Time in Rangoon 
ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ယခုအခ်ိန္ အေရးအႀကီးဆံုးေသာကိစၥကိုေျပာပါဆိုလွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥ ဟုသာေျပာ ရေပလိမ့္မည္။ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္အတူ ေပါက္ဖြားလာခဲ့ေသာ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သည္ ေရခံေျမ ခံေကာင္းပါလွ်က္ တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမွဳမ်ား ေနာက္က်က်န္ခဲ့ရသည္။ ျမန္မာျပည္ ေခတ္ ေနာက္ က်ခဲ့ရျခင္း ၏ မူရင္းလက္သည္၊ ျပည္ေထာင္စုတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ဘဝမ်ားစြာကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ေသာ တရားခံ၊ တိုင္းျပည္၏ ဓနတို႔ကို ေလ်ာ့ပါးဆုတ္ယုတ္ေစခဲ့ေသာ ဖုတ္ေကာင္အျဖစ္ ျပည္တြင္းစစ္က ေနရာယူခဲ့သည္။ ေခတ္သစ္စ နစ္သစ္ျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေနခ်ိန္တြင္လည္း ျပည္တြင္းစစ္သည္ ဧရာမအတား အဆီးႀကီး တစ္ခု သာျဖစ္သည္။ ထိုအတားအဆီးကို ေက်ာ္လႊားေခ်ဖ်က္ႏိုင္ရန္ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးေကာ္မ တီမွ အားသြန္ႀကိဳးပမ္းလွ်က္႐ွိရာ အေျခအေနေကာင္းမ်ား ထြက္ေပၚ ေနၿပီျဖစ္ သည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူညီမွဳမ်ား ရ႐ွိထားၿပီး မရေသး သည့္ KIO ႏွင့္ TLNA တို႔ကိုလည္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးလွ်က္႐ွိရာ ျပည္သူျပည္သား တစ္ဦး အေနျဖင့္ မ်ားစြာအားရေက်နပ္မိသည္။
ၿပီးခဲ့ေသာ ေအာက္တိုဘာလ ၈ ရက္ေန႔မွ ၁၀ ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးေကာ္မ တီႏွင့္ KIO တို႔၏ ၃ ရက္ၾကာအစည္းအေ၀းသည္ ရလဒ္ေကာင္းမ်ား႐ွိၿပီး အိမ္ျပန္ ခ်င္ေနေသာေဒသ ခံတို႔အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္နီသန္းလာခဲ့သည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ျဖစ္ပြား ခဲ့ေသာ စစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ သိန္းဂဏန္း႐ွိေသာ ေဒသခံတို႔မွာ အိုးအိမ္ႏွင့္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ ကာ ေဘးလြတ္ရာသို႔ ေျပးလႊားေ႐ွာင္လႊဲခဲ့ရသည္။ ၃ ရက္ၾကာ ေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ KIO ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြး ပြဲမွ သေဘာတူညီမွဳ ၇ ရပ္ရ႐ွိခဲ့ရာ ေနရပ္စြန္႔ခြာျပည္သူမ်ား၏ မူရင္းေနရပ္သို႔ျပန္၍ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ သေဘာတူညီမွဳရ႐ွိခဲ့ျခင္းအေပၚမ်ားစြာ ႏွစ္ေထာင္းအားရျဖစ္ခဲ့မိသည္။ သို႔ေသာ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို ဂရုတစုိက္စိတ္ဝင္စားစြာ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူတစ္ဦးအေနျဖင့္ စိုးရိမ္စိတ္လြန္ကဲသည္ဟုပင္ဆိုဆို၊ သတိတရားေရွ႕တန္းထားလြန္းသည္ဟုပင္ ေျပာေျပာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးစီး ဦးေဆာင္ျပဳသူ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားတြင္ ေစတနာစိတ္ေစာ၍ ပမာဒေလခ အမွားပါသြားမည္ကို စိုးရိမ္မိပါသည္။ ေဆြးေႏြးပြဲရက္မ်ားအတြင္း KIO ၏ တစ္ဖက္က ေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ားသည္ စာေရးသူ၏ သံသယစက္ဝန္းထဲသို႔ က်ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။
စစ္အစိုးရလက္ထက္တြင္လည္း လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ ၁၇ ဖြဲ႕ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလက္မွတ္ ေရးထုိးႏုိင္ခဲ့သည့္တိုင္ အခုတစ္ဖန္ျပန္ၿပီး လက္မွတ္ေရးထုိးၾကသည့္အဖြဲ႕မ်ားသည္လည္း ထိုစဥ္က လက္မွတ္ေရးထုိးၿပီးအဖြဲ႕မ်ားျဖစ္သည္ဟု ေလ့လာေတြ႕ရွိရပါသည္။ အစိုးရေျပာင္းသည္ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လည္း ပ်က္ျပယ္ခဲ့ရာ ၃ ႏွစ္သက္တမ္းတြင္ ယခုအစိုးရႏွင့္ တိုင္းရင္းသားတပ္မ်ားၾကား တစ္ႏိုင္ငံလံုးအပစ္ အခတ္ရပ္စဲၿပီးေနာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ ယခုအစိုးရ၏ လက္က်န္သက္တမ္း ၂ ႏွစ္ ေလာက္ပဲခံေတာ့ မလားဟု ေတြးစရာျဖစ္လာေတာ့သည္။ ဤအတိုင္းသာ ဆက္ျဖစ္ေနလွ်င္ အစိုးရသက္တမ္း ၅ ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ေျပာင္းတိုင္း ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပန္လည္ေဆြးေႏြး လက္မွတ္ထိုးရမည့္ အေျခအေနမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေလမည္လားဟု ထင္စရာျဖစ္ေပသည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ၿမဲဖို႔ဆိုလွ်င္ ႏွစ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းတို႔၏ သေဘာထားမွန္ကန္မွဳ႐ွိရန္ အေရးႀကီး သည္။ ရည္႐ြယ္ခ်က္ခိုင္ၿမဲဖို႔လည္းလိုသည္။ သေဘာထားလည္းမမွန္၊ ရည္႐ြယ္ခ်က္လည္း ခိုင္ခိုင္မာမာ မ႐ွိလွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ အခ်ိန္မေ႐ြးေပါက္ကြဲႏိုင္ေသာ ဗုံးတစ္လံုးသာျဖစ္ႏိုင္သည္။ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားဝိ္ုင္းသည္ ရင္တြင္းစကားမ်ားကို ေစတနာမွန္မွန္ျဖင့္ ထုတ္ေဖာ္ႏိုင္ရန္ အေရး ႀကီးသည္။ ဟန္ေဆာင္ ဖံုးကြယ္ေန၍မရေပ။ တကယ့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚ လိုလားေသာစိတ္သည္သာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးလမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရန္အတြက္ လမ္းျပၾကယ္ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ တကယ့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရ႐ွိရန္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား၏ ေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ားသည္ ႐ိုးသားမွဳကို အေျခခံၿပီး ယံုၾကည္မွဳ တည္ေဆာက္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးေနသည့္ကာလသည္ တစ္ဖက္ႏွင့္ တစ္ဖက္ ယံုၾကည္မွဳတည္ေဆာက္ရေသာ အကဲခတ္သည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္ကို ႏွစ္ဖက္စလံုးက သတိျပဳ သင့္သည္။ အလားတူ ႏွစ္ဘက္လံုးလည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အကဲခတ္ေနၾကေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္တရားဝင္ ရပ္တည္မွဳရၿပီး အစိုးရႏွင့္လက္တြဲရန္ သူပုန္ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး အင္အားစု ဟူေသာေခါင္းစဥ္ေအာက္သို႔ ကူးေျပာင္းမွဳအတြက္တြင္မူ သူပုန္နာမည္ခြာလိုသူမ်ားက အထူး ဆင္ျခင္ၾကရမည့္သေဘာ႐ွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လတ္တေလာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ တပ္အခ်ိဳ႕၏ ဒြိဟျဖစ္စရာ အေျခအေနကို လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေလ့လာၾကည့္မိပါသည္။
KIO သည္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕တြင္ ေအာက္တိုဘာ ၈ ရက္မွ ၁၀ ရက္ထိၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးသည့္တိုင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆီသို႔ မေရာက္ခဲ့ေပ။ ေဒသခံမ်ား မူလေနရပ္ျပန္ေရးအတြက္ အာမခံမ႐ွိသည့္ အေျခအေနပင္ တည္႐ွိေနဆဲျဖစ္သည္။ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ေနရပ္စြန္႔ခြာခဲ့သူမ်ားသည္ တိုက္ပြဲမ်ားျပန္ျဖစ္လာမည္ကို ေၾကာက္႐ြံ႕စိုးထိတ္ေနၾကဆဲျဖစ္ပါသည္။ ၎ျပင္ ကခ်င္ FM မွ ထုတ္လႊင့္ ခဲ့ေသာ ဝမ္ေပါင္အစိုးရဟူေသာ စကားလံုးမ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအေပၚ စင္ၿပိဳင္သေဘာေဆာင္ ေသာ စိန္ေခၚမွဳမ်ားျဖစ္ေစၿပီး လြတ္လပ္ေသာ ဝမ္ေပါင္ႏိုင္ငံေတာ္ထူေထာင္ေရး ရည္မွန္းခ်က္အေပၚ စြန္႔လႊတ္မွဳမ႐ွိေသးေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပလ်က္ရွိသည္ဟု ျမင္မိပါသည္။ ထိုမွ်မက ရန္ကုန္အပါအဝင္ ၿမိဳ႕နယ္ အသီးသီးတြင္ လူမ်ိဳးေရးအေျခခံစည္း႐ုံးမွဳမ်ားကလည္း လူငယ္မ်ားၾကားတြင္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာရာ ထိန္းခ်ဳပ္ နယ္ေျမႏွင့္ စပ္ၾကားနယ္ေျမမ်ားတြင္ လူသစ္စု၊ ဆက္ေၾကးေကာက္သကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕ျပအသြင္ျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ ေလသလား ထင္မွားစရာေတြ႐ွိလာႏိုင္ေပသည္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို လက္ကိုင္ျပဳၿပီး လက္႐ွိဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကို ကေျဗာင္းကျပန္လုပ္ေဆာင္ရန္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေနမွဳမ်ားသည္လည္း အစိုးရအေပၚ အက်ပ္ကိုင္သကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္မွာ ဆင္ျခင္ဖြယ္ျဖစ္သည္။ ၎အျပင္ အေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ အသစ္ေရးဆြဲေရး အထိ ညာသံေပးေနမွဳမ်ား၊ ေဆြးေႏြးပြဲအေပၚယံုၾကည္မွဳမ႐ွိေၾကာင္း ေျပာဆိုထုတ္လႊင့္ေနမွဳမ်ားက အေျခခံ ဥပေဒကို ကာကြယ္ရန္တာဝန္ေပးအပ္ထားေသာ တပ္မေတာ္အေပၚ၌ပါ စိန္ေခၚေနသေယာင္ျဖစ္ေစၿပီး တုိင္းရင္းသားအေရး ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ အျခားလက္နက္ကိုင္တုိင္းရင္းသားမ်ားကိုပါ ဦးေဆာင္စည္းရုံးေဆာင္ရြက္ ခ်က္မ်ားသည္ တစ္ဖက္ႏွင့္ တစ္ဖက္ ယံုၾကည္မႈအတြက္ အတားအဆီးျဖစ္ေပၚေနသည္ကို သတိမူ သင့္ပါသည္။
UWSA ေခၚ ‘‘ဝ’’ တပ္ဖြဲ႔မ်ားသည္လည္း ျပည္ေထာင္စုမွ ခြဲမထြက္ဟု အာမခံထားသည့္တိုင္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ၏ ဌာနဆိုင္ရာမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား ၎တို႔နယ္ေျမအေပၚ ျဖတ္သန္း သြားလာ ဝင္ေရာက္မႈအေပၚ ကန္႔သတ္မွဳမ်ားထား႐ွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ထိုမွ်မက ဝ ျပည္နယ္ေတာင္းဆို မွဳမ်ိဳးသည္ အေျခခံဥပေဒတြင္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေပးထားသည့္တိုင္ ထပ္မံေတာင္းဆိုလာေသာ အခြင့္ အေရးျဖစ္သျဖင့္ အျခားလူနည္းစုတိုင္းရင္းသားမ်ားအတြက္ ရင္ေလးစရာျဖစ္ခဲ့သည္။ ဝ ျပည္နယ္ ေတာင္းဆိုမွဳေၾကာင့္ ဘူးသီးေတာင္-ေမာင္းေတာေဒသတြင္ မြတ္ဆလင္ျပည္နယ္ေတာင္းဆိုမွဳမ်ား အသံ ထြက္ေပၚလာႏုိင္သည္ကိုလည္း သတိျပဳသင့္ပါသည္။ အျခားတုိင္းရင္းသားမ်ားကပါ သီးျခားျပည္နယ္ ထူေထာင္ခြင့္ ေတာင္းခံလာပါက တစ္ခ်ိန္က ရန္ကုန္အစိုးရဟု အမ်ားကသမုတ္သည့္အဆင့္ ျပန္ေရာက္ သြားေလမလား ေတြးေတာမိပါသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ လအနည္းငယ္က တပ္စခန္းတိုးခ်ဲ႕မွဳမ်ားႏွင့္ တ႐ုတ္မွ ရဟတ္ယာဥ္ ၂ စီး ဝယ္ယူမွဳမ်ားေၾကာင့္ အစိုးရထံျပန္လည္ေျဖ႐ွင္းခဲ့ရာတြင္လည္း ျပည္သူလူထုေက်နပ္ ေလာက္ေအာင္ ပီပီျပင္ျပင္ေျဖ႐ွင္းမွဳမေတြ႕ရေပ။ သတင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပလ်က္ရွိသည့္ လက္နက္ စက္႐ုံမ်ားတည္ေထာင္မွဳ၊ သံခ်ပ္ကာ တိုက္ယာဥ္မ်ားစုေဆာင္းမွဳတို႔မွာလည္း အစိုးရအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ၎တို႔နယ္ေျမအတြင္း ဝင္ေရာက္သြားလာျခင္းျဖင့္ သိျမင္သြားႏုိင္သည့္အေျခအေနကို ဖံုးကြယ္လို၍ ကန္႔သတ္ထားေလသလားဟု ထပ္ဆင့္ေတြးေတာစရာ ျဖစ္ေနပါသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒ အေပၚ အသံမထြက္ခဲ့သည့္တိုင္ ယခုအခါ ထိပါးေျပာဆိုသံမ်ား ထြက္လာျခင္းကလည္း သံသယပြားဖြယ္ ျဖစ္ေနျပန္သည္။
၎ျပင္ NDAA(မိုင္းလား)အဖြဲ႔၏ ေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ားအေနျဖင့္ မၾကာေသးမီကထြက္ေပၚလာေသာ UNODC ၏ အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွ ေဒသဆိုင္ရာ အစီရင္ခံစာတြင္ ေ႐ႊႀတိဂံေဒသ၌ မူးယစ္ေဆးဝါး ထုတ္လုပ္မွဳမ်ား ျမင့္မားစြာ႐ွိေနေသးေၾကာင္း ဆိုထားျပန္ရာ ယံုၾကည္မႈ(Trust)အတြက္ အတားအဆီးျဖစ္ ေနေသးသည္။ ျပည္ပသတင္း ဌာနမ်ားကလည္း ေ႐ႊႀတိဂံေဒသတြင္ လူကုန္ကူးမွဳႏွင့္ လက္နက္ေမွာင္ခို မွဳမ်ား ႀကီးထြားေနေၾကာင္း ထုတ္လႊင့္လွ်က္႐ွိသည္။ ၎တို႔နယ္ေျမအတြင္း တုိ္က္ပြဲမ်ားမျဖစ္ေစေရး လိမၼာ ပါးနပ္စြာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို ေတြ႕ေနရေသာ္လည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကို ေထာက္ခံ မႈတြင္ မပါဝင္သကဲ့သို႔ ေ႐ြးေကာက္ပြဲက်င္းပျခင္းလည္း ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ျခင္းမ႐ွိသည့္ ဒီမိုကေရစီျပင္ပ ေဒသမွ NDAA(မိုင္းလား) လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔၏ ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနျခင္းသည္လည္း စဥ္းစားစရာ အခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။
ေအာင္ျမင္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေျဖကလည္း ယေန႕တိုင္ထြက္ေပၚလာျခင္းမ႐ွိေသး၍ ေ႐ွ႕အနာဂတ္ သည္ ေဝဝါးမွဳမျပယ္ေသးေပ။ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးသည္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ ဆက္စပ္လွ်က္႐ွိရာ မၿငိမ္းခ်မ္းသမွ် တိုးတက္မည္မဟုတ္ေခ်။ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္ အစိုးရတစ္ခု တည္းတြင္ တာဝန္႐ွိသည္မဟုတ္ဘဲ ဆက္စပ္ပေလယာမ်ားတြင္လည္း တာဝန္႐ွိသည္။ ျပည္သူမ်ား၏ ဥပေဒအကာအကြယ္သည္ ဥပေဒျပင္ပေလာကသားမ်ား႐ွိေနပါက ၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရဦးမည္သာျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ခု၏အသက္မွာ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးပင္ျဖစ္သည္။ တရားဥပေဒေဘာင္အတြင္း လြတ္လပ္စြာေနထိုင္ၿပီး ကိုယ္စီတာဝန္ကို ေက်ပြန္မွသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္တစ္ခု၏ ႏိုင္ငံသားမ်ားပီသၾက မည္ျဖစ္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးေနေသာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္လည္း ဤႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ သည္ႏွင့္အညီ ဤႏုိင္ငံ၏ဥပေဒအေပၚ ေလးစားလိုက္နာၾကရမည္သာျဖစ္၏။ ဥပေဒေဘာင္တြင္းမွ ျပည္သူကိုေလးစားေၾကာင္း ျပသရန္လိုသည္။ သို႔မွသာ ႏိုင္ငံေရးကိုယ္က်င့္တရားကို ျပည္သူကအကဲခတ္ ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ က်ယ္ျပန္႔ေသာ ဒီမိုကေရစီမိသားစုႏိုင္ငံမ်ားအသိုက္အဝန္း၏ ေကာင္းမြန္ေသာ အက်ိဳး ရလဒ္ မ်ားရ႐ွိရန္ ေခါင္းေဆာင္တို႔၏ ပရဟိတစိတ္ထားက အခရာက်ပါသည္။ အမ်ားျပည္သူအတြက္ အနစ္နာခံရဲေသာစိတ္သည္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတို႔၏ အာဇာနည္ႏွလံုးသားျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ႏိုင္ငံသား အားလံုးေကာင္းစားေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ မျဖစ္မေနတက္ၾကရပါလိမ့္မည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ရက္အနည္းငယ္အတြင္းက ျပည္ပဧည့္အဝင္မ်ားခဲ့ၿပီး ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္းအတြက္ အလားအလာေကာင္းမ်ား ျဖစ္ထြန္းခဲ့သည္။ ေဒသတြင္း ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတို႔သည္ သဘာဝ အလွမ်ားျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းကိုဆြဲေဆာင္ထားၿပီး ႐ိုးရာဓေလ့မ်ားက အစိုးရႏွင့္ ျပည္သူကို ဝင္ေငြမ်ားစြာ ရ႐ွိေစခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနအထားအရ လွပေသာ သဘာဝေဒသမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမွဳအေမြအႏွစ္မ်ားႏွင့္ စိတ္ဝင္စားဖြယ္တိုင္းရင္းသား႐ိုးရာဓေလ့မ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားသည့္တိုင္ ျမန္မာတို႔အတြက္ ျပည္တြင္းစစ္က အဟန္႔အတားျဖစ္ေစခဲ့သည္။ မၿငိမ္းခ်မ္းေသာေဒသမ်ားေၾကာင့္ ခရီးသြားနယ္ပယ္က်ဥ္းေျမာင္းေစခဲ့ၿပီး ေဒသခံတို႔အတြက္လည္း စီးပြားေရးအခြင့္အလမ္းတစ္ခု ဆံုး႐ွဳံးခဲ့ရသည္။ သို႔တိုင္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားတို႔၏ ႐ုိးသားေဖာ္ေ႐ြမွဳေၾကာင့္ ကမာၻ႕လည္ပတ္ခ်င္စရာအေကာင္းဆံုး တိုင္းျပည္အျဖစ္ ျပည္ပပံုႏွိပ္ မီဒီယာမ်ားက ခ်ီးက်ဴးေဖာ္ျပခဲ့ရာ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဦးေမာ့လာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေလွေျပးတုန္း တက္က်ိဳးရေသာ ကိစၥမ်ားကလည္း ႐ွိခဲ့ျပန္သည္။ လတ္တေလာျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ဗံုးေပါက္ကြဲမွဳမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အ႐ုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ခဲ့သလို ျပည္သူမ်ားအတြက္လည္း ယံုၾကည္မွဳမ်ား ပ်က္ျပား ေစခဲ့ရသည္။ ျပည္သူ႔ဘဝ လံုၿခံဳေရးသည္ အစိုးရႏွင့္ လံုၿခံဳေရးပေလယာမ်ား၊ အင္စတီက်ဴး႐ွင္းမ်ား အားလံုးတြင္ တာဝန္႐ွိရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္အတူ ျပည္သူ႕ဘဝလံုၿခံဳေရးသည္လည္း ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးပမ္းရမည့္ ကိစၥျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူ လူထု၏ စိုးရိမ္ေသာကမ်ားသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚသက္ေရာက္မွဳ႐ွိသည္ကို မေမ့သင့္ေပ။ ထိုမွ်မက ႏိုင္ငံတကာ၏ယံုၾကည္မွဳကလည္း တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး အတြက္ အေရးပါသည္။ ေအာက္တိုဘာလ ၁၅ ရက္ေန႕ ညေနပိုင္းတြင္ အေမရိကန္သံ႐ုံးက ထုတ္ျပန္ေသာ ၎ႏိုင္ငံသားမ်ား အတြက္သတိေပးစာသည္ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္းအေပၚသာမက ႏိုင္ငံအတြက္ပါ မ်က္ႏွာမလွျဖစ္ခဲ့ေစသည္။ ျမန္မာျပည္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာျပည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပံုရိပ္ ေကာင္းကို ျမန္မာတို႔ကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ရေပမည္။
အစိုးရ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားက တိုင္းရင္းသားမ်ားအေရးႏွင့္ ပတ္သက္ လာလွ်င္ ဦးစားေပးေလ့႐ွိၾကပါသည္။ သို႔တိုင္ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေျဖမထြက္ေသးဘဲ တုိင္းရင္းသား ေပါင္းစံုသလို လိုလားခ်က္မ်ားသည္လည္း တစ္စတစ္စမ်ားျပားလာသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ပညာ႐ွိသတိ ျဖစ္ခဲမို႔ ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ အႀကံျပဳလိုပါသည္။ လိုက္ေလ်ာမွဳဟူသည္ ဒီမိုကေရစီသေဘာအရ မွ်တမွဳ႐ွိရပါမည္။တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုတစ္ခုက အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုအေပၚ အႏိုင္က်င့္ႏိုင္ေသာ ကိစၥမ်ား၊ အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡျဖစ္ေစႏိုင္ေသာကိစၥမ်ားကိုမူ ေ႐ွာင္႐ွားၾကရပါသည္။ အျပန္ အလွန္ေလးစားမွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳ၊ တန္းတူညီမွ်မွဳ၊ သစၥာ႐ွိမွဳသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူေနထိုင္ေသာ ျပည္ေထာင္စုလူမ်ိဳးစုမ်ား၏အႏွစ္သာရျဖစ္ပါသည္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ေသာ ျပည္ေထာင္စု အတြက္မူ ဒီမိုကေရစီစံမ်ားအျပင္ ျပည္ေထာင္စုဟန္မ်ား မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေျဖ႐ွင္းနည္းမ်ားစြာ႐ွိပါသည္။ အေကာင္းဆံုးနည္းမွာ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေခၚ စကားဝိုင္းျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးစကားဝိုင္းသည္ ေျမျပင္ပဋိပကၡမ်ားကို ေကာင္းမြန္စြာေျဖ႐ွင္းႏိုင္သျဖင့္ ကုလသမဂၢလုပ္ငန္းစဥ္တြင္ ဦးစားေပးေဆာင္႐ြက္ေလ့႐ွိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေဆြးေႏြးပြဲအတြက္ ႏွစ္ဘက္ စလံုးက ထိခိုက္ေစေသာ အျပဳအမူမ်ားေ႐ွာင္႐ွားရပါသည္။ အျမတ္မထုတ္ရပါ။ သို႔ေသာ္ လတ္တေလာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ ျပည္သူလူထု ေက်နပ္ေလာက္ဖြယ္ရလဒ္မ်ား ထြက္မလာေသးသည့္အျပင္ တိုင္းရင္း သားလက္နက္ကိုင္မ်ား၏ အက်ပ္ကိုင္မွဳမ်ား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚ သေဘာထားမမွန္မွဳမ်ားႏွင့္ အျမတ္ ထုတ္မွဳမ်ားသာ ေတြ႕ေနရသည္မွာ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ႀကီးမ်ား သတိျပဳဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ထိန္းသိမ္းနည္းမ်ားစြာအနက္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္မွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သည့္တိုင္ ေနာက္ဆံုးနည္းျဖစ္ေသာ လိုအပ္ပါက အင္အားသံုးေျဖ႐ွင္းနည္းလည္း က်န္ေသးေၾကာင္း တင္ျပလိုပါသည္။ ေရ႐ွည္ေသာကမ်ားကို ေထြးေပြ႕မထားလိုပါ။ လုပ္စရာ႐ွိကလည္း လိုအပ္ေသာအင္အားအတိုင္း ရက္ကန္႔သတ္ သံုးလိုက္လွ်င္ ျမန္ျမန္ကိစၥၿပီးေလမလားဟု ျပည္သူတစ္ေယာက္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္ေသာ ဆႏၵကိုတင္ျပလိုက္ရပါသည္။
သာေဇယ်(ထီးရိပ္ေျမ)
