‌ဆန္‌မိုးမ်ား႐ြာသြန္‌း‌ေတာ့သည္‌
ပထမ‌ေနရာသို႔‌ေရာက္‌ၿပီျဖစ္‌‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ သစ္‌ျခပင္‌နွင္‌့ ညာဘက္‌‌ေစာင္‌းအကာကြယ္‌ထားကာ ကာပစ္‌ပစ္‌ထားရသည္
အ‌ေျခ‌ေနမဟန္‌ကမဟန္‌‌ေတာ့ပါ ‌ေခါင္‌း‌ေတာင္‌‌ေဖာ္‌၍မရ‌ေအာင္‌ပစ္‌‌ေနသည္‌
ပစ္‌ကူ‌ေတာင္‌းမွရ‌ေတာ့မည္‌ျဖစ္‌သည္‌
ဆက္‌သြယ္‌‌ေရးစက္‌ျဖင္‌့ွ စကမွဴးအား‌ေခၚလိုက္‌ပါ္‌သည္‌

... ‌ေက်ာ္‌ၿငိမ္‌းမွ ‌ေအာင္‌မင္‌း...
... ‌‌ေအာင္‌မင္‌းရွိတယ္‌ ..ေက်ာ္‌ျင္ိမ္‌း အ‌ေျခ‌ေန‌ေျပာပါ ..
... ‌ေအာင္‌ဘာ‌ေလ .. အ‌ေျခ‌ေနမ‌ေကာင္‌းဘူးး... ဝါးရံု‌ေတာဘက္‌ကပစ္‌‌ေနတယ္‌ .. 84 နဲ႔လွမ္‌းပစ္‌‌ေပးပါ ...
.... ရထားညီ‌ေလး ... ဒီက စက္‌လက္‌နဲ႔ ၈၄ လႊတ္‌‌ေပးမယ္‌ အရွိန္‌က်ရင္‌ဆက္‌လုပ္‌ပါ ...
... ရထား ၉၆ ပါ ....

လူနာသြားပို႔မည္‌့ စကရံုးနွင္‌့ တစ္‌စု ထိုင္‌‌ေသာကုန္‌းဘက္‌သို႔ပစ္‌ကူ လွမ္‌း‌ေတာင္‌းလိုက္‌ျခင္‌းျဖစ္‌ပါသည္‌

‌ေျပာျပီးမၾကာပါ
‌စကမွဴး‌ေန‌ေသာကုန္‌းမွ ပစ္‌လိုက္‌‌ေသာလက္‌နက္‌ႀကီးသည္‌ က်‌ေနာ႔ဘက္‌သို႔ ပစ္‌ခတ္‌လ်က္‌ရွိ‌ေသာရန္‌သူ႔‌ေနရာ တည္‌့တည္‌့ပင္‌
ဒံုး ... ဂ်ိန္‌း ... အသံနွင္‌့အတူ မီးခိုးလံုးႀကီး ပြင္‌္‌့ထြက္‌လာသည္‌
84ကာကူးစတပ‌္‌‌ေလကြဲျဖင္‌့ ခြင္‌းလိုက္‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ ‌ေတာ္‌‌ေတာ္‌‌ေတာ့အီသြား‌ေလာက္‌မည္‌ထင္‌သည္‌ ခ်က္‌ခ်င္‌းအပစ္‌ရပ္‌သြားသည္‌ ထို႔‌ေနာက္‌စက္‌လက္‌မွ ဆက္‌တိုက္‌ဦးနွိမ္‌‌ေပးထား‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ လူနာပို႔ရန္‌ ‌အ‌ေကာင္‌းဆံုးအ‌ေနထားျဖစ္‌လာခဲ့သည္‌

'' ကိုႀကီး ခဏ‌ေလာက္‌‌ေအာင္‌့ထားလိုက္‌
ဟို‌ေရာက္‌မွအဆင္‌‌ေျပမွာ ဒီက‌ေန‌ေတာက္‌‌ေလ်ာက္‌‌ေျပးမွရမယ္‌ သိပ္‌လည္‌းမလို‌ေတာ့ပါဘူး''

'' ရတယ္‌ညီ‌ေလး မင္‌းသာအႏၲရာယ္‌ကင္‌း‌ေအာင္‌လုပ္‌ပါ က်ည္‌က‌ေထာက္‌‌ေနတယ္‌ ငါကအ‌ေရးမႀကီးပါဘူးမင္‌းကထိလို႔မျဖစ္‌ဘူး
ငါတို႔တပ္‌မွာလူသိပ္‌မရွိ‌ေတာ့ဘူးကြ "
‌
‌စိတ္‌ဓာတ္‌မာ‌ေၾကာသူျဖစ္‌သည္‌့အတြက္‌ သိပ္‌၍အ‌ေျခ‌ေနမဆိုးပါ မိမိဒဏ္‌ရာထက္‌က်‌ေနာ္‌အတြက္‌ပူ‌ေနရွာ‌ေသာ အကိုႀကီးကို စိတ္‌ထဲမွ‌ေလးစား‌ေနမိပါသည္‌‌
‌က်‌ေနာ္‌တို႔သံုး‌ေယာက္‌ တစ္‌‌ေယာက္‌ကလူနာထမ္‌း နွစ္‌‌ေယာက္‌က ‌ေဘးဘယ္‌ညာထိန္‌းၿပီးဆက္‌တိုက္‌ အ‌ေျပးတက္‌ရ‌ေတာ့သည္‌

<<ထိုအခ်ိန္‌က ဂင္‌းနစ္‌မွတ္‌တမ္‌းတင္‌သူမ်ားရွိလ်င္‌ က်‌ေနာ္‌တို႔သံုး‌ေယာက္‌ မီတာ၁ဝဝ စံခ်ိန္‌အသစ္‌တင္‌ခဲ့မည္‌ထင္‌ပါသည္ >>

‌စခန္‌းသို႔ ‌ေအာင္‌ျမင္‌စြာ‌ေရာက္‌ရွိၿပီး ဆက္‌သြယ္‌‌ေရး‌ေျပာင္‌းထဲအ‌ေရာက္‌....
ဒံုး... ဂ်ိန္‌း...

က်‌ေနာ္‌ လြင္‌့ထြက္‌သြားသည္‌ ယမ္‌း‌ေငြ႕မ်ားလည္‌း ‌ေမွာင္‌ပိန္‌းလို႔ ....
KIA မွ RPG ျဖင္‌့လွမ္‌းပစ္‌ျခင္‌းျဖစ္‌ပါသည္‌...
ဒီတစ္‌ခါလည္‌း‌ကံ‌ေကာင္‌းပါသည္‌ က်‌ေနာ္‌အက်ီစုတ္‌ၿပဲရံုသာျဖစ္‌ၿပီး ထိခိုက္‌မႈမရွိပါ
‌ေဆးတပ္‌သားက‌ေတာ့ လက္‌တစ္‌‌ေခ်ာင္‌းျပတ္‌/ ဆက္‌သားက ဘယ္‌ညာတင္‌ပါးအစ‌ေဖာက္‌ဝင္‌ / က်‌ေနာ္‌့နယ္‌သားႀကီး ကိုထင္‌×÷ က‌ေတာ့ တစ္‌ဗူ‌ေပၚတစ္‌ဗူဆင္‌့ ဘယ္‌ေျခ‌ေထာက္‌RPG အစ‌ေဖာာက္‌ဝင္‌ခဲ့ျပန္‌သည္‌ .. ‌ေတာ္‌‌ေတာ္‌ကံ‌ေကာင္‌းတဲ့ က်‌ေနာ္‌နဲ႔ ‌ေတာ္‌‌ေတာ္‌ကံဆိုးရွာတဲ့ က်‌ေနာ္‌့နယ္‌သားႀကီးပါဗ်ာ

'ညီ‌ေလးး အားးး ... ကြၽတ္‌ကြၽတ္‌... မင္‌းထိသြား‌ေသးလားး''
"မထိဘူး ကိုႀကီး အက်ီ‌ေတာ့ၿပဲသြားတယ္‌ " ‌"‌ေ‌အး‌ေအး ...‌ေကာင္‌းတယ္‌ ကို‌ယ္‌‌ေတာ့ထပ္‌ထိျပန္‌ၿပီကြာ ... "

‌ေဆးဗက ကိုစိုးကို Soe Ko ရွိ‌ေသာအိုဘာဟတ္‌္‌ထဲသို႔ထည္‌့‌ေပးၿပီး ‌ေဘးဘယ္‌ညာၾကည္‌့လိုက္‌‌ေတာ့ လူနာမ်ားပံု‌ေနသည္‌ မိမိအသက္‌နွင္‌့ရင္‌း၍ ‌
ရွိ‌ေသာ‌ေဆးမ်ားျဖင္‌့ရ‌ေအာင္‌အသက္‌ကယ္‌‌ေနရ‌ေသာဆရာဝန္‌တစ္‌‌ေယာက္‌၏စိတ္‌ဓာတ္‌အား‌ေလးစားဂုဏ္‌ယူမိပါသည္‌

" နယ္‌သား‌ေလး ကိုယ္‌့‌ေဘးလြယ္‌အိတ္‌ထဲမွာ က်ည္‌ဆန္‌ ၅၀‌ေက်ာ္‌‌ေလာက္‌က်န္‌ဦးမယ္‌
ၿပီး‌ေတာ့ ‌ေခါက္‌ဆြဲ‌ေျခာက္‌‌ေလးတစ္‌ထုတ္‌ လည္‌းရွိဦးမယ္‌ထင္‌တယ္‌ မင္‌းစားလိုက္‌ကြာ
‌ေနာက္‌ၿပီး ကိုယ္‌့ပစၥတိုနဲ႔ ‌MA 3 ‌ညီ‌ေလးပဲ‌ေသျခာသိမ္‌းထား‌ေပးပါ .."

"ဟုတ္‌ကိုႀကီး "

"‌ေနာက္‌တစ္‌ခုက မ‌ေပါနဲ႔ သတိထားး အရမ္‌းလဲမရဲနဲ႔ ျပန္‌ရင္‌လည္‌း‌ေသျခာျပန္‌ဦး .. "

"ဟုတ္‌ကိုႀကီးညီ‌ေလးသြြား‌ေတာ့မယ္‌ ... "

မိမိနွင္‌့တူတူတိုက္‌ပြဲဝင္‌ခဲ့ၾကသူမ်ားထဲတြင္‌ ဒဏ္‌ရာရသူမ်ား‌ေတာ‌္‌‌ေတာ္‌မ်ားခဲ့ၾကၿပီျဖစ္‌သည္‌
ဒဏ္‌ရာမ်ားနွင္‌့ လူနာမ်ားအား ‌က်ည္‌လြတ္‌‌ေအာင္‌ ‌ေျမာင္‌းအနက္‌ႀကီးတူး၍ စုၿပံဳထည္‌့ထားရသည္‌ အ‌ေပၚမွ သစ္‌လံုးမ်ားတင္‌ထားကာ အသင္‌့တင္‌့‌ေတာ့ ကာကြယ္‌မႈ‌ေပးပါသည္‌
က်‌ေနာ္‌တို႔စခန္‌းနွစ္‌ခု က်သြားမည္‌ဆိုလ်င္‌ ဤလူနာမ်ား၏ ဘဝမွာ‌ စဥ္‌းစား၍မရဲ‌ေလာက္‌‌ေအာင္‌ပင္‌ျဖစ္‌ပါသည္‌ ...

အျပန္‌လမ္‌းက‌ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္‌း‌
မီတာ ၁၀၀ စံခ်ိန္‌သစ္‌ျဖင္‌့ စခန္‌းသို႔‌ေအာင္‌ျမင္‌စြာ ျပန္‌‌ေရာက္‌ရွိရန္‌ျဖစ္‌ပါသည္‌ .....

စခန္‌းျပန္‌‌ေရာက္‌ၿပီး ခဏအၾကာတြင္‌ စကမွဴးမွ စက္‌ျဖင္‌့လွမ္‌း‌ေျပာသည္‌
"‌ေက်ာ္‌ၿငိမ္‌း မင္‌းမွာ‌ေပါက္‌စီဖား(တရုတ္‌ဖုန္‌း) ရွိတယ္‌မွတ္‌လားး ...
‌ငါတို႔‌ ‌ေဂါက္‌သီး၂လံုး‌ေခါင္‌း‌ေပါင္‌းႀကီး(တပ္‌မမွဴ း) က မင္‌းနဲ႔‌ကိုင္‌မယ္‌‌ေျပာတယ္‌ ... အဲ့ဒါ‌ေလး အားျပန္‌သြင္‌းထားး နံပါတ္‌ျပန္‌‌ေျပာ‌ေပးး "

" ရထား ‌ေအာင္‌ဘာ‌ေလ 17 ဒဘယ္‌ဇီးမွာ က်‌ေနာ္‌အသင္‌့လုပ္‌ထားပါ့မယ္‌ ..နံပါတ္‌က ၁၅၀၈၇၅၀××××ပါ ဘာအတြက္‌လဲသိရမလား ‌ေအာင္‌ဘာ‌ေလ "

"ကိုယ္‌လည္‌းမသိဘူး ညီ‌ေလးး ဖုန္‌းသာဖြင္‌့ထားလိုက္‌ "

"ရထား ၉၆ ပါ "

က်‌ေနာ္‌ပန္‌ဝါ‌ၿမိဳ႕ေရာက္‌တုန္‌းက ဝယ္‌ထားတဲ့တရုတ္‌ဖုန္‌း SIM ကဒ္‌‌ေလးတစ္‌ခုက့ ယခုအခါအသံုးဝင္‌ခဲ့ၿပီျဖစ္‌ပါသည္‌ ဆက္‌သြယ္‌မႈ‌စနစ္‌ေကာင္‌းမြန္‌ျခင္‌း သည္‌စစ္‌ပြဲ‌ေအာင္‌နိုင္‌‌ေရးအတြက္ လြန္‌စြာအ‌ေရးႀကီးသည္‌မဟုတ္‌ပါလားး //

ဖုန္‌းအား ဂ်င္‌န‌ေရတာ ျဖင္‌့အပတ္‌၅၀၀‌ေလာက္‌လွည္‌့ၿပီးအားသြင္‌းထားလိုက္‌သည္‌ ဖြင္‌့ၾကည္‌့လိုက္‌‌ေတာ့ 75% အို‌ေကၿပီ ဒီ‌ေလာက္‌ဆို..

16:45 ‌ေရာက္‌‌ေတာ့ဖုန္‌းဖြင္‌့ထားလိုက္သည္‌‌ ......

၁၇:၁၀ ခ်ိန္‌ ဖုန္‌းring ျမည္‌လာသည္‌ ကိုင္‌လိုက္‌‌ေတာ့

‌"‌ ‌ေအာင္‌‌ေနြဦး လားး (ဟုတ္‌ကဲ့ခင္‌ဗ်ာ) ‌ေအးညီ‌ေလး ကိုယ္‌ ‌ေအာင္‌×÷×... ပါညီ‌ေလးး
(ဟုတ္‌အကိုႀကီး‌ေျပာပါခင္‌ဗ်ာ) ခဏ‌ေနရင္‌ ‌ေခါင္‌း‌ေပါင္‌းႀကီး ‌ေျပာမယ္‌ ခဏကိုင္‌ထားး (ဟုတ္‌ကဲ့) "
ခဏအၾကာ .....

" ‌‌ေအာင္‌‌ေနြဦး လားး (ဟုတ္‌ကဲ့ပါခင္‌ဗ်ာ) ‌ေအး‌ေကာင္‌‌ေလး ငါတပ္‌မမွဴ းပါ ကြာ ... (ဟုတ္‌ကဲ့ ၫြန္‌ၾကားပါ ခင္‌ဗ် ) ‌ေအးမင္‌းတို႔ဆီမွာ ......

ဆက္‌လက္‌တင္‌ျပပါမည္‌ ....

- Aung Nway Oo

- က်‌ေနာ္‌‌‌ေမ့မရနိုင္‌‌ေသာ‌ေန႔မ်ားမွ -

Posted by Unknown Monday, September 01, 2014, under | No comments




အဲ့ဒါနဲ႔က်‌ေနာ္‌ .... ဓာတ္‌ပံု‌ေလး‌ေပၚက ‌ေရစက္‌က‌ေလးကို မသိမသာလက္‌နဲ႔ပြတ္‌ၿပီး က်‌ေနာ္‌့ရဲ႕ညာဘက္‌အိတ္‌ကပ္‌ထဲျပန္‌ထည္‌့လိုက္‌တယ္‌ ဒီညမွာ ကင္‌းအ‌ေရးႀကီး‌ေၾကာင္‌း အားလံုးတစ္‌ဝက္‌အိပ္‌တစ္‌ဝက္‌နိုး‌ေနရန္‌နွင္‌့ ထူးျခားမႈ တစ္‌စံုတစ္‌ရာျဖစ္‌တိုင္‌း မိမိထံသတင္‌းပို႔ရန္‌/ ကင္‌းကိုနွစ္‌‌ေယာက္‌တြဲ‌ေစာင္‌့ရန္‌/ ရာသီဥတု‌ေအး‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ သတိထား‌ေနရန္‌‌ေျပာၿပီး က‌်‌ေနာ္‌‌ေနတဲ့ အိုဘာဟတ္‌ေလးထဲျပန္ဝင္‌ခဲ့တယ္‌.... လႀကီးကလည္‌းသာလွသလို အ‌ေအးဒီဂရီကလည္‌းျမင္‌့သထက္‌ျမင္‌့လာသည္‌ 

ငယ္‌ငယ္‌ကလို ဖိုးလမင္‌းဆီကသာ ‌ေတာင္‌းလို႔ရမယ္‌ဆို က်‌ေနာ႔ဟန္‌း‌ေကာ‌ေလးထဲ ထမင္‌းတစ္‌ဆုပ္‌‌ေလာက္‌ပဲဖန္‌ဆင္‌း‌ေပးပါလို႔‌ေျပာလိုက္‌ခ်င္‌ရဲ႕ ... ၀၃:၃၀ခ်န္‌‌ေရာက္‌‌ေတာ့ က်‌ေနာ္‌‌ေမွးခနဲအိပ္‌‌ေပ်ာ္‌သြားတာ နာရီျပန္‌ၾကည္‌့‌ေတာ့ ၀၅:၀၀ ခ်ိန္‌ျဖစ္‌‌ေနပီ တစ္‌ကုန္‌းလံုးလည္‌း နွင္‌း‌ေတြ‌ေဖြးလို႔ ‌ေဘးကခြဲတပ္‌ၾကပ္‌ႀကီးခင္‌‌ေမာင္‌ရီက ခနၶာကိုယ္‌အျပည္‌့‌ေတာင္‌မဖံုးတဲ့ ဆာလာအိတ္‌အၿပဲ‌ေလးကိုၿခံဳၿပီး တကြၽတ္‌ကြၽတ္‌နဲ႔ၿငီးေန‌ေလရဲ႕ (၄င္‌းဒဏ္‌မ်ား‌ေၾကာင္‌့ ‌ေနာင္‌တြင္‌နွင္‌းကုိက္‌ပီး သူ႔‌ေျခထိပ္‌က‌ေလး‌ေတြျဖတ္‌ျပစ္‌ခဲ့ရတယ္‌)

'' ဆရာႀကီး‌ေရာ႕ က်‌ေနာ႔‌ေျမခင္‌းခဏၿခံဳထား က်‌ေနာ္‌စခန္‌းလိုက္‌စစ္‌လိုက္‌ဦးမယ္‌ တပည္‌့‌ေတြငိုက္‌လို႔မျဖစ္‌ဘူးး ဟို‌ေကာင္‌‌ေတြက နံက္‌‌ေစာ‌ေစာလုပ္‌တတ္‌တယ္‌ '' ဆိုကာက်‌ေနာ္‌့ကိုယ္‌‌ေပၚက‌ေျမခင္‌းစကို ခြာခ်ကာသူ႔အား‌ေပးၿပီး
လိုက္‌ၾကည္‌့‌ေတာ့ အားလံုးစိတ္‌ခ်ရပါသည္‌ မိမိ‌ေနရာတြင္‌မိမိစနစ္‌တက်ရွိ‌ေနသည္‌့အတြက္‌ စခန္‌းအားတစ္‌‌ေခါက္‌ျပန္‌ပတ္‌ၾကည္‌့ၿပီး
ျပန္‌အ‌ေရာက္‌..... 

>> ဝုန္‌း ... ဂ်ိမ္‌းးး ... ဆိုတဲ့အသံနဲ႔အတူ ဒုတကသန္‌းထြန္‌းဝင္‌း‌ေနတဲ့တဲတစ္‌ခုလံုးတစ္‌စစီ လြင္‌့စင္‌သြား‌ေလသည္‌ ...
'' ေဟ့... ဘယ္‌သူထိသြား‌ေသးလဲ'' ဟူ‌ေသာ ေမးသံအဆံုး ျပန္‌‌ေျဖသူက
'' ဗိုလ္‌ႀကီးအဲ့ထဲမွာ က်‌ေနာ္‌့က‌ေလးအတြက္‌ျပန္‌ရင္‌‌ေပးဖို႔ လုပီကဝယ္‌လာတဲ့ မိုးကာအကီ်‌ေလးပါသြားပီ'' ဟု သန္‌းထြန္‌းဝင္‌းက ု ရယ္‌က်ဲက်ဲျပန္‌‌ေျဖသည္‌.... ''ငါကမင္‌းမိန္‌းမကိုျပဖို႔ မင္‌းဟာဘယ္‌နားလိုက္‌ရွာရ‌ေတာ့မလဲစဥ္‌းစား‌ေနတာကြ'' လို႕က်‌ေနာ္‌‌ေျပာလိုက္‌‌ေတာ့ 
''ဟားဟားး အဲ့ဒါ‌ေလးက ‌ေပ်ာက္‌‌ေတာင္‌‌ေနပီ ‌ေသး‌ေပါက္‌ရင္‌‌ေတာင္‌မနဲလိုက္‌ရွာ‌ေနရတာ ွ ဗိုလ္‌ႀကီးရ '' ‌ေအးပါကြာ လို႔သာျပန္‌‌ေျပာၿပီး‌ေနရာျပန္‌ယူဖို႔မွာလိုက္‌သည္‌ 

ယ‌ေန႔ဆိုလ်င္‌မိမိတို႔စခန္‌း အဝိုင္‌းခံထားရသည္‌မွာ ၇ ရက္‌ရွိပီျဖစ္‌သည္‌ စစ္‌မ်က္‌နွာသံုးဖက္‌ျဖင္‌့ ပိတ္‌ဆို႔ထားသည္‌မို႔ ‌ရန္‌သူ႔ပစ္‌ခတ္‌မႈမွာ မိမိစခန္‌း‌ေပၚသို႔ လက္‌ယွက္‌ထိုးအ‌ေနထားျဖစ္‌သည္‌ တစ္‌‌ေန႔လ်င္‌ ရန္‌သူမွRPG/ 57 တိူ႔ျဖင္‌့ ၂၀/၃၀ လံုးထက္‌မနည္‌းပစ္‌‌ေလ့ရွိသည္‌ အ‌ေနာက္‌‌ေတာင္‌ တရုတ္‌နယ္‌ျခားစည္‌းဘက္‌မွပိတ္‌ဆို႔ထား‌ေသာ ဝါးရံုကုန္‌းမွာ မိမိတို႔ကုန္‌းထက္‌အ‌ေပၚစီးက်ပီး မီတာ ၄၀၀ ‌ေလာက္‌သာ‌ေဝးသည္‌ 

ထို႔‌ေၾကာင္‌့ မိမိတို႔စစ္‌သည္‌မ်ားသည္‌လည္‌း လွိုင္‌‌ေခါင္‌းမ်ားတူးကာ တဲမ်ားကို စြန္‌႔လႊတ္‌ၾကရသည္‌ အဘယ္‌့‌ေၾကာင္‌့ဆို‌ေသာ္‌ တဲမ်ားသည္‌ ၄င္‌းတို႔ပစ္‌ခတ္‌‌ေသာ လက္‌နက္‌ႀကီးပစ္‌မွတ္‌မ်ားအျဖစ္‌တည္‌ရွိ‌ေနသာ‌ေၾကာင္‌့ပင္‌ျဖစ္‌ပါသည္‌

တပည္‌့မ်ားအား‌ေနရာျပန္‌‌ေနခိုင္‌းပီး က်‌ေနာ္‌နွင္‌့ ကိုထင္‌လင္‌းဦး လည္‌းအိုဘာဟတ္‌ထဲျပန္‌အ‌ေရာက္‌ အ‌ေရွ႕ကုန္‌းမွ တရုတ္‌စက္‌လက္‌. ၄၀ မမတို႔ျဖင္‌့ လွမ္‌းပစ္‌သည္‌ က်‌ေနာ္‌တို႔ဆီမွRPG စက္‌လက္‌ ၄၀မမ တို႔နဲ႔ ျပန္‌ပစ္‌ခတ္‌ၿပီး ပစ္‌အားမွာမိမိဘက္‌မွ ခံစစ္‌အ‌ေနထားျဖစ္‌‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ က်ည္‌‌ေခြၽတာရသည္‌
တပည္‌့မ်ား‌ေနရာယူထားမႈမွာ ၄င္‌းတို႔ပစ္‌ခတ္‌‌ေသာ က်ည္‌မ်ားထိ‌ေရာက္‌မႈမရွိလွ‌ေပ ယခင္‌လည္‌းထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္‌‌ေနက်မို႔ မထူးဆန္‌း‌ေသာပစ္‌ခတ္‌မႈသာျဖစ္‌သည္‌ ပစ္‌ခတ္‌ရာတြင္‌ KIA ကုန္‌းညာဘက္‌‌ေအာက္‌က ဒုကၡသည္‌စခန္‌းအား မထိခိုက္‌‌ေစရန္‌မွာရသည္‌ KIAကုန္‌းအား မီတာ ၅၀၀ ‌ေလာက္‌‌ေက်ာ္‌သြားလ်င္‌လည္‌း တရုတ္‌ျပည္‌ျဖစ္‌‌ေသာ‌ေၾကာင္‌့ ပစ္‌ခတ္‌မႈထိန္‌းသိမ္‌းရသည္‌
‌ ၁၅မိနစ္‌‌ေလာက္‌‌ေန‌ေတာ့ အပစ္‌ရပ္‌သြားသည္‌ 

'' ဒီလိုပစ္‌ပီးရင္‌ အ‌ေနာက္ဝါးရံုကုန္‌းက RPG နဲ႔ပစ္‌တယ္‌ သတိထား‌ေန‌ၾက‌ေဟ့ '' ဟုကိုထင္‌လင္‌းဦး စကားအဆံုး က်‌ေနာ္‌‌နွင္‌့သူထိုင္‌‌ေန‌ေသာ အိုဘာဟတ္‌ထဲတည္‌့တည္‌့ { အစ္‌ကိုႀကီးလာပီ} ဆို‌ေသာ က်‌ေနာ႔စကားပင္‌မဆံုးလိုက္‌.... က်‌ေနာ႔နားထဲ မိုႀကိဳးပစ္‌သံလို '' ဂ်ိမ္‌းး'' ဆုိတဲ့အသံနဲ႔ ယမ္‌းခိုး‌ေငြ႕မ်ား ‌ေက်ာက္‌မွံု‌ေက်ာက္‌စမ်ား နွင္‌့ ျခားရဟတ္‌စီးသလိုခံစားမႈနွင္‌့အတူ .....

ဆက္‌လက္‌‌ေဖာ္‌ျပပါမည္‌ ....
- Aung Nway Oo

အႀကိမ္ႀကိမ္ေမြးဖြား ေသြးသားနဲ႔ေဆာက္တည္ ဒါ… ငါတို႔ျပည္

Posted by Unknown Monday, September 01, 2014, under | No comments


“အူး….အီး…..အား…အ…အ….အား…အား..အား..အား…အူး…ဝူး…ဝူး….အုအု….အား…”

“ဟားဟားဟားဟား…”

“ဟီးဟီးဟီး…”

တစ္ကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္တုန္လုမတတ္ နာက်င္မႈေနေပမဲ့ အၿငိဳးတႀကီး ႏိွပ္စက္ ထားတဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ စူးစူးဝါးဝါးေအာ္လိုက္တဲ့ အသံက လည္ေခ်ာင္းထဲကေန အျပင္ထြက္လာသလား၊ မထြက္လာဘူးေလားဆိုတာကိုေတာင္ ခန္႔မွန္းလို႔မရေတာ့။ နာလွခ်ည္ ရဲ႕ ေမေမ…။

“ေဟ့ေကာင္ ဗမာစစ္ဗိုလ္…၊ ေျပာေလကြာ။ မင္းတို႔တပ္ေတြ ဘာဆက္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ရွိလဲ..။ ဒီေကာင္ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းမာတဲ့ ေကာင္ပဲကြ…”
ငါဟာ တပ္မေတာ္သား၊ ငါဟာ တပ္မေတာ္အရာရွိတစ္ေယာက္၊ DSA Never Surrender ကြ…၊ သတ္ပစ္လိုက္ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး ဆိုတဲ့စကားေတြ က ႏုတ္ခမ္းဖ်ားကထြက္က်မလာႏိုင္ေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြထဲမွာ သစၥာ တရားနဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြကို တရိပ္ရိပ္ေဖၚျပေနေလရဲ႕…။

“ညီေလး…ေခါင္းမမာပါနဲ႔ကြာ။ လူ႔ဘဝဆိုတာ ရခဲတယ္ေနာ္…။ မင္း ငါတို႔ေမးေန တာကို ေအးေအးေဆးေဆးေျဖၿပီး ငါတို႔နဲ႔ ပူး ေပါင္းလိုက္စမ္းပါ။ မင္းအသက္ရွင္ဖို႔ ငါတို႔ လံုးဝတာဝန္ယူတယ္။ မင္းကို ငါတို႔ဆီမွာ အရာရွိ ျပန္ခန္႔မယ္ ကြာ။ ကဲ… ေခါင္း မမာနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ မင္းကိုလည္း ဘယ္သူမွ လာကယ္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ေျပာ… ညီေလး…ေျပာ။”

ခံစားခ်က္မဲ့ မ်က္လံုးႀကီးေတြနဲ႔ ျပန္ၾကည့္လိုက္တဲ့ ငါ့ရဲ႕ အၾကည့္ေတြက သူတို႔ေဒါသကို ပိုၿပီးဆူေလာင္ေပါက္ကြဲေစမယ္ဆိုတာ ငါသိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ငါ… တစ္ခါပဲ အေသခံေတာ့မယ္…။

“ဒီေလာက္ေတာင္ေခါင္းမာတဲ့ေကာင္ လွီးစမ္းကြာ ေပါင္သားေတြကို၊ ေအး… ဗမာစစ္ဗိုလ္သားကို အရက္နဲ႔ျမည္းၾကတာေပါ့ကြာ”

တစ္ကိုယ္လံုး အၾကားအလပ္မရွိ လူမဆန္တဲ့နည္းေတြနဲ႔ စိတ္ႀကိဳက္ႏွိပ္စက္လို႔ အားမ ရႏိုင္ေသးတဲ့ လူစိတ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ရန္သူ ရဲ႕ ဓားခ်က္ေတြက ငါ့ရဲ႕ ေျခသလံုး၊ ေပါင္၊ ဝမ္းဗိုက္ေတြအေပၚကို ငါးခူဆားလွမ္းခါနီးဓားနဲ႔မႊန္းသလို ဟက္ခနဲ ပက္ခနဲ၊ တစ္ခါ မႊန္းလိုက္တိုင္း ရဲခနဲ၊ ပြက္ခနဲ ပြင့္အန္ထြက္က်လာတဲ့ေသြးေတြနဲ႔အတူ တစ္ဝက္ တစ္ပ်က္လြင့္ေမ်ာေနတဲ့ ဝိဉာဥ္က သစၥာေလး ခ်က္ကို ပီပီသသ ရြတ္ဆိုေနေလရဲ႕။

“ငါတို႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ ရိုေသပါမည္၊
ငါတို႔သည္ က်ဆံုးေလၿပီးေသာ တပ္မေတာ္သားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ ရိုေသပါမည္၊
င့ါအား အထက္မွေပးအပ္ေသာ အမိန္႔ႏွင့္တာဝန္ကို ေၾကပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ပါမည္၊
ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္ ငါ့ႏိုင္ငံသား ငါ့တပ္မေတာ္အတြက္ ငါ၏အသက္ကို စြန္႔လႊတ္ရန္ အဓိ႒ာန္ျပဳပါ၏…။”

“အား….အ..အ…အား….အူး………..အီး….”

အၿငိဳးႀကီးလွတဲ့ ဓားခ်က္ေတြ၊ ဘယ္ႏွခ်က္မွန္း မမွတ္မိေတာ့။ သိမ္ငယ္စိတ္၊ ရန္လိုမုန္း တီးမႈ၊ အမုန္းတရားနဲ႔ ပိတ္ေလွာင္ခံထားရ တဲ့ ႏွလံုးသားေတြမွာ စာနာမႈဆိုတာ နတၳိ။

“ေျပာေလကြာ၊ ေဟ့ေကာင္ ဗမာစစ္ဗိုလ္၊ ဘာတဲ့…DSA Never Surrender… ဟုတ္လား၊ ဟားဟားဟား…”

အမုန္းတရားနဲ႔ လည္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြက ေဆးေၾကာင္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြလို၊ စိတၱဇလူသတ္သမားတစ္ေယာက္လို…။

“ဟာ…လွီးပါဆို ဘယ္လိုလွီးေနတာလဲ၊ မင္းအေမလင္မဟုတ္ဘူးကြ၊ ဖယ္စမ္း… ဒီဗမာ စစ္ေခြးကို ဒီလိုလွီးရတယ္.. ေတြ႔လား …ေအာ္ေလကြာ၊ မင္းတို႔ စစ္တပ္က သင္ေပး ထားတဲ့အတိုင္း ေအာ္လိုက္စမ္းပါဦး…၊ ဟားဟားဟား …ဟားဟားဟား..ဟားဟား ဟားဟား…ဟားဟားဟားဟားဟား…..”

နာက်င္လြန္းလို႔ ၿငီးတြားလိုက္တဲ့ အသံက ရယ္သံေတြေအာက္မွာ ေပ်ာက္သြားတယ္။ သတ္လိုက္ပါေတာ့ကြာ…။

“ဟားဟား…ဗမာေကာင္၊ မင္းကို သတ္ေစခ်င္ေနၿပီ မဟုတ္လား၊ ေအး သတ္မွာပါကြာ၊ စိတ္ခ် သတ္ေပးမယ္၊ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ မင္းကို စိတ္တိုင္းက် ႏွိပ္စက္ၿပီးမွ သတ္မယ္…ဟီးဟီးဟီး..ဟုတ္ၿပီလား၊ ငါတို႔ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြရဲ႕ စြမ္းရည္ကို မင္းလို ဗမာ စစ္ေခြးတစ္ေယာက္ မေသခင္ အဝျမည္းစမ္း သြားႏိုင္ေအာင္ ႏွိပ္ စက္ေပးရ ဦးမယ္ေလကြာ…၊ ဟီးဟီးဟီး… ဟားဟား ဟား ဟား ဟား … ေဟ့ေကာင္၊ ဗမာစစ္ေခြး ေၾကာက္ေနၿပီလားကြ…။”

ရန္သူ႔ေက်ာ့ကြင္းထဲဝင္တိုးမိသြားတဲ့ ငါ့တပ္စု၊ ရန္သူ႔လက္ယွက္ထိုး ပစ္ခတ္မႈေအာက္မွာ ငါ့စစ္သည္ေတြ ငါ့ေရွ႕မွာ တစ္ေယာက္ ခ်င္းက်…၊ ရင္ထဲကို ဓားဦးခၽြန္နဲ႔ တမွ်င္းမွ်င္းထိုး ဆြလိုက္သလို နာက်င္လွခ်ည္ရဲ႕…။ ခြင့္လႊတ္ပါရဲေဘာ္တို႔…။ အရပ္ မ်က္ႏွာစံုက ပလူပ်ံလြင့္ထြက္လာတဲ့ ရန္သူ႔က်ည္ေတြထဲက တစ္ေတာင့္ ငါ့ညာဘက္ပခံုး ကို ေဖါက္ထြက္သြားခဲ့တဲ့အခ်ိန္၊ တျဖည္းျဖည္း ေသြး ထြက္မ်ားလာ၊ နီးစပ္ရာလွ်ိဳထဲကို လွိမ့္ခ်။

ေသြးကမတိတ္၊ ေသြးနံ႔ရလို႔ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ျပဳတ္က်လာတဲ့ ဒက္ေတြက ဒဏ္ရာေပၚ မွာ ေခြးဘုရားပြဲေတြ႔သလို ပြဲေတာ္တည္ေနၾက ေလရဲ႕။

ဒီအတိုင္းဆို ေသြးထြက္လြန္ၿပီး ေတာထဲမွာ အခ်ည္းႏွီးေသေတာ့မယ္ …… မျဖစ္ဘူး။ တိုက္ပြဲျဖစ္တဲ့နားက ရြာကေလးကို ျပန္သြားမွ..။ အဲဒီမွာ အႏူးတို႔ရွိတယ္ေလ။ ငါ့ကို ေဆးရံုလိုက္ပို႔ၾကမွာပါ။ မာရ္နတ္ေတာင္ ေဆးခ်ယ္ထားသေလာက္ အရုပ္ဆိုး တာမွ မဟုတ္ဘဲ လူတိုင္း အမုန္းတရားနဲ႔ ပိတ္ေလွာင္ေနတဲ့သူေတြခ်ည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ငါဒီရြာေလးကို သံေယာဇဥ္ရွိသလို ဒီရြာ ေလးကလည္း ငါကို သံေယာဇဥ္ရွိမွာပါ။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္ႀကီး ေထြးပိုက္ရင္း ရြာကေလးကို ေတာလမ္းေလး အတိုင္း ၿခံဳေတြၾကားထဲက တိုးၿပီး ခ်ည္း ကပ္လာမိတယ္။ ျပဳတ္ထြက္လုမတတ္ နာက်င္ လွတဲ့ ညာဘက္လက္ကဒဏ္ရာကို သည္းခံရင္း က်ိဳးစားတက္ခဲ့တယ္။ ကမၻာႀကီး တစ္ခုလံုး ခ်ာခ်ာလည္ေနသလား ထင္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ မူးေဝေနမိတယ္။

ရြာစပ္ကိုေရာက္ေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ အႏူးသားေလးကို ျမင္လိုက္ရတယ္။ အႏူးသားက ငါ့ကိုျမင္ေတာ့ အံ့ၾသထိတ္ လန္႔စြာနဲ႔ လွမ္းၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ မၾကာပါဘူး ငါ့ကိုေယာက္က်ားႀကီး ႏွစ္ေယာက္ လာတြဲေခၚၾကတယ္။

အႏူးအိမ္အေရာက္ မွာ သူတို႔ ငါ့ကို ဘယ္လိုပို႔ၾကမလဲဆိုတာ တိုင္ပင္ေနၾကတယ္။
ဒါေပမဲ့၊ ဒါေပမဲ့… ကံၾကမၼာက သူတို႔ထင္သေလာက္၊ သူတို႔ေမွ်ာ္လင့္ထားသေလာက္ မ်က္ႏွာသာမေပးခဲ့ပါဘူး။ ငါ့ကို အႏူးသား ႏွစ္ေယာက္တြဲလာတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ငါတို႔ကိုျမင္ သြားတဲ့ ရြာထဲက လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ရြာအစြန္ဘက္ကို ခပ္သုတ္သုတ္ အေျပး ကေလးထြက္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အိတ္ထဲမွာ အသင့္ပါလာတဲ့ Mobile Phone ကို ထုတ္ၿပီး ရန္သူ႔ဆီဖုန္းဆက္လိုက္တယ္။

အမုန္းတရားေတြနဲ႔ နီျမန္းေနတဲ့မ်က္ႏွာေတြ၊ စကားတစ္ခ်က္မွားတာနဲ႔ အခ်ိန္မေရြး လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ကို ဇိဝိန္ေခၽြခ် ပစ္လိုက္ႏိုင္တဲ့ ေသနတ္ေျပာင္းေတြၾကားမွာ အႏူးတို႔မိသားစုရဲ႕ ေမတၱာတရားဟာ ဆက္လက္ရွင္သန္ခြင့္မရေတာ့ပါဘူး။

အေနာက္ဘက္က တိမ္တိုက္ေတြ တလိမ့္လိမ့္တက္လာတယ္။ ညိဳ႕ေနတဲ့မိုးက တဖြဲဖြဲက် လာတယ္။ ဘာမွ ေစာဒက မတက္ရဲ ေတာ့တဲ့ အႏူးမ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔…။ ဝင္းလက္ေတာက္ပတဲ့ လွ်ပ္တစ္ျပက္မွာ ဂ်ိမ္းခနဲ မိုးၿခိမ္းသံက်ယ္က်ယ္ ေလာင္ ေလာင္ တစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္။

သားေရ….အႏူးတို႔ကို အထင္လြဲသြားေလမလား၊ အႏူးတို႔က သာမန္ျပည္သူေတြ ပါကြယ္၊ နီးရာဓား ေၾကာက္ေနရတဲ့သူေတြပါ ကြယ္။ အႏူးတို႔ ေမတၱာတရားကိုေတာင္ ငါ့သား ခံစားခြင့္မရေတာ့ဘူးလား၊ ဒါဟာ ေမတၱာတရားပါ၊ ဒါဟာ ခြင့္လႊတ္ျခင္းပါ။ အၿငိဳး အဃာတ မိုးစက္ေတြက အႏူးတို႔ ေမတၱာတရားကို ဆက္ၿပီး ရွင္သန္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူး လား။ သားေရ ေကာင္းကင္ဘံုမွာ ဒါမွ မဟုတ္ ငါ့သားယံုၾကည္တဲ့ ဘံုဘဝတစ္ခုခုမွာ အႏူးတို႔ေမတၱာကို ငါ့သားဆက္လက္ ခံစားႏိုင္ပါေစ သားေရ၊ ဒါဟာ ေမတၱာစစ္ပါ ကြဲ႔။ ဒါဟာ ယုဒရဲ႕အနမ္းမဟုတ္ပါဘူးကြဲ႔၊ အို…အဖ ကယ္တင္ေတာ္မူပါ….။

“ကိုယ္ေတာ္ သူတို႔ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အေၾကာင္းကို သင္ၾကားေပးပါ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေၾကာင္း သူတို႔ကို သင္ ၾကားေပးဖို႔ သားသမီးတို႔ကို ခြန္အားေပး သနားေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္ အသက္ေသြးနဲ႔ေဆးေၾကာကယ္တင္ေပးခဲ့တဲ့ အျပစ္သား ေတြကို ကိုယ္ေတာ့္ခြင့္လႊတ္ျခင္းေမတၱာ ထင္ရွားေစျခင္းငွာ ကိုယ္ေတာ္ဘုန္းက်က္သေရနဲ႔ ေမတၱာျပပါ။ အာမင္……….”

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သစ္ပင္ေတြက ရိပ္ခနဲ ရိပ္ခနဲ၊ တိရိစာၦန္တစ္ေကာင္လို တရြတ္တိုက္ ဆြဲလာတဲ့ေနာက္မွာ တစ္ကိုယ္လံုး ကိုက္ခဲနာက်င္ေနေပမဲ့ မၾကာခင္မွာ အဆိုးရြားဆံုး လူမဆန္မႈေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ရေတာ့မယ္ဆိုတာ ငါရိပ္မိေနခဲ့တယ္။

ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဘာဆန္းလို႔လဲကြယ္၊ စစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္လာၿပီးမွ စစ္တိုက္ ရင္းေသရတာ ဘာဆန္းလို႔လဲ။ ဒါေပမဲ့ ရန္သူကို ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ရင္း သာ ေသလိုက္ ခ်င္ပါရဲ႕..။ ငါ အခု ရန္သူ႔ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈခံရၿပီးမွ ေသရေတာ့မယ္။ တပ္မေတာ္ သားတစ္ေယာက္ သစၥာ၊ တပ္မေတာ္အရာရွိတစ္ေယာက္ရဲ႕ က်င့္ဝတ္သိကၡာေတြကို ငါ့ရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ မက်ိဳးမေပါက္ ေအာင္ ငါထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမယ္။

ငါဟာ လူတစ္ေယာက္ပါ၊ လူတစ္ေယာက္လိုခ်စ္တတ္တယ္၊ လူတစ္ေယာက္လို တြယ္တာတတ္တယ္၊ ငါ့မိဘကို ခ်စ္တယ္၊ ငါ့ ခ်စ္သူကို ခ်စ္တယ္၊ ငါ့အသားကိုထိရင္ နာတတ္တယ္၊ ငါမေသခ်င္ေသးဘူး၊ ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့ သူေတြနဲ႔ ေနခ်င္ေသးတယ္၊ ငါ့မိဘ နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္တယ္၊ ငါ့ခ်စ္သူနဲ႔ လက္ထပ္ခ်င္တယ္၊ ခ်စ္ေသာသူတို႔နဲ႔ အတိုင္းအတာ တစ္ခု အထိေနခြင့္ရၿပီးမွ ငါေသခ်င္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ ငါေနခြင့္မရေတာ့ဘူး။ ငါတစ္ေယာက္တည္း ဒီအျဖစ္မ်ိဳးႀကံဳရတာမဟုတ္ဘူး။ ငါ စစ္သား၊ ငါ စစ္ဗိုလ္၊ ငါဟာ တပ္မေတာ္သား ဗိုလ္ေဇာ္မ်ိဳးထက္…ေဟ့းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး DSA Never Surrender ကြ။

“ေဟ့ေကာင္… ေျပာေလကြာ ဗမာစစ္ေခြး၊ မင္းတို႔တပ္ေတြ ဘာဆက္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ရွိ လဲဆိုတာ…”

“ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းမာတဲ့အေကာင္ပါလားကြ၊ လူကေလးက ၾကည့္ေတာ့ အခုမွ လူျဖစ္ မယ္ႀကံခါရွိေသးတယ္၊ ကဲ တစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ ေကၽြးလိုက္ပါဦးကြာ…”

“အ…အ…အား……အား……အား… အီး….”

ကဲ..မင္းတို႔လက္ခုပ္ထဲက ေရပဲကြာ၊ မင္းတို႔သြန္ခ်င္သလိုသြန္၊ ေမွာက္ခ်င္သလိုေမွာက္၊ နာက်င္လြန္းေတာ့ အသံက အျပင္ မထြက္ေတာ့ဘူး။ တစ္ကိုယ္လံုး ထံုက်င္ကိုက္ခဲ …ေဝဒနာနဲ႔ တဏွာလည္း မခြဲျခားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ေမေမ၊ တစ္ကယ္ဆို သား တစ္ကိုယ္ လံုး မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္နာက်င္ေနပါၿပီ၊ ခံႏိုင္ရည္မရွိႏိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ သားနာ က်င္ေနပါၿပီ။ ေမ့ေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ေမွးစက္ၿပီး တဒဂၤေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ သားအနားယူခ်င္ လိုက္တာ၊ သားစိတ္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ပစ္ခ်င္လိုက္တာ။

ဒါေပမဲ့ ေမ့ေမ့သား ဟာ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားေလး ေဇာ္မ်ိဳးထက္ မဟုတ္ေတာ့ ဘူးေမေမ။ သားစိတ္ေတြ ေလွ်ာ့ခ်ပစ္လို႔မရဘူးေလ၊ အသည္းခိုက္ ေအာင္ နာက်င္လွေပ မဲ့ တပ္မေတာ္သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ သစၥာတရားကို သားေစာင့္ထိန္းရမယ္၊ ေမေမရယ္ ဒီအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးဟာ ေမ့ေမ့သားတစ္ေယာက္တည္းႀကံဳရတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေမေမတို႔ သားတို႔ ဘိုး၊ ေဘး၊ ဘီ၊ ဘင္ေတြကစလို႔ ေခတ္အဆက္ဆက္ တပ္မေတာ္သားေတြ ႀကံဳခဲ့ၾကရတာေလ။ ေမေမ့ရင္ခြင္မွာ နားခိုခြင့္မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေခါင္းမာခဲ့တဲ့ သားကို ခြင့္လႊတ္ပါ ေမေမ၊ သား ေမေမ့ကိုခ်စ္တယ္…..။

တစ္ကိုယ္လံုးကို ဓားနဲ႔မႊမ္းထားမွေတာ့ ငါ ဘယ္နားကနာရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ နံၾကားကိုေဆာင့္ဝင္လာတဲ့ ကန္ခ်က္ေတြ၊ အားရေအာင္ႏွိပ္စက္ ထားတဲ့ မ်က္ႏွာကို လႊဲရိုက္လိုက္တဲ့ ရိုက္ခ်က္ေတြ၊ တတိတိ မွ်င္းၿပီး လွီးေနတဲ့ ဓားခ်က္ေတြက ငါ့မာနနဲ႔ သစၥာတရားကို မခ်ိဳးဖ်က္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

စၾကဝဠာႀကီးခိုက္ေအာင္ နာလွခ်ည္ရဲ႕ ေမေမ၊ ဒါေပမဲ့ ေမေမ့သားဟာ စစ္သား တစ္ေယာက္ပီသစြာ က်ဆံုးသြားခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ေမေမ ဂုဏ္ယူလိုက္ပါ…။

ေသြးစေတြနဲ႔ ေဝေဝါးေနတဲ့ ငါ့ျမင္ကြင္းမွာ ခရမ္းေဖ်ာ့ေရာင္အမွ်င္တန္းေတြ လြင့္ပ်ံ႕ေန တယ္။ ေဟာ…တိမ္တိုက္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ ေနာက္က ၾကည္ျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ႀကီး မွာ ငွက္ကေလးႏွစ္ေကာင္၊ စမ္းေရစီးသံက သိဂၤါရ ဂီတေပါ့ကြယ္။ ငါ ႀကိဳးစားၿပီး အသံ ထြက္ၾကည့္တယ္…. ငါ……ငါ…… ငါ့အသံ……ေတြ ေအာ္လို႔မရေတာ့ဘူး ခ်စ္သူ၊ ငါ့ အျမင္ေတြလည္း မႈန္ဝါး၊ ျမင္ကြင္းက မသဲကြဲ၊ အိုး အရွင္လတ္လတ္ငရဲက်တယ္ဆိုတာ ဒါလား၊ “လာေဟ့… နိဗၺာန္ျဖစ္ျဖစ္၊ ငရဲျဖစ္ျဖစ္ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ ခုန္ခ်ၾကမယ္…” ကဗ်ာတစ္ပိုင္း တစ္စကေလးေတာင္မွ က်ိဳးအက္ကြဲေၾက……။

အာေစးထည့္ထားသလို ဆြံ႔အေနတဲ့ ငါ့ႏုတ္ခမ္းေတြ၊ ခ်စ္သူေရ……… အေတြးထဲမွာ နင္ရယ္၊ ငါရယ္၊ ၿပီးေတာ့ စိတ္ကူးထဲက သားသား မီးမီးေလးရယ္၊ ငါက သားေလး ကို ေမႊ႔ခ်ီေျမွာက္ကစား၊ ငါ့မ်က္ႏွာသားေလး ရႈရႈပန္းခ်ေတာ့ နင္ကတဟားဟား။ ေလာ ကီ ထုပၸတ္ လူတို႔ဇာတ္ဆိုတာ ပန္းေတြနဲ႔ေဆာက္ထားတဲ့ နန္းေတာ္ႀကီးမွ မဟုတ္တာ ခ်စ္သူရယ္။

“ေခြးမသား စစ္ေခြး…ကဲကြာ၊ ကဲကြာ…” ဆိုၿပီး သံုးေလးခ်က္ေလာက္ ေဆာင့္ကန္ၿပီး တာနဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚကို နံေစာ္ေနတဲ့ အရည္ တခ်ိဳ႕က်လာတယ္ ငါသိလိုက္တယ္။ ဒါဟာ သားေလးရဲ႕ ရႈရႈးေတြ မဟုတ္ဘူးေလ။ ညစ္ပတ္ စုတ္ျပတ္လြန္းတဲ့ တိရိစာၦန္သာသာ လူရိုင္းေတြရဲ႕ ယုတ္မာမႈတစ္ခုေပါ့။ ဒါဟာ မင္းတို႔ရဲ႕ေအာင္ပြဲလို႔ ထင္ေနတဲ့ မင္းတို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈကို ထင္ဟပ္ေဖၚျပလိုက္တဲ့ ရိုင္းစိုင္းမႈဆိုတာ မင္းတို႔ကိုယ္တိုင္သိႏိုင္ေလာက္ တဲ့ အသိဥာဏ္မရွိတာ သနားလိုက္တာကြာ။

ငါက ေသလူပါ။ ငါ ဘာမွ ထပ္မ ျဖစ္ေတာ့ ဘူး။ မင္းတို႔လုပ္ရပ္အတြက္၊ မင္းတို႔ရိုင္းစိုင္း မႈအတြက္ ေလာကက ဒဏ္ခတ္တာကို ခံႏိုင္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားပါ။

သံသရာက အရွည္ႀကီးပါ ခ်စ္သူ၊ နင့္ကို ငါခ်စ္တယ္၊ နင္ကလြဲလို႔ ဘယ္မိန္းကေလးကိုမွ ငါမခ်စ္ခဲ့ပါဘူးဟာ..။ ဒီလိုပဲ နင္ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာလည္း ငါအၾကြင္းမဲ့ ယံုပါတယ္။ ငါနဲ႔ လက္ထပ္ၿပီး တပ္မွာလိုက္ေနရင္ နင္ပင္ပန္းမွာေနာ္၊ စစ္တပ္ဆိုတာ စည္း ကမ္းတင္း ၾကပ္တယ္ဟ လို႔ ငါကနင့္ကိုေျပာေတာ့ နင္ငါ့ကို “ေမာင္ေရွ႕ကို တည့္တည့္ေလွ်ာက္ ရင္…ေမလည္းေမာင့္လိုပဲ ေလွ်ာက္မယ္ေမာင္ေရ…” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး ညဉ္းျပ တယ္ေနာ္။

အရမ္းခ်စ္တယ္ ခ်စ္သူရယ္၊ ငါ့ကို နင္ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးပါ။ နင္ တပ္မေတာ္သား တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တယ္ဆို၊ ငို…ငို… ငိုလိုက္ေလ…၊ ေအာင့္မထားနဲ႔ နင္ငိုခ်လိုက္ပါ။ နင္ ငိုမခ်လိုက္ဘဲ တစ္ခုခုျဖစ္သြားမွာ ငါရန္သူအသတ္ခံရတာထက္ ေၾကာက္ပါ တယ္ ဟာ…။

နင့္ကိုငါ စကားေျပာဖို႔ က်ိဳးစားေပမဲ့ အသံမထြက္ေတာ့တာကို ခြင့္လႊတ္ပါ ခ်စ္သူ၊ “မ်က္ဝန္းမ်ားနဲ႔ ေျပာပါ… ဒါအလွ ဆံုး စကားထက္ ပိုၿပီး သန္႔စင္တယ္…” တဲ့။ ငါ နင့္ကို မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး ခ်စ္သူ၊ ငါ့စိတ္… ငါ့ႏွလံုး သား… ဖမ္း ယူေပြ႔ဖက္… ေနာက္ဆံုးအနမ္းတစ္ခ်က္…၊ ၿပီးေတာ့ နင္… နင့္အေပၚ ၾကင္နာႏိုင္မယ့္ သူ၊ နင့္ကို ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ ဘဝခရီး ကို ဆက္ေလွ်ာက္ပါ…။ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္…၊ နင္ဟာ စစ္သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္သူေလ…။ နင္ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ဆို…။ ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ ငါ့စကားနားေထာင္ပါဟာ…။ ဘဝကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ဆက္ေလွ်ာက္ပါ…။ နင့္ကို ငါခ်စ္တယ္…….။

“ငယ္က ၾကင္ျမတ္၊ မိသက္မွတ္ကို
ခြင့္လႊတ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။” (မင္းသုုဝဏ္)

ေသြးေတြ၊ အညစ္အေၾကးေတြ၊ ဖုန္မႈန္႔ေတြ အလိမ္းလိမ္းၾကားက ငါ အားယူၿပီး ၾကည့္ လိုက္တယ္။ အိုး…ငါ သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ Brave Heart ဇာတ္ကားထဲက မင္းသားဝီလွ်ံရဲ႕ ခ်စ္သူ လူအုပ္ၾကားထဲမွာ ေပၚလာသလိုမ်ိဳး… ခ်စ္သူမ်က္ႏွာကို ခပ္ေရးေရး ျမင္လိုက္ရ တယ္။ ငါ့လည္ပင္းေပၚကို က်လာတဲ့ဓားခ်က္က ရုပ္ရွင္ထဲကလို ဝီလွ်ံ႕လည္ပင္းေပၚ ရိပ္ခနဲေျမာက္တက္သြားတဲ့ ပုဆိန္ခ်က္လို မဟုတ္ဘူး။

အၿငိဳးအေတးနဲ႔ ဓားခ်က္ေတြ …. ဓားခ်က္ေတြ… တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ ျပတ္မသြားေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ တတိတိလွီးျဖတ္ေနတဲ့ ဓားခ်က္ေတြ….အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ လူးလာ ဆန္ခတ္…ေခါက္ျပန္ေျပးလႊား၊ အမုန္းတရားေတြ၊ အာဃာတေတြ၊ အစြန္းေရာက္ ရိုင္းစိုင္းၾကမ္းၾကဳပ္မႈေတြ…… နာက်င္မႈထက္ နာက်ည္းမႈကို လက္ယပ္ေခၚေနတဲ့ ဓား ခ်က္ေတြ…၊ ငါ့ရဲ႕ မခ်ိမဆန္႔ေအာ္ဟစ္ၿငီး တြားမႈေတြ မထြက္ထြက္လာေအာင္ အစြမ္း ကုန္ ရက္စက္ၿပီး ငါ့ေအာ္သံနဲ႔ ပြဲေတာ္ညက်င္းပေနၾကတဲ့ တဟီးဟီး တဟားဟား ရယ္သံေတြ၊ ေငါက္ခနဲ ေငါက္ခနဲ ပန္းထြက္လာတဲ့ ေသြးေတြ၊ ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ အေၾကာဆြဲတုန္ခါသြားတဲ့ လည္ပင္းေၾကာႀကီး ေတြ၊ လက္ဆစ္ရိုးေတြ က်ိဳးေၾကမတတ္ က်စ္ေနေအာင္ဆုပ္ထားတဲ့ ငါ့လက္သီးေတြ၊ အေပၚေအာက္သြားေတြ ေၾကမြသြား မတတ္ အံႀကိတ္ထားတဲ့ ငါ့မ်က္ႏွာ၊ ၿပီးေတာ့ တဆတ္ဆတ္တုန္ၿပီး တျဖည္းျဖည္း ၿငိမ္သက္သြားတဲ့ အသက္မဲ့ေပမဲ့ သစၥာတရား မမဲ့တဲ့ ငါ့ခႏၶာကိုယ္…။

အဲဒီခႏၶာကိုယ္ကို ရပ္ၾကည့္ေနမိတဲ့ငါ့ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က ပခံုးလာဖက္ရင္း လက္ထဲကို MA တစ္လက္၊ ငါ့ ပစၥတိုအိတ္ထဲကို ပစၥတိုတစ္လက္ ထိုးထည့္ေပး လိုက္တယ္။ “သြားရေအာင္ ညီေလး…” တဲ့။ ငါ့ ေနာင္ေတာ္ႀကီးအစ္ကိုႀကီး ေက်ာ္စြာ…။

ေခါင္းတစ္ခ်က္ ဆတ္ခနဲၿငိမ့္ျပလိုက္တယ္။ ဟို အေဝးကို လမ္းၾကည့္လိုက္မိတယ္။ တိမ္ေတြလြင့္ေနတယ္။ အလင္းတန္းေတြက ေျပးကစားေနၾကတယ္။ ခရမ္းေရာင္၊ ၾကည္ျပာေရာင္၊ ပန္းႏုေရာင္၊ ၿပီးေတာ့ အနီရဲရဲ ေနာက္ခံနဲ႔ ေကာင္းကင္ ကြင္းျပင္ႀကီး…။
ေမာက္တို၊ ေမာက္ရူေတြနဲ႔ ေရွးျမန္မာ့ စစ္ သည္ေတာ္ေတြ၊ အေျမာက္၊ ျမတပူ၊ စိန္ေျပာင္းေတြ၊ တိုက္ဆင္ေတြ၊ ျမင္းေတြ၊ စည္ ေတြ၊ ေမာင္းေတြ၊ ေသနတ္ေတြ၊ ဓား၊ လွံ၊ ေလး၊ ျမားေတြ၊ ဓားမေတြ၊ ပုဆိန္ေတြ၊ တူေတြ၊ သံခၽြန္ေတြ၊ လႊေတြ၊ မိုးကာေတြ၊ ေၾကး အိုးေတြ….။

တိုက္ပြဲဝင္မယ့္ဆင္ေတြက ႏွာေမာင္းေတြ ေျမွာက္ေျမွက္ၿပီး စစ္ဟန္ေရးျပလို႔၊ လည္ဆံ ဖြား စစ္ျမင္းေတြ၊ ေၾကးနီေရာင္ အသားနဲ႔ ျမန္မာရဲမက္ေတြ။

အၾကည့္ကို ေရႊ႕လိုက္တယ္။ အဂၤလိပ္ရိုင္ဖယ္ေတြ၊ ဘရင္းဂန္းေတြ၊ စတင္းဂန္းေတြနဲ႔ စစ္သည္ေတြပါလား။ သူတို႔နဲ႔ယွဥ္လ်က္ စစ္သည္ေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စုတ္ၿပဲေနတဲ့ ယူနီေဖါင္းေတြနဲ႔ G3/ G4 ကိုင္ထားတဲ့စစ္သည္ေတြ၊ ေဘးမွာ စက္လတ္ေတြ၊ ၃. ၅ ေလာင္ခ်ာေတြ၊ ၃ လက္မ စိန္ေျပာင္းေတြခ်လို႔၊ သူတို႔ေဘးမွာက စစ္သည္တခ်ိဳ႕၊ G3/ G4 ေတြနဲ႔ပါပဲ၊ ေဘးမွာ ၆၀ မမ ေတြ၊ ၈၁ မမေတြ၊ ၈၄ မမ ေတြ အစီအရီ၊ လူအုပ္ထဲ ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ထပ္ၾကည့္လိုက္တယ္။ MA စီးရီးကိုင္ထားတဲ့ စစ္သည္ေတြ၊ တခ်ိဳ႕စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္၊ တခ်ိဳ႕ က်ည္ကာ အကၤ်ီေတြနဲ႔….၊ အားလံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြက မာေရေၾကာေရ…။

“လာ… ညီေလး…” ဆိုၿပီး ကိုေက်ာ္စြာက ငါ့ကို တန္းစီေနတဲ့ လူအုပ္ႀကီးထဲေခၚ သြားတယ္။

ေခတ္အဆက္ဆက္က စစ္သည္ေတြ…. တေမွ်ာ္တေခၚ…။ စင္ျမင့္ထက္ကို လူတစ္ေယာက္ တက္လာတယ္။ မင္းႀကီး မဟာ ဗႏၶဳလ…၊ အို… ငါ အလိုလို ဦးညြတ္မိေပါ့..။

“ရဲေဘာ္တို႔/ ရဲမက္စစ္သည္အေပါင္းတို႔… ငါတို႔ဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ တိုင္းျပည္ အတြက္ အသက္စြန္႔ခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာ့စစ္သည္ ေတာ္ေတြရဲ႕ ဝိဉာဥ္ေတြျဖစ္တယ္။ ဒီကေန႔ ဗိုလ္ရႈသဘင္ေခၚ စစ္ေရးျပ အခမ္းအနားမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္က စစ္သည္ေတာ္ ေတြ ကို ေျပာလိုတာက ငါတို႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေတြေၾကြပ်က္ေသဆံုးခဲ့ၾကေပမဲ့ ငါတို႔ရဲ႕ဝိဉာဥ္ေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနတယ္ဆိုတာ အခု ရဲေဘာ္တို႔ ကိုယ္ေတြ႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာဟာ ရဲရင့္တဲ့ စစ္သည္ေတာ္အခ်င္းခ်င္းသာ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕ ဘူမိနက္ သန္ ေနရာမွန္တစ္ခုျဖစ္တယ္။ ငါ့ရဲ႕ညီေတာ္ေတာင္ ဒီေနရာကို လာခြင့္မရွိဘူး။ သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့သူေတြအတြက္ ဒို႔ သူရဲေကာင္းဝိဉာဥ္စစ္သည္ေတာ္ေလာ က မွာ ေနရာမရွိဘူး။ ရွင္းလား ရဲေဘာ္တို႔…”

“ရွင္းပါတယ္။”

ဝိဉာဥ္တန္မဲ့ ငါ က်က္သီးေတြ တျဖန္းျဖန္းထလာတယ္။ မင္းႀကီး မဟာဗႏၶဳလ ဟာ ေခတ္ အဆက္ဆက္ ဝိဉာဥ္စစ္သည္ေတာ္ေတြ နားလည္ေအာင္ ေခတ္သံုးဘာသာ စကား နဲ႔ ေျပာဆိုေနတာပါ။ ငါတို႔ ဝိဉာဥ္ဆိုတာ ထိုက္သင့္တဲ့ တန္ခိုးျပာဋိဟာရွိၿပီးသား မဟုတ္ လား။ မင္းႀကီး မိန္႔ခြန္းေျပာၿပီးေတာ့ “သစၥာဆို” လို႔ တိုင္ေပးလိုက္တယ္။

ဟိန္းထြက္လာတဲ့ ဘဝဂ္ညံ သံၿပိဳင္ဆိုလိုက္တဲ့ သစၥာ ေလးခ်က္ထဲမွာ ငါ့နားထဲ အဟိန္းဆံုးနဲ႔ အက်ယ္ေလာင္ဆံုး ဝင္ေရာက္လာတဲ့ အသံကေတာ့ ဒုတိယသစၥာနဲ႔ စတုတၳသစၥာ ေတြပဲေပါ့…။

“ငါတို႔သည္ က်ဆံုးေလၿပီးေသာ တပ္မေတာ္သားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ ရိုေသပါမည္။”
“ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္ ငါ့ႏိုင္ငံသား ငါ့တပ္မေတာ္အတြက္ ငါ၏အသက္ကို စြန္႔လႊတ္ရန္ အဓိ႒ာန္ျပဳပါ၏။”

ဒီေျမ ဒီေရ အတြက္ ေခတ္အဆက္ဆက္ အသက္စြန္႔ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းဝိဉာဥ္ေတြပါ။ ကြမ္းလံုတိုက္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ သူရဲ ေကာင္းစစ္သည္ေတြနဲ႔ သူတို႔ကို ကူတိုက္ေပး ခဲ့တဲ့ ေရွးေခတ္ ျမန္မာ့စစ္သည္ေတာ္ေတြ စကားလက္ဆံုက်ေနၾကတယ္။ ရယ္ ရယ္ေမာေမာ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္။

ေရွးေခတ္ စစ္သည္ ၅၀ ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့ ေသြးေသာက္ႀကီး တစ္ေယာက္က ဒီဘက္ေခတ္ ရဲေဘာ္ေလးေတြ ထိုင္ေနတဲ့ဘက္ ကူး လာၿပီး ေဘးနားက စက္လတ္ေတြ၊ ၈၄ မမ ေနာက္ပြင့္ရိုင္ဖယ္ေတြကို တသသ ကိုင္ၾကည့္ရင္း “မင္းတို႔ကြာ၊ ဒီေလာက္ ေကာင္း တဲ့ လက္နက္ႀကီးေတြ ရွိရဲ႕သားနဲ႔…။” လို႔ အားမလို အားမရသံနဲ႔ေျပာလိုက္တယ္။

ငါ့ေဘးက အရာရွိတစ္ေယာက္က “ေသြးေသာက္ႀကီးေရ၊ ရန္သူက ေသြးေသာက္ႀကီး တို႔ ေခတ္ကလို ဓား၊ လွံ၊ ေလး၊ ျမား ေတြနဲ႔ မဟုတ္ ေတာ့ဘူးခင္ဗ်။” လို႔ ျပန္ေျပာ လိုက္တယ္။

ေမးေၾကာႀကီးေတြ တင္းသြားတဲ့ ေသြးေသာက္ႀကီးက အဲဒီအရာရွိမ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔လက္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ဓားအိမ္ထဲက ဓားကို ရႊမ္းခနဲျမည္ေအာင္ဆြဲထုတ္လိုက္တယ္။ တိမ္မွ်င္ေတြၾကားထဲက ဝင္လာ တဲ့ေနေရာင္ ေအာက္မွာ ေသြးေသာက္ႀကီးရဲ႕ဓားဟာ တလက္လက္ထေနတယ္။

“ဒီမယ္……… ေမာင္ရင္၊ စစ္ဆိုတာ လူအင္အား လက္နက္အင္အား အနည္းအမ်ားေပၚ မွာသာ လံုးဝ တည္မီွေနတာ မဟုတ္ဘူး။ အင္အားႀကီးတိုင္းသာ အရံႈးေပးရေၾကး ဆိုရင္ ေမာင္ရင္တို႔အခုေနတဲ့ တိုင္းျပည္ရွိေတာ့မွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ေအး ဒီမွာၾကည့္ .. မွတ္ထား… ဒီဓားနဲ႔ ငါတို႔ ႏိုင္ငံတစ္ခုေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္။”လို႔ ေျပာၿပီး ေသြးေသာက္ ႀကီးက သူ႔ဓားကိုဓားအိမ္ထဲျပန္ထည့္လိုက္ တယ္။ ကိုေက်ာ္စြာနဲ႔ ငါ တစ္ၿပိဳင္တည္း ေသြးေသာက္ႀကီးကို ၿပိဳင္တူအေလးျပဳလိုက္မိတယ္။

ေနေရာင္ထဲမွာ တဒဂၤျမင္လိုက္ရတဲ့ ေသြးေသာက္ႀကီးဓားရဲ႕ ဝင္းလက္ေနတဲ့ အေရာင္ က ငါတို႔အားလံုးရင္ထဲကို စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံ႔သြား တယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုဆိုတာ သူရဲေကာင္း အဆက္ဆက္ရဲ႕ေသြး၊ အသက္၊ ဝိဉာဥ္ေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာပါ….။

"ဟိမဝႏၱာ၊ ေတာင္မ်က္ႏွာဝယ္၊ ဖလ္ဝါေဒါင္းထြန္း၊ သည္ေျမကၽြန္းသည္၊ တို႔ဦးစြန္းေလာ၊ ဦးစြန္း ဦးစြန္း…။
…………………………. ……………………………………………. …………………………………… ……………………..

ဆင္ေရး ျမင္းခ်င္း၊ ေရရွင္ကင္းႏွင့္၊ တပ္ခင္းဗိုလ္ပါ၊ ပ်ဴဗဟၼာေလာ၊ ပ်ဴဗဟၼာ ပ်ဴဗဟၼာ။ ။
…………………………………………………………………………………………………………
ဓားလွံဝင့္ဝင့္၊ တံခြန္လႊင့္၊ ဟိန္းလြင့္တိုက္ေမာင္းစည္သံ၊ ေမာင္းစည္သံ။ ။
တိုက္ဆင္ေဖြးေဖြး၊ စစ္ျမင္းေျပး၊ ရဲေသြးဇာတိမာန္ ဇာတိမာန္။ ။
တေကာင္း ဘိုး ေျမး၊ ေခတၱရာေသြး၊ ေစြးေစြး နီရင့္မွန္ နီရင့္မွန္။ ။
……………………………………………………………………………………………………………
အရိမဒၵန၊ ပုဂါမသည္၊ အာရွေနတစ္စင္းေလာ၊ ေနတစ္စင္း ေနတစ္စင္း….။"(ဆရာဘုန္းတင့္ေက်ာ္)

(သီရိလကၤာေခၚ သီဟိုကၽြန္းကို ေက်းကုလားေတြ က်ဴးေက်ာ္တိုက္ခိုက္လာေတာ့ အေနာ္ရထာမင္းႀကီးက စစ္ကူ ေျခာက္ေသာင္း လႊတ္ေပးခဲ့တယ္ဆိုတာ ဒီကေန႔ သီရီလကၤာႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္းထဲမွာ ရွိေနပါသတဲ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ေက်ာ္ ဝန္းက်င္ေလာက္ က ဒီ အေၾကာင္းေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သီရိလကၤာသားေတြ က ျမန္မာကို ေက်းဇူးရွိတယ္လို႔ သတ္မွတ္ ခံယူထားပါသတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့ သမိုင္းထဲမွာ ဒီျဖစ္ရပ္ကို မွတ္တမ္းတင္ထားတာ မေတြ႔ရတာ ထူးဆန္မေနဘူးလား။)

ရဲေက်ာ္သူရ

ေနာက္ဆံုးေသာ အမိန္႔ နာခံျခင္း

Posted by Unknown Monday, September 01, 2014, under | No comments



အေလာင္းေလး တစ္လာင္းေျမခလို႕
လြတ္ေနတဲ႔ အိပ္ကပ္ေလး
ရင္ခြင္ပိုက္ထားတဲ႕မိသားစုပံုေလးတစ္ပံု
တမ္းတတဲ႔စိတ္နဲ႔ သူေသခဲ႔ရတယ္

အမိအိမ္နဲ႔ ခြဲခြာလာတာ နွစ္ေတြႀကာခဲ႔ျပီေလ
အိမ္ျပန္မေရာက္နိုင္ေတာ့တဲ႕
သူ႔ခနၱာေလးေျမခလို႔ ျမဳပ္ေပးသူမရွိ
က်ီးထိုးထိုး လဒဆြဲဆြဲ

သူခ်စ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ က်ည္တစ္ေတာင့္
နွလံုးသားထဲ သိမ္းထားတယ္
သူလြမ္းခဲ႔ရတဲ႔ အမိအိမ္ေလး သူျပန္ေရာက္ေတာ့
အဝတ္ေလးတစ္စံုကိုဖက္ငိုေနတဲ႕
သူ႔ မိဘနဲ႔ ကိုယ္ဝန္သည္ဇနီး
သူ နားမလည္စြာ ေငးၾကည္႔မိေနတုန္း

သူ တပ္ေရာက္မွသိလိုက္ရတဲ႔ အသိ
သူခ်စ္ၿမတ္ႏိုးစြာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔တဲ႔
တပ္မေတာ္ နွင့္ သူ သက္ဆိုင္ျခင္း
မရွိေတာ့ဘူးဆိုတဲ႔ အမိန္႔တစ္ခု

ဒါဟာသူ႔အတြက္ ေနာက္ဆံုးေသာ
အမိန္႔ နာခံျခင္းေပေလာ......။

က်ဆံုးသြားေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ားအား
အစဥ္ေလးစားဦးညြတ္လ်က္

- လမ္းျပ ႀကယ္

Tags

Labels

ေနာက္ဆံုးရ သတင္းမ်ား

Blog Archive

Blog Archive

ဆက္သြယ္ေပးပို႕ရန္

drmyochit72@gmail.com သို႕ ဆက္သြယ္ေပးပို႕ႏိုင္ပါသည္

ရွာေဖြရန္